Ciao Rosso

De Wallen in Amsterdam moeten ‘schoon’, vindt de gemeente. Het zou de sluiting kunnen betekenen van het beroemdste Wallen-theater: Casa Rosso....

‘Okay, we need a volunteer. Come on, don’t be shy, she’s not going to fuck you.’ De geluidsman van Casa Rosso komt stripteaseuse Esmeralda te hulp. Ze is op zoek naar iemand om een act mee te doen, maar niemand wil. De tientallen bezoekers hangen onderuit in hun stoel en weigeren te bewegen.

Uiteindelijk is een mediterrane man van middelbare leeftijd bereid. Esmeralda trekt zijn overhemd en hemd uit en beweegt met haar kont tegen zijn borstkas. Daarna moet de man gaan liggen en gaat Esmeralda kort met haar vagina op zijn neus zitten. Tot slot pakt ze een wortel of iets dat daarop lijkt, die ze omzichtig met haar mond bevochtigt, vervolgens vaginaal inbrengt om dan – met wortel en vagina – een tekst op ’s mans buik te schrijven. Het publiek reageert niet. De sfeer in Casa Rosso is tam deze woensdagavond.

Na Esmeralda verschijnen Udy (36) en Erica (26) op het podium, ook wel het koningskoppel genoemd. Hun show is in een strak format gegoten. Hij likt haar, zij pijpt hem, dan pakt Udy een tube glijmiddel en volgt de penetratie. Op dat moment begint het podium te draaien.

De penetraties worden afgewisseld met spagaten van Udy, waardoor het optreden wel een dans lijkt. Hier wordt niet de liefde bedreven, maar een choreografie uitgevoerd. Tussendoor slaat hij ook nog tamelijk lusteloos twee keer op haar billen. Udy maakt geen al te opgewonden indruk, terwijl het toch pas de tweede show van de avond is en hij dus nog vier optredens te gaan heeft. Hij is zelf na afloop ook niet tevreden. ‘Dit was dus een fake’, zegt hij zodra hij aangekleed uit de kleedkamer komt. ‘Ik kreeg geen erectie, omdat ik te weinig gegeten heb.’ Het publiek heeft daar overigens niets van gemerkt. ‘Als het niet lukt, moeten we faken. The show must go on. Ik moet hem dan in slappe toestand naar binnen drukken. Tijdens het pijpen knijpt zij erin, dan ziet het er toch stijf uit.’

De eeuwige strijd met de erectie maakt het werk zwaar. ‘Je hebt twee minuten de tijd om een erectie te krijgen tussen al die mensen. Als je lul niet omhoog gaat, krijg je stress en dan wordt het nog moeilijker. Een klein beetje stress kan je zo voor de hele avond killen.’

Udy en Erica werken al vijf jaar lang naar volle tevredenheid bij Casa Rosso. Het publiek behandelt hen over het algemeen met respect. ‘Anderen krijgen wel eens ijsklontjes naar zich toe gegooid, maar wij hebben daar nooit last van gehad. Het allerergste wat ik heb meegemaakt was toen ik een keer een brief kreeg van een homo. Die had eerst van ’s middags tot ’s avonds laat naar me zitten kijken en niets gezegd.’

‘Mike Tyson was ook erg’, zegt Erica. ‘Zijn stem was nog erger dan, hoe heet-ie ook alweer van De wereld draait door... Marc-Marie Huijbregts. Hij zat maar te schreeuwen op de eerste rij. ‘Hit her, man, hit her.’ Soms heb je ook mensen die roepen: ‘Turn her around, turn her around’, maar dat doen we niet. Doggy style bewaren we voor thuis. De seks moet daar anders zijn dan hier, anders houdt je relatie geen stand. Hier lig ik altijd plat op mijn rug.’

‘Hé, rooie, geef jij die eendjes even te eten.’ Jan Otten, eigenaar van Casa Rosso, staat elke avond buiten, naast de kassa en voor een rood bordje waarop ‘Kantoor Jan Otten’ staat. Daar ziet hij er onder meer op toe dat de beesten in de gracht voldoende te eten krijgen. ‘We hebben negentien zwanen en heel veel hoentjes en eendjes. Er gaat per dag een zak voer doorheen.’

Otten staat er al sinds 1978. Eerst als portier, later als bedrijfsleider en uiteindelijk als eigenaar. Maar als het aan de gemeente Amsterdam ligt, verdwijnt Otten binnenkort uit het straatbeeld. ‘De Casa Rosso’ moet dicht omdat Otten de tent ooit heeft overgenomen van Charles Geerts. En die is fout volgens de gemeente, ook al is hij nooit veroordeeld. Danzij de wet Bibob is een vermoeden van malafide praktijken al genoeg om de vergunning in te trekken.

