Chicago Bulls is dicht bij het genadeschot tegen de SuperSonics

De ouderwetse bezem geldt dezer dagen als de meest gehanteerde beeldspraak op de Amerikaanse sportpagina's. Nadat maandagavond de ijshockeyers van Colorado Avalanche met vier opeenvolgende zeges tegen Florida Panthers de Stanley Cup opeisten, is het vanavond de beurt aan de basketballers van Seattle SuperSonics om door Chicago Bulls te worden...

Van onze medewerker

Tim Overdiek

NEW YORK

Het S-woord (sweep) weerklinkt steeds luider en overstemt zelfs het publiek in de Key Arena van

Seattle, dat toch bekend staat als een stadion met luidruchtige fans. Maar twee nederlagen in Chicago, gevolgd door vernederend verlies (108-86) afgelopen zondag in Seattle, bieden de SuperSonics-fans weinig ruimte om op welluidende wijze de moed erin te houden.

Frustraties genoeg, zeker na het pak slaag dat tot de 3-0 voorsprong voor Chicago Bulls leidde. Nog één uithaal, en Michael Jordan en zijn maten zetten de kroon op een vorstelijk seizoen dat een record van 72 overwinningen in het reguliere (82 duels tellende) seizoen opleverde. Valt vanavond de beslissing, dan is opnieuw een historisch wapenfeit gerealiseerd met slechts één nederlaag (tegen New York Knicks) in vijftien play off-wedstrijden.

Aan de Bulls zal het niet liggen. En het is zeer de vraag of de SuperSonics met opgeheven hoofd het strijdperk kunnen verlaten. Eervol verliezen is de enige optie in de onmogelijke krachtmeting, nadat alle experimenten om Jordan aan banden te leggen de voorgaande drie wedstrijden mislukten.

Zonder twijfel zal vanavond alles in het werk worden gesteld om met name Dennis Rodman aan banden te leggen. De bad boy van Chicago Bulls heeft bij zijn opponenten het bloed onder de nagels vandaan gehaald met zijn provocerend gedrag. Het laat Rodman onverschillig of het aansmeren van technische fouten ten koste gaat van zijn populariteit. Integendeel zelfs, hoe meer omstreden zijn positie, des te groter de persoonlijke bevrediging.

Rodman (35) balanceert met zijn egocentrisme op de grens van het aanvaardbare. De man die eind jaren tachtig bij Detroit Pistons twee kampioenschappen vierde en zich vervolgens in San Antonio volkomen onmogelijk maakte door zijn eigenzinnigheid, wordt in Chicago geaccepteerd omwille van zijn reboundcapaciteiten. En op dat gebied is Rodman onbetwist de beste, misschien wel aller tijden.

Dat het flamboyante gedrag buiten het veld hem tot een van de meest bekritiseerde NBA-spelers maakt, wordt hem binnen de lijnen niet aangerekend. Zijn uitdossing als drag-queen, het voortdurend van kleur wisselende kapsel, de elf opzichtige tatoeages, neus- en navelringen, ach, het zal Jordan c.s. een zorg zijn. En dat is wellicht de kracht van het oppermachtig collectief met individuele grootheden als Jordan, Pippen, Rodman en Kukoc.

'

Een mirakel is dan ook uitgesloten voor de SuperSonics. Niet alleen is het nog nooit voorgekomen in de geschiedenis van de NBA dat een finalist terugkomt van een 3-0 achterstand en vier wedstrijden op rij wint, maar ook zijn de diverse opties opgebruikt om de Bulls succesvol te pareren.

Dat coach en spelers hun laatste energie in de aanloop naar het vierde duel aanwendden om zich over Rodmans psychologische oorlogvoering te beklagen, toont aan dat de strijd in wezen is gestreden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden