Cijfer

ONZE twaalfjarige zoon Stan, eerste klas havo/vwo, kwam donderdag thuis met een 5 voor Frans...

Tot dan had hij voor alle vakken voortreffelijke resultaten geboekt, met cijfers variërend van 7 tot 10. Er was dus alle reden om hem vroeg naar bed te sturen en hem zeer streng toe te spreken. Hij kán het immers best.

Maar Stan had zich grondig voorbereid op de confrontatie met zijn teleurgestelde, verdrietige ouders. Hij had artikelen geknipt uit Trouw, Het Parool en de Volkskrant van afgelopen week, en hield het stapeltje plechtig omhoog in mijn richting, als een potentieel slachtoffer van graaf Dracula die zich zijn bloeddorstige belager van het lijf tracht te houden met een ijzeren crucifix.

'Je kunt nou wel boos zijn over die 5', zei hij, 'maar dan ''onderschat je de complexiteit van de gegevens''. Ik citeer nu directeur Wilcke van het Montessori College in Utrecht.'

Ik gaf geen krimp.

Hij pakte een ander knipsel en las voor uit een gesprekje met dr. W. Vonk, rector van het City College in Rotterdam. 'De cijfers waarop het oordeel is gebaseerd zijn correct', had dr. Vonk aangevoerd, 'maar het gaat veel te ver om op basis van een eenmalige meting scholen in te delen in de beste en de slechtste.'

'En weet je wat die schriftelijke overhoring Frans was, pap? Een eenmalige meting! Het gaat veel te ver om op basis daarvan een oordeel uit te spreken over mijn schoolprestaties.'

Ik griste het stuk krant uit zijn handen en scheurde het doormidden.

'Maar zo'n schriftelijk is niet meer dan een momentopname', riep Stan, al iets wanhopiger. 'Het is volstrekt onverantwoord er welke conclusie dan ook uit te trekken'

Mijn ogen schoten vuur.

Hij bleef argumenten aanvoeren. 'Heb je gezien hoe het Zaanlands Lyceum zélf scoort in dat onderzoek van Trouw? Een 6 voor het vwo, een 4 voor de havo. Hoe kunnen ze dan van mij verwachten dat ik het beter doe?'

'Als jij het niet beter doet, komen zij ook niet hoger op die lijst', repliceerde ik kalm. 'Want hun cijfer is mede gebaseerd op jouw score. Als jij beter je best doet, haalt het Zaanlands een hoger cijfer. Dat betekent dat ze beter onderwijs geven, wat weer een gunstige invloed heeft op de prestaties van de leerlingen, enzovoort. Zo trekt de school zich aan jouw ongewassen haren uit het moeras.'

Stan bladerde driftig in de knipsels, waarin woordvoerders van school na school aanvoeren dat cijfers niets te maken hebben met de didactische werkelijkheid. 'Wat zegt zo'n onvoldoende over het onderwijskundig klimaat in de klas?' probeerde hij. 'En is het niet veel belangrijker te kijken naar de buitenschoolse activiteiten?'

'Als jij wat minder tijd aan je buitenschoolse activiteiten had besteed, zou je nu geen 5 op je lijst hebben staan, druiloor. Hup, naar boven' Ik sloeg hem alle papieren uit handen.

'Ik kan later toch altijd nog voorzitter worden van de Partij van de Arbeid?', riep hij nog van bovenaan de trap.

Dat wordt de hele week geen tv kijken.

Rob Vreeken

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.