Cinema voor post-bioscooptijdperk

De bioscoop is dood, verklaren regisseur-scenarist Paul Schrader en (scenario)schrijver Bret Easton Ellis in Venetië. En: waarom het casten van Lindsay Lohan wel en niet een goed idee was.

VENETIË - 'Vandaag ben ik een vrij man. De afgelopen zestien maanden was ik 'vrijwillig' gegijzeld door een zeer getalenteerde maar onvoorspelbare actrice.' Paul Schrader (67), de Amerikaanse regisseur en scenarist van deels Nederlandse afkomst, gelauwerd om de door hem geschreven klassiekers Taxi Driver en Raging Bull, begint de persconferentie van zijn veelbesproken satirische Hollywoodthriller The Canyons vrijdagmiddag met een verklaring over de hoofdrolspeelster.


'Ze had gezegd dat ze hier zou zijn vandaag, maar ze is er niet. Ik wens geen vragen te beantwoorden over Lindsay Lohans leven. We kunnen over haar praten als actrice in de film, maar niet als publiek persoon.'


Schrader wordt in het festivalpaleis op het Lido geflankeerd door de wel aanwezige mannelijke hoofdrolspeler en pornoster James Deen, en scenarist en romanschrijver Bret Easton Ellis (onder meer American Psycho). Dat Hollywoods beruchtste starlet, die sinds kort weer vrij is uit de kliniek, het laat afweten bij de internationale festivalpremière in Venetië komt niet als een als verrassing.


Eerder dit jaar publiceerde The New York Times Magazine een pagina's lange reportage over de perikelen tijdens de opnamen van Schraders lowbudget-speelfilm. Daarin werd beschreven hoe Schrader en Ellis - de eerste worstelend met een ingezakte carrière, de tweede met een nooit echt van de grond gekomen bestaan als scenarist - hun hoop op Lohan hadden gevestigd. Maar die kwam voortdurend te laat opdagen op de set, of helemaal niet, bijvoorbeeld wegens uitgaansverplichtingen met Lady Gaga.


'Lindsay acteert zonder angst', zegt Schrader, gevraagd wat hem aantrok in zijn hoofdrolspeelster, die bekender is om haar drinkgewoonten dan om haar acteerprestaties. 'Een van haar problemen als actrice is dat ze moeite heeft te doen alsof. Wat je ziet op doek komt dicht bij de werkelijkheid. Dat is vermoeiend voor haar en ook voor de mensen om haar heen.'


The Canyons, een psychologische thriller over de filmindustrie, toont een Hollywood in verval, waarin iedereen - acteurs, producenten, obers - druk bezig is zich omhoog of omlaag te neuken. De 27-jarige acteur Deen, de grootgeschapen zoon van twee Joodse ingenieurs, raakte op zijn 18de verzeild in de porno-industrie en viel op door zijn vriendelijke voorkomen. Hij beschouwt zijn eerste hoofdrol als een stap vooruit. 'In de porno krijg je geen kans om een personage te ontwikkelen.'


Schrader: 'In de jaren zeventig veronderstelde men dat er ooit films gemaakt zouden worden die én seksueel expliciet én kwalitatief hoogstaand wa ren. Dat zal nooit gebeuren. Ons brein kan niet én zulke expliciete beelden volgen en tegelijkertijd opgaan in een langere verhaallijn.'


De tijd waarin je als scenarist onder hoede van studio's jarenlang aan projecten kon werken is voorbij, zegt Ellis over zijn professie naast het romanschrijven. 'Hollywood maakt nu enkel nog een bepaald soort film en studio's huren daartoe een klein groepje schrijvers in. Bij Paul kon ik schrijven vanuit onze visie op de wereld, zonder bemoeienissen van derden.'


Hun film, in eigen beheer gemaakt voor 250 duizend dollar, werd allereerst uitgebracht als video on demand, en vernietigend gerecenseerd door de Amerikaanse pers: een lege film over leegte.


'Dat is precies wat ik in gedachten had bij het schrijven', zegt Ellis. 'Het zijn artificiële mensen in een artificiële wereld. De dialogen komen overeen met de manier waarop zulke mensen praten, en zijn ook donker en nihilistisch. Ik denk dat de Amerikaanse critici een meer humanistische kijk op de wereld verwachten. Het moet opbeurend zijn. Zo niet, dan riskeer je dat je belachelijk wordt gemaakt.'


Schrader lardeert zijn film met beelden van vervallen, dichtgespijkerde, soms al door onkruid overwoekerde bioscopen in Los Angeles en omgeving. Allemaal echt. 'Bioscooptheaters hadden tijdenlang controle over het uitbrengen van films, maar dat is voorbij. Met The Canyons wil ik cinema maken voor het post-bioscooptijdperk'


Te laat of niet aanwezig


Lindsay Lohan (27), hoofdrolspeelster in The Canyons, was al fotomodel sinds haar 3de en maakte op haar 11de haar speelfilmdebuut in de Disney-productie The Parent Trap (1998). Ook als tienerzangeres was ze enige tijd succesvol in Amerika. De sprong naar een serieuzere carrière werd ingezet met rollen in kleine, maar hooggewaardeerde films als A Prairie Home Companion (2006), de laatste film van Robert Altman, en, in hetzelfde jaar, Bobby van Emilio Estevez. Sindsdien kwam ze vooral in het nieuws als serieel verkeersovertreder onder invloed. Lohan, afwezig in Venetië, liet zich deze week wel exclusief interviewen door Oprah Winfrey, waar de talkshowhost 2 miljoen dollar voor moest neerleggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden