Cirque du Soleil is eersteklas dope

Cirque du Soleil met Saltimbanco, Museumplein Amsterdam, tot 10 april...

Een automobilist die op het Amsterdamse Museumplein tot een acceptabele racesnelheid wil komen, moet een voertuig met een groot acceleratievermogen hebben. De route tussen Rijksmuseum en Concertgebouw kent reeds na ruim honderd meter een gigantisch obstakel: het witte dorp van het Canadese Cirque du Soleil, met de Big Top-tent als trots middelpunt. Een kruising tussen een Disney-World kasteel en een ruimtestation.

Een maand lang zullen dagelijks 2500 bezoekers zich vergapen aan de kunsten en kunstjes van trapezewerkers, acrobaten en clowns. Op het eerste gezicht zijn dit artiesten die bij elk circus in dienst zijn. Maar bij Cirque du Soleil stinkt het niet naar paarden, ligt er geen zaagsel in de piste en ontbreekt de spreekstalmeester. Het Zonnecircus kruipt dicht tegen muziektheater aan. Het is een rockconcert, een high tech licht- en geluidshow en een balletuitvoering door bespottelijk soepele lichamen.

Amsterdam is uitverkoren als uitvalsbasis om Europa met een tournee van twee jaar te veroveren. Volgens Danny Pelchat, de baas van de Europese afdeling van de circusgigant, ligt Amsterdam strategisch, heeft men oog voor de wensen van een internationaal bedrijf en kent men hier een kritisch publiek.

Te luisteren naar de reacties van het premièrepubliek gisteravond, gaat Cirque du Soleil het maken. Nadat een Engelstalige dame vergeefs had geprobeerd een Nederlands welkomswoord met alle sponsornamen uit te spreken, barstte het spektakel in alle hevigheid los.

De acts worden niet begeleid door een voorspelbaar orkest met veel spanningopwekkende roffels, maar door een volwaardige rockband met een Kate Bush-achtige snijstem. Soms is de Pink Floyd-stroop het geschiktst, maar ook wild krijsende gitaren blijken goed te passen bij acrobatenwerk.

Een negenjarig Russisch jongetje wordt door zijn vader en moeder in de meest onnatuurlijke vormen geboetseerd om vervolgens zonder mededogen heen en weer te worden geslingerd. Daarna krioelen vijftien wormachtige wezens door elkaar en langs hoge palen. Dan een clown die met subtiele geluidjes en prachtige lichteffecten de wereld van op straat spelende kinderen opwekt. Er wordt geslingerd en gezwaaid en met veel spierkracht worden mannen opgetild. Allerlei natuurwetten worden bijna minachtend terzijde geschoven. Maar het gebeurt vrijwel alles met een aangenaam gevoel voor gratie en proportie.

Saltimbanco beoogt een beeld van het stadsleven te geven. Men ziet de gedrochten, de onbeduidende gezichtslozen en de mensen die de boel alleen maar ophouden. Het rauwe stadsleven wordt buiten de deur gehouden. Men wil puur vermaken, een droom creëren. En zo wordt deze magische circusvoorstelling onbedoeld tòch nog een onderdeel van het moderne stadsleven. Want Cirque du Soleil werkt hallucinerend en verdovend: het is eersteklas dope.

Patrick van den Hanenberg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.