Rond Otten hangen camera’s waarmee hij zicht heeft op het podium, de kleedkamers en de zaal. Het is vanavond inderdaad een slappe bedoening, zegt Otten. ‘Dat is altijd zo in deze maanden. Daar hebben onze mensen natuurlijk ook last van. Als de zaal vol is, voelen ze zich meer artiest. Net als een voetballer, die doet in een leeg stadion ook minder zijn best.’

Otten is volledig afhankelijk van toeristen en die komen vooral in de zomer of in het weekend . ‘55 procent komt via touroperators. De grootste groep komt van Kontiki. Dat zijn reizen voor jongeren uit Australië, Nieuw-Zeeland, Canada en Brazilië die in dertig dagen door Europa trekken. Daarnaast heb ik 180 contracten met Chinese touroperators – die doen in acht dagen zes landen.’

In het theater rookt Smoking Samantha ondertussen een sigaar met haar vagina. Amsterdam lijkt het patent te hebben op de combinatie humor en seks. Het imperium van Otten, dat naast Casa Rosso ook nog De Bananenbar omvat, is daar het belangrijkste voorbeeld van. ‘Er zijn zeker mensen die hier opgewonden van raken’, zegt Otten. ‘Nederlanders misschien niet, maar je moet het niet met onze ogen zien, maar met hun ogen. Het is net als met stierenvechten. Ik vind er geen kloot aan, maar Spanjaarden vinden het schitterend. Vergeet niet: 90 procent van de mensen heeft nooit andere volwassenen naakt gezien. Nou ja, behalve in Afrika dan.’

‘Een lolly voor de ladies’, roept Otten naar twee bezoekende stellen die net 180 euro (vier keer entree plus drankjes) hebben afgerekend. ‘Dan heb je straks wat te doen.’ Twee Russische meisjes komen een brochure ophalen. ‘Vroeger toen ik nog portier was, durfde ik zulke meisjes niet eens aan te schieten’, zegt Otten, ‘maar de afgelopen jaren zijn de verhoudingen bij Casa Rosso helemaal omgedraaid. 70 procent van de bezoekers is nu vrouw. Het is dan ook veilig bij ons. De zaalmanager let daarop.’

Deze avond zit er naast een paar plukjes jongens, een enkele eenzame Japanner en drie stellen, een grote groep timide Chinese meisjes. Vrouwen hoeven niet het podium op. Dat is voorbehouden aan mannen. Sexy Nicole zoekt er vier. Twee dikkige jongens die zich na lang aandringen het podium laten opduwen, voeren met haar een dansje uit en lopen een polonaise waarbij ze ineens gezelschap krijgen van een mens in apenpak die een plastic penis uit zijn gulp heeft hangen, waarmee hij later nog een masturbatie-act opvoert. Tot slot mogen de twee een banaan eten uit Nicole’s vagina. ‘De striptease-acts zijn ontworpen door een Braziliaanse choreografe’, zegt Otten. ‘De toeschouwers spelen een passieve rol. Al heb je natuurlijk weleens stellen die mee willen doen. Zeker als het zo stil is zeggen we: ‘Oké, doe je best.’’

Het programma wordt elk seizoen vernieuwd. ‘We hebben een vaste kern van vier koppels en drie meisjes. Daar bouwen we omheen met wat zoal aan komt lopen’, zegt Otten. ‘We vragen ons eerst af of ze in het programma passen. Dan laten we ze een proefshow draaien. Als dat bevalt, krijgen ze een driemaandencontract met een maand proeftijd. Ze zijn verzekerd en bij ziekte krijgen ze doorbetaald. Sommigen blijven een paar maanden, anderen een paar jaar. Je hebt samen een redelijk salaris. Niet overdreven, maar redelijk.’

Udy verdient ongeveer zoveel als toen hij nog in een gevangenis werkte – maar duidelijk meer dan toen hij pornofilms maakte. ‘Daar krijg je in Nederland heel weinig voor’, zegt Erica, ‘Tenzij je met honderd man naar bed gaat, maar dat wilden we niet.’ Udy en Erica zien hun werk bij Casa Rosso niet als porno. Udy: ‘Op de eerste plaats kom ik nooit klaar op het podium. Dat is voor mij echt een principekwestie en ten tweede: heb jij iemand in een pornofilm wel eens een spagaat zien maken?’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden