China klampt opzichtig aan bij G-8

Nog maar drie jaar terug haalde China zijn neus op voor de G-8. De leider van de Derde Wereld kon zich toch moeilijk inlaten met deze club van rijke landen?...

Deze week is Hu in Rusland. Daarna gaat hij naar Zwitserland en Frankrijk. Op de terugreis doet hij China's buurlanden Kazachstan en Mongolië aan. Overal probeert hij China's imago, zwaar beschadigd door de leugens over SARS, op te vijzelen. Hij zal verkondigen dat China weer veilig is en dat de buitenlandse investeerders, inkopers en toeristen weer meer dan welkom zijn.

In Rusland haalt Hu de banden met Poetin aan. Beiden geven hoog op van het in 2001 gesloten 'strategische bondgenootschap' tussen Rusland en China, bedoeld om gezamenlijk sterker te staan tegen de Verenigde Staten. Veel is daarvan niet terecht gekomen, want tegenover de Amerikaanse supermacht heeft zowel Moskou als Peking eieren voor zijn geld gekozen.

Vooral belangrijk is een besluit over een slepende oliekwestie. China's groei is steeds meer afhankelijk van olie uit het buitenland. De contracten met Irak zijn door de Amerikaanse bewindvoerders opgezegd. Daarom is het van nog groter belang dat China een aansluiting krijgt op een nieuw aan te leggen pijplijn in Oost-Siberië, die Japan gaat bedienen. Japan vindt dat echter geen goed plan.

Tijdens de viering van het driehonderdjarig bestaan van Sint-Petersburg zal Hu de Japanse premier Koizumi ontmoeten. De relatie tussen de aartsrivalen is de laatste tijd sterk verbeterd. China, economisch nog altijd Japans mindere, heeft immers voor zijn groei een sereen klimaat nodig in Oost-Azië. Dat verklaart ook waarom Peking zo gekant is tegen de nucleaire avonturen van Noord-Korea.

Woensdag woont Hu in Moskou een zitting bij van de Samenwerkingsorganisatie Shanghai, een door China zelf opgerichte club waarin ook Rusland, Kazachstan, Kirgizië, Oezbekistan en Tadzjikistan zitten. De organisatie, vooral bedoeld om elkaar te steunen in de strijd tegen radicale moslimgroepen, lijkt echter weinig levenskrachtig gezien de sterke Amerikaanse aanwezigheid in Midden-Azië.

China past zich meer en meer aan de realiteit van de Amerikaanse suprematie aan. In 2000 wees het nog een Duitse uitnodiging om als waarnemer een G-8-bijeenkomst bij te wonen van de hand. Op 1 juni 2003 maakt China voor het eerst zijn opwachting bij de Groep van Acht, in naam om op de Noord-Zuid-ontmoeting die aan de top voorafgaat namens het Zuiden te spreken, in werkelijkheid om aan te schurken bij de machtigsten.

De tijd van de wereldrevolutie en de solidariteit met de Derde Wereld zijn voorbij. In razend tempo heeft China zich opgewerkt tot de zesde economie van de wereld, en dat is nog maar een begin.

Niet alleen wil het volop meetellen in de wereld, maar het heeft ook de rijke landen nodig om uitbundig te blijven groeien en daarmee de werkloosheid en een sociale explosie te bestrijden.

Het wereldforum waarin China tot nu toe zijn stem liet horen - de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties - heeft de laatste jaren enorm aan belang ingeboet. Peking heeft begrepen dat het ondanks zijn vetorecht de Veiligheidsraad niet meer kan gebruiken, omdat de Verenigde Staten als het erop aan komt buiten de Verenigde Naties om opereren.

De grote politieke, economische en veiligheidskwesties worden tegenwoordig beslist op het besloten overleg van de leiders van de machtigste landen. China wil daarbij horen, en sommige landen van de G-8 vinden dat ook. En dus reist Hu naar Evian.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden