Cibulkova weerlegt vooroordeel over lengte

Met 1 meter en 59 centimeter kun je de finale van een grandslamtoernooi halen, bewijst de 24-jarige Slowaakse.

AMSTERDAM - De Amerikaanse componist en zanger Randy Newman had zijn vermaarde popsong uit 1977 ironisch bedoeld, maar zo werd zijn aanklacht tegen 'Short People' destijds niet begrepen. In de geest van Newman zou je kunnen zeggen dat kleine mensen niet kunnen tennissen. De 24-jarige Dominika Cibulkova weerlegt dat vooroordeel met haar triomftocht in Melbourne. De 1 meter en 59 centimeter lange Slowaakse speelt morgen haar eerste grandslamfinale tegen de 13 centimeter langere Na Li.


Cibulkova wist wie het pad voor haar had geëffend als onderdeurtje op de tennisbaan. Amanda Coetzer was nog een centimeter korter dan Cibulkova, toen ze in 1997 de derde plaats op de wereldranglijst bereikte. De kleine Zuid-Afrikaanse zoemde als een bij over het centercourt, versloeg de lange Steffi Graf ooit drie keer in één seizoen en stond drie keer in een halve finale van een grandslamtoernooi.


Toch maar even luisteren naar Newman? 'Short people got no reason to live'. Je moest die tekst vooral niet serieus nemen, zei Newman er zelf over.


'They got little baby legs


And they stand so low


You got to pick 'em up


Just to say hello.'


Zet Cibulkova tegenover Serena Williams of Viktoria Azarenka en je kunt een glimlach niet onderdrukken. Maar de kleine, gedrongen en pezige Slowaakse heeft met haar primeur op de Australian Open niet alleen de emancipatie van de kleine medemens voltooid. De jonge republiek Slowakije heeft de tennistraditie moeten importeren uit buurland Tsjechië. Daniëla Hantuchova en oud-prof Miloslav Mecir zijn de grote namen, maar Cibulkova is de eerste op het hoogste podium van een grandslamtoernooi.


Cibulkova wist als kind al dat ze die geringe lengte moest compenseren, maar haar adhd-achtige energie is een magisch wapen én een struikelblok tegelijk. Zo tennist Cibulkova dus ook: de adrenaline spuit tijdens elke rally uit haar oren, de hartstocht weerklinkt in het gekreun na de service.


'Ik moest iets extra's hebben, omdat ik niet tot de langsten behoor', vertelde Cibulkova, nadat ze vrijdag Agnieszka Radwanska (1.72 meter) een pak slaag (6-1, 6-2) had gegeven. Zodra Cibulkova de brommer start, is ze niet te houden en schiet ze van links naar rechts over de baan. Maar te vaak blies Cibulkova haar motortje op. Ze was net zo constant als het weer in Melbourne, de stad van vier seizoenen op een dag.


Tot vrijdag was Cibulkova een anoniem lid van de beste generatie sinds tijden, de gouden lichting junioren uit 2005 met Azarenka, Radwanska, Kvitova, Lisicki en Wozniacki. Hun belangrijkste overeenkomst? Ze wonnen een grandslamtitel of speelden ten minste een finale. De benen van Cibulkova - 24ste op de WTA-ranking - hadden haar niet eens naar de top-10 kunnen dragen.


Ze kan het niet meer horen. 'Al jaren moet ik dezelfde vraag beantwoorden', verzuchtte Cibulkova. 'Waarom sta je niet in de toptien? Als ik zo blijf spelen als nu, kom ik er vanzelf.' Zo gek is die vraag niet. Was het dan toch het noodlot van 'Short People', die werden overpowerd door hun grotere concurrenten? Integendeel, met haar krachtige slagen verpulverde Cibulkova de slappe, tweede opslag van Radwanska. Duwde de Poolse, die titelverdedigster Viktoria Azarenka uit het toernooi had geslagen, weer een forehand over het net? Ze kreeg hem van Cibulkova twee keer zo hard terug.


Op haar best is Radwanska de grote 'ontregelaar', de vrouw die power ontmantelt met touch en finesse, voor wie er van houdt. In de halve finale tegen Cibulkova zei de vermoeide Radwanska in 'slow motion' te hebben gespeeld. Dan blijft er niets van haar spel over.


Toch maakte Cibulkova de achterstand op haar leeftijdgenoten vooral in het hoofd goed. In januari 2013 werd ze in de finale van het toernooi in Sydney door Radwanska met 6-0, 6-0 vernederd. Als de tank leeg was en mentaal een draadje knapte, was Cibulkova weerloos. De sprookjesachtige Wimbledontitel voor haar hartsvriendin Marion Bartoli deed Cibulkova beseffen dat 'alles mogelijk is' in tennis.


De al snel na Wimbledon gestopte Bartoli was vrijdag als eerste in de fitnesszaal op Melbourne Park om Cibulkova te feliciteren. 'Ze omhelsde me en we moesten allebei huilen', vertelde Cibulkova. 'Marion was zo blij voor me.'


Eindelijk mag ook Cibulkova zich vaandeldrager noemen van haar generatie. 'We hebben elkaar opgejaagd, elkaar als voorbeeld gesteld', aldus Cibulkova. Ze spiegelde zich aan de speelsters, die ze in Melbourne achter zich heeft gelaten. 'Ik dacht altijd: als jullie een grandslamfinale kunnen halen, dan kan ik het ook.' En lachend: 'Domi is volwassen geworden.'


Na Li betreedt bekend terrein. De 31-jarige Chinese boekte haar derde finaleplaats in Melbourne met een zege in twee sets (6-2, 6-4) op de Canadese Eugenie Bouchard. Li, nummer 4 van de wereld en kampioen van Roland Garros in 2011, is favoriet tegen Cibulkova.


Maar uiteindelijk had ook Randy Newman voorzien dat het verschil in lengte de uitkomst van de onverwachte finale van de Australian Open niet zal bepalen. Zijn boodschap:


'Short People are just the same.


As you and I.'


Primeur Wawrinka met finale in Melbourne

Een Zwitser in een finale van een grandslamtoernooi was tot 2013 bijna routine geworden in het tennis. Voor Stanislas Wawrinka is het zondag echter de eerste keer dat hij mag spelen om de hoofdprijs. In de halve finales van de Australian Open bleef Wawrinka de Tsjech Tomas Berdych in vier boeiende sets (6-3, 6-7, 7-6, 7-6) welgeteld een punt voor: 143 om 142 na een marathon van vier uur. Nadat Wawrinka in Melbourne de halve eindstrijd had bereikt door de regerend kampioen Novak Djokovic uit te schakelen, kreeg hij meteen een sms van zijn vriend en landgenoot Roger Federer. 'Ik ben zo blij dat twee spelers uit Zwitserland in de finale staan.' Het antwoord van Wawrinka: 'Voor jou is dat normaal, voor mij niet.' Het gevecht tussen de 28-jarige Wawrinka en zijn leeftijdgenoot Berdych werd in de Rod Laver Arena op details beslist. Meer dan de enkelhandige backhand van Wawrinka tegen de verwoestende forehand van Berdych was de halve finale een mentale test. Drie sets eindigden in een tiebreak. De eerste (7-1) was voor Berdych, de tiebreak in set 2 (7-3) en 3 (7-4) gingen naar Wawrinka. Drie dubbele fouten, twee in tiebreak 2 en een in de laatste tiebreak werden Berdych fataal. 'De tiebreak is een loterij en Wawrinka was de gelukkigste', zei de Tsjech, die volgende week in de Davis Cup tegen Nederland speelt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden