Christian Santos leidt met omhaal overwinning NEC in

De bal zweeft door de lucht. Het is zo'n avond waarop de toeschouwers in De Goffert voor de laatste keer dit jaar in hun zomerjas op de tribune kunnen zitten. Op de rand van het doelgebied wikt en weegt Christian Santos. Wat te doen met de voorzet van Navarone Foor? Koppen? Nee, te hoog. Schieten? Lastig, de bal zal achter hem belanden.

Zuiverloon en Meijers van ADO zien hoe Santos de bal vol gaat raken.Beeld anp

Er rest Santos slechts één mogelijkheid. Eentje waarvoor moed nodig is, want de kans op mislukken is vele malen groter dan de kans op succes. Voor je het weet, slaat het hele stadion zich op de knieën van het lachen. Santos heeft geen de tijd om alle voors en ­tegens tegen elkaar af te wegen. Hij ­vertrouwt op zijn instinct en zet zich zo hard mogelijk af tegen het gras.

Christian Robert Santos Freire, van 24 maart 1988, verenigt het beste van twee werelden in zich. Hij werd geboren in Venezuela, maar omdat zijn ­vader als ingenieur een baan kreeg aangeboden in Duitsland, verhuisde hij op zijn 6de naar Europa. Ausdauer gecombineerd met raffinement. Hoe mooi wil je het hebben?

Santos ging voetballen in de jeugdopleiding van Arminia Bielefeld, maar zijn carrière kreeg pas vorm in België. Verdeeld over twee seizoenen maakte hij 25 doelpunten voor KAS Eupen. Daarna verhuisde hij naar Waasland-Beveren. Door een knieblessure kwam hijer niet aan spelen toe. NEC bood hem in 2014 kans op eerherstel.

In Nijmegen hervond hij het geloof in zichzelf. 'Vijftien plus', antwoordde hij op de vraag, ergens deze zomer, ­hoeveel doelpunten hij dacht te gaan maken in de eredivisie. Het zelfvertrouwen zat hem vooral in de toevoeging 'plus'. Het konden er dus ook meer zijn. 18, 20 of misschien zelfs 23; zoals in zijn eerste jaar bij NEC, in de eerste divisie.

Toch was het de laatste weken een beetje gaan knagen bij Santos. Liefst zes competitieronden stond hij droog. Misschien kwam het doordat NEC pas laat de selectie rond had en de spelers niet goed op elkaar waren ingespeeld. Als ze al kansen creëerden, miste ­Santos de scherpte voor het doel; een kwaliteit waar hij vorig seizoen juist om werd geroemd.

NEC kwam op 1-0 voorsprong door een eigen doelpunt.Beeld anp

Pas tegen Heerenveen was het raak

Pas op 18 september, tegen Heerenveen, was het raak. Hij vierde dat doelpunt met een gebedje om God te bedanken. 'Dat doe ik altijd als ik het even moeilijk heb of een mindere periode ken. Het helpt altijd', lichtte hij toe. Daarna was de ban gebroken. Santos voelde zich bevrijd en scoorde sindsdien in elk competitieduel.

Op trainingen oefende hij regelmatig op de omhaal, want hé, voetbal moet wel leuk blijven. Het is kunst, geen wetenschap. Eén keer, in de jeugd bij Arminia Bielefeld, was het hem ­gelukt op die manier van buiten de 16-meter te scoren. Hij zal nooit vergeten hoe zijn ploeggenoten hem daarna bewonderend omhelsden. Dat smaakte naar meer.

Ondersteboven hangt Santos nu, als een circusartiest. Het scorebord geeft 62 minuten aan, de stand is 1-1, mede dankzij een merkwaardig openingsdoelpunt van ADO-verdediger Aaron Meijers. Die kwam niet uit met zijn stappen en liep na 18 seconden pardoes een voorzet van Anthony ­Limbombe in eigen doel. Daarna bracht Vito Wormgoor de stand weer in evenwicht. Het kan nog alle kanten op deze wedstrijd.
Póf. Daar raakt Santos de bal vol in het hart. Precies zoals het hem op de training ook al een paar keer is gelukt. Zijn linkervoet stuurt de bal richting het doel. Op de tribunes houden 11.534 toeschouwers hun adem in. Hun ogen zijn wijd opengesperd. Die póf was precies waarop Santos had ­gehoopt. Dit gaat een doelpunt worden, hij vóelt het gewoon.

Straks zal Christian Santos naar het publiek rennen, met zijn armen ­gespreid. De camera zal inzoomen op de vlag van Venezuela die ergens in het stadion hangt. Verslaggevers zullen schrijven over een kunststukje. En zondagavond, op weg naar de WK-kwalificatiewedstrijden tegen Paraguay en Brazilië, zal hij in het vliegtuig terugdromen over zijn ingeving.

Het mooiste is misschien wel dat het doelpunt in Venezuela te zien zal zijn, beseft hij, terwijl hij met een harde klap op de grond valt. Wat zullen zijn ooms en tantes trots zijn. Hun ­Christian heeft gescoord met een ­omhaal. Het is hem weer gelukt.

Aaron Meijers werkt de bal in zijn eigen doel.Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden