Choreografie voor vier handen

Drie jaar geleden zorgde Jonathan Burrows voor het dieptepunt van festival Julidans door met theatergoeroe Jan Ritsma een paar schlemielige pasjes uit te voeren en een lading pseudo-diepzinnige vragen op de toeschouwer af te vuren....

Annette Embrechts

Hun handen strijken over hun bovenbenen, hun vingers tikken tegen hun handpalm, hun polsen draaien vliegensvlug rond en dan volgt weer een nieuwe sequentie die volledig uitgeschreven voor hen op de grond ligt. Geen moment vervallen ze in gebarentaal. Toch hebben ze een schier oneindigevariatie aan bewegingen weten op te dissen uit de driehoek arm-hand-knie.

In dit Both Sitting Duet lees je geen verhaal maar zie en voel je een muziekstuk. Crescendo wanneer de armen sneller gaan, de bewegingen elkaar in up tempo opvolgen en de drift uit hun torso spreekt, decrescendo wanneer de rem erop gaat en ze zachtjes over het puntje van hun zool strijken. Net als in de muziek kent ook Both Sitting Duet een thema: telkens keert de razendsnelle draai en zachte aai over het midden van de handpalm terug.

Theatraal en dansant componeren is niet nieuw voor de Italiaan Fargion, die veel samenwerkt met Kevin Volans en muziek schreef voor Thomas Ostermeiers prijswinnende regie van Jon Fosses The Girl on the Sofa. Dat Burrows zijn lichaam zo stil legt ten faveure van zijn handen en armen is op zijn minst curieus voor een danser die achttien jaar geleden nog de sterren van de hemel danste als solist van het Royal Ballet.

Ook uit Engeland en door The Times uitgeroepen tot 'een van de beste vertegenwoordigers van de hedendaagse dans' is Russell Maliphant,die in Julidans staat met een solo van hemzelf op Bach, een vrouwentrio en een quintet. Opvallend is de terloopse vanzelfsprekendheid waarmee hij ogenschijnlijk eenvoudige bewegingen uitvoert. Zo bevriest hij in een hurkstand die zelfs voor doorgewinterde yoga-beoefenaars een brug te ver is. Zijn soepele lichaam beweegt in verschillende stijlen (van klassiek ballet tot capoeira en tai chi). De vrouwen bouwen een beweging met gestrekte arm uit tot propellers die door hun snelheid het oog bedotten. Toch wringt de bewust onnadrukkelijke aanwezigheid van de dansers met het opzettelijk kunstmatige lichtontwerp (Michael Hulls) van veel black-outs en spotlights in carré-vorm. Zijn gepolijste werk kan wat meer rafelranden gebruiken.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden