CHER PASSAGER

Sinds een halfjaar valt de KLM mij op korte vluchtjes in Europa lastig met een nieuwe maaltijdservice. In tegenstelling tot veel doorgewinterde vlieggasten, doe ik altijd mee met het eten al was het alleen voor de afleiding....

NELL WESTERLAKEN

Ik ben er al drie keer over geënqueteerd, over dat eten en over die service. Laatst nog zat ik in de KL 244 uit Duitsland. Voordat ik m'n riem goed en wel vast had, vroeg een stewardess of ik een formulier wilde invullen. Welja, voor de afleiding dan maar, de Holland Herald had ik op de heenweg al uit. In een envelop zaten zes papiertjes in zes talen en het was de bedoeling dat ik het Nederlandse koos. Ik had hetzelfde meer-keuze-examen al twee keer op eerdere vluchten gedaan, dus ik wist dat de KLM van mij vooraf wilde weten hoe ik de vlucht achteraf zou vinden. Het is ook flink aanpoten om in drie kwartier ongeveer tachtig vragen naar eer en geweten te beantwoorden, terwijl je ondertussen moet genieten van de nieuwe maaltijdservice.

Vooral dat laatste zit me een beetje hoog. Vroeger kreeg je een gezellig doosje - een snackbox noemt de KLM dat - met wat verpakkingen en daarin zat dan van alles en nog wat. Je kon eens ergens in prikken, een hapje proeven, een beetje aanrommelen en zo was je leuk een tijdje bezig. Mijn enige klacht was dat ze dat doosje altijd zo laat ophaalden. Op die manier konden ze ons, passagiers, wat langer koest houden, want met een schoot vol lege verpakkingen bedenk je je twee keer voordat je een ommetje maakt naar de WC.

De nieuwe service begint met een enorme towelette, een halve van eau de cologne doordrenkte handdoek waarmee je moeiteloos de voorruit van de auto zou kunnen poetsen. Het servet wordt aangereikt in een kartonnetje waarop te lezen is dat bij de nieuwe maaltijden 'nadruk is gelegd op kwaