Chlevnjoek, Wouters en Blecher

En dan hier nog een Italiaans en een Frans juweeltje, bedwelmende oosterse geuren, Belgisch versus Nederlands leiderschap en andere net verschenen titels.

Gelittekende harten

De Roemeen Max Blecher (1909-1938) ging als jongen naar Parijs om geneeskunde te studeren, maar daar bleek dat hij leed aan ruggenmergtuberculose. Voor een kuur moet hij naar Berk-aan-Zee, waar vijfduizend lotgenoten in het gips liggen en zich ruggelings in karretjes voortbewegen. Over het leven in dat sanatoriumstadje gaat Gelittekende harten, de roman die Blecher in 1937 publiceerde, een jaar voor zijn dood, en die nu is vertaald door Jan H. Mysjkin.

Einde verhaal/ End of Story

Twee verhalen, een van de 69-jarige Nederlandse literair vertaler Johan Butler die in Canada opgroeide, en een Engels verhaal van zijn alter ego John Butler vormen Einde verhaal/ End of Story, de vijfde roman van Philibert Schogt (1960); geboren in Amsterdam maar daarna tot zijn 17de woonachtig in de Verenigde Staten en Canada, thans weer in Amsterdam. In 1998 was Schogt een opvallende debutant met de roman De wilde getallen, die in zes landen werd uitgebracht.

De laatste dag

Het ware juweeltje van de Italiaan Beppe Fenoglio (1922-1963) is de postuum verschenen novelle De laatste dag, die nu is vertaald door Mieke Geuzebroek en Pietha de Voogd, en voorzien van een inleiding door Alessandro Baricco, van wie de waarderende kwalificatie komt. Fenoglio had in het provinciestadje Alba een baan op het kantoor van een wijnhandel en schreef in zijn vrije tijd romans en verhalen. In deze novelle keert de partizaan Ettore na de oorlog terug naar het ouderlijk huis.

Peenhaar

Morgenmiddag tijdens het Schwobfest in de Haarlemse Lichtfabriek onder meer aandacht voor de heruitgave van Peenhaar van Jules Renard, in 1969 vertaald door Thérèse Cornips en nu weer uitgebracht met de oorspronkelijke illustraties van Félix Vallotton. De belevenissen van het roodharige jongetje ('Poil de Carotte') en zijn harpij van een moeder gaan de lezer die op nostalgie rekent ook nu nog door merg en been. Als gastcurator van Meulenhoffs Schatkamer koos Volkskrant-criticus Arjan Peters dit vaak verfilmde boekje uit 1894, waarin de roodharige Renard terugblikt op zijn eigen jeugd. 'Wie niet van Peenhaar houdt, verdient een klap.'

Hoogste zomer

D e dichter Co Woudsma schreef zijn derde bundel Hoogste zomer geheel op eigen kracht. Een werkbeurs van het Fonds voor de Letteren stuurde hij terug. 'Zo, ik ben weer schoon', is het begin van 'Uit bad', dat zo verder gaat: 'Behalve dan mijn ziel,/ daar kon ik niet goed bij.'

Stalin - De biografie

Drie dagen lang nam de Sovjet-Unie officieel afscheid van Jozef Stalin na zijn overlijden op 5 mei 1953. Zijn lichaam werd opgebaard midden in Moskou, en de toeloop om de besnorde dictator de laatste eer te bewijzen was dermate groot dat er in het gedrang liefst 109 mensen het leven lieten. In de Russische kranten werd met geen woord gerept over deze tragedie. Die stonden vol uitingen van rouw en verdriet om de grote leider. De verwerking kwam jaren later pas, net als de onthulling dat er onder Stalins bewind jaarlijks meer dan een miljoen mensen werden gevangengezet of doodgeschoten. Veel wetenswaardigheden verzamelde Oleg Chlevnjoek in zijn compacte Stalin - De biografie, die door Toon Dohmen werd vertaald naar een geautoriseerde Engelse vertaling van het Russiche manuscript.

Een tint van het Indische Oosten

Onder de titel Een tint van het Indische Oosten bundelden de Neerlandici Rick Honings en Peter van Zonneveld beschouwingen van henzelf en vakgenoten over 'reizen in Insulinde 1800-1950'. Het leven in de (voormalige) kolonie Nederlands-Indië, bezien door schrijvers als F.W. Junghuhn, Louis Couperus, E. du Perron, Willem Walraven, Augusta de Wit en Bep Vuyk. Vertrouwde thema's worden herbezien - de overweldigende flora en fauna, de bedwelmende geuren en de veronderstelde 'Ziel van het Oosten' - maar ook minder exotische zaken. Zoals het sanitair dat Willem Walraven aantreft in een hotel: 'een donker hol met een schuin oploopende vloer, door en door glibberig van zeep'.

Nederland - België

Voor een Belg is een Nederlander wat de Nederlander zich voorstelt bij de Duitser: niet erg sympathiek en nogal dominant aanwezig. In Nederland - België onderzoekt de Vlaamse filosoof, organisatieadviseur en 'halve Nederlander' Paul Wouters de diepere gronden van de wrijvingen en sympathieën tussen beide culturen. Speciaal aanbevolen, zeker nu zoveel Vlamingen Nederlandse topfuncties bekleden: het hoofdstuk over leiderschap. 'In een Belgisch bedrijf pik je de baas er zo uit: hij is erop gekleed en loopt iedereen te vertellen wat hij moet doen', versus: 'Nederlandse werknemers verwachten van hun baas dat die hen coacht, aanmoedigt en in staat stelt te 'groeien'. Daar komt heel wat overleg bij kijken.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden