Christenen in Pakistan

De strijd van Bhatti moet worden voortgezet.

In 2006 werkt de Pakistaanse christen Munir Masih op een boerderij. Zijn collega’s vinden dat Masih zich tot de islam moet bekeren maar de christen weigert dat. Een van de collega’s vindt dat de man straf verdient en verkracht het tweejarige dochtertje van Masih. De verkrachter wordt opgepakt.

Daarmee zijn de problemen voor Masih en zijn familie niet opgelost. Ze worden bedreigd op het werk. De baas van Masih zegt dat hij de hele familie zal uitmoorden als men de aanklacht niet intrekt. Wanneer Masih dat weigert en de verkrachter tot levenslang wordt veroordeeld, slaat de familie op de vlucht.

Bhatti
Zij krijgen hulp van Shahbaz Bhatti, die op dat moment voorzitter is van de All Pakistan Minorities Alliance (APMA). Bhatti biedt de familie onderdak aan en helpt hen overleven. Steeds zoekt Bhatti een nieuwe veilige plek voor de man en vrouw en hun kinderen. Uiteindelijk lukt het Bhatti om hen naar Canada te laten vluchten.

Toen Bhatti onlangs werd vermoord, huilde Masih tijdens een herdenkingsdienst in een Canadees park. Hij heeft ons een nieuw leven in vrijheid gegeven en nu is hij vermoord.

Blasfemie
In 2006 is Bhatti niet alleen bezig met de hulp aan de familie Masih. Hij trekt zich ook het lot aan van de christen Qamar David, een schilder met een eenmansbedrijfje en vader van vier kinderen, die door een islamitische concurrent beschuldigd is van blasfemie. David zou sms-berichten hebben verstuurd waarin hij de profeet Mohammed beledigde.

Waarom David dat in zijn hoofd zou halen, werd niet gevraagd en wat hij dan precies zou hebben geschreven, niet openbaar gemaakt. Er is zelfs nooit bewezen dat de berichten afkomstig waren van de telefoon van David.

Bhatti neemt het op voor David. Hij vraagt de politie waar die beruchte sms-berichten dan zijn? Laat ze maar eens zien. Hij probeert David uit de gevangenis te houden. Dat lukt niet.

Marteling
In 2006 wordt David gevangengezet en in 2010 wordt hij tot levenslang veroordeeld. In 2007 en 2009 schrijft hij vanuit de gevangenis brieven aan de mensenrechtencommissie van Pakistan. Daarin vertelt hij dat hij door medegevangenen in elkaar wordt geslagen en dat de politie hem martelt.

Hij hoopt dat hij in hoger beroep vrij wordt gesproken wegens gebrek aan bewijs. Dat is nooit gebeurd want David stierf deze maand onder verdachte omstandigheden, een week nadat zijn familie dreigtelefoontjes ontving en twee weken nadat Bhatti werd vermoord, omdat hij als minister van minderheden het misbruik van de blasfemiewetten aan de orde stelde en het opnam voor mensen zoals David.

Hamer
Toen Bhatti voor David streed, wees hij erop dat de Pakistaanse overheid haar burgers niet beschermt. Wie in Pakistan van blasfemie wordt beschuldigd of zich tot het christendom bekeert, is zijn leven niet zeker. Niet op het politiebureau, niet in de gevangenis, niet in de rechtszaal, niet als men hoger beroep heeft aangetekend, niet als men wordt vrijgesproken en niet als men zijn straf heeft uitgezeten.

Bhatti wist dat, want hij nam het in 2003 op voor de Pakistaanse christen Samuel Masih, een straatveger. Masih werd in dat jaar van blasfemie beschuldigd omdat hij het door hem verzamelde straatvuil te dicht bij de muur van een moskee geplaatst zou hebben. Sommigen zeiden dat hij het vuil tegen de muur van het gebedshuis had gesmeten en er vervolgens tegen had gespogen.

Toen hij in 2004 een jaar in de gevangenis had gezeten, werd hij naar het ziekenhuis overgebracht omdat hij aan tuberculose leed. Aldaar werd hij door de politiebewaker vermoord. Masih werd op zijn ziekbed doodgeslagen met een hamer.

De politieman verklaarde dat hij slechts zijn plicht als moslim had gedaan. Wie blasfemie pleegt, verdient de dood. Na de moord op Masih en de arrestatie van de moordenaar, werd de familie van de straatveger met de dood bedreigd, totdat men akkoord ging met een afkoopsom en de aanklacht tegen de politieman liet varen.

Vergiftiging
Zo kende Bhatti meer zaken. Bijvoorbeeld die van Tahir Iqbal ,een vliegtuigmonteur van de Pakistaanse luchtmacht. Het onderlichaam van Iqbal was verlamd en hij zat in een rolstoel. Hij bekeerde zich tot het christendom tot onvrede van zijn collega’s en de imam van de moskee vlak bij zijn huis.

De imam wilde Iqbal een lesje leren en beschuldigde hem in 1990 van blasfemie. Iqbal zou ’s ochtends de oproep tot gebed verstoren door heel hard er doorheen te schreeuwen.

De rechter vond het niet nodig om de beschuldigingen te onderzoeken of om een borgsom vast te stellen, omdat Iqbal tot het christendom was bekeerd en dat was al zo’n ernstig vergrijp dat het verder wel duidelijk was dat hij aan de andere zaken schuldig moest zijn.

De advocaat van Iqbal drong erop aan dat toch bewijzen zouden worden overlegd. In 1992 was de zitting gepland waarop dat zou gebeuren. De advocaat vernam bij aankomst bij het gerechtsgebouw, dat zijn cliënt de nacht ervoor in de gevangenis was gestorven door vergiftiging.

Asia Bibi
Binnenkort dient het hoger beroep tegen Asia Bibi, de christenvrouw die van blasfemie is beschuldigd. Ook voor haar leven wordt gevreesd. Catherine Ashton de hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van de Europese Unie, sprak eerder het vertrouwen uit dat Bibi een eerlijk proces zal krijgen. Maar dat is niet genoeg.

Eerder betoogde ik al dat zij dit vertrouwen nergens op kan baseren. Natuurlijk begrijp ik dat zij hiermee een diplomatieke boodschap aan Pakistan geeft, maar nu zou zij toch wat meer moeten doen.

Ze moet tegen Pakistan zeggen dat de EU de situatie van Asia Bibi zeer nauwgezet volgt en dat de verhoudingen tussen Europa en Pakistan ernstig onder druk komen te staan als haar iets binnen of buiten de gevangenis overkomt. De verdachte dood van David deze maand, kan zij als aanleiding aangrijpen om haar grote zorg uit te spreken.

De SGP-eurofractie heeft haar dat nu ook per brief gevraagd. Ook de CU-eurofractie trekt zich het lot van Bibi aan en vraagt of Ashton Pakistan laat weten dat de EU haar situatie minutieus volgt.

Extremisme
De strijd van Bhatti moet worden voortgezet. En wie hij probeerde te beschermen mag, nu hij er niet meer is, niet vergeten worden. Wie Asia Bibi aan haar lot overlaat, accepteert dat in Pakistan, atoomnatie Pakistan welteverstaan, het islamitisch extremisme de dienst uitmaakt.

Hoe men ook over de islam denkt en hoe onverschillig men ook staat tegenover de vervolging van en moord op christenen, dat kan voor niemand een geruststellende gedachte zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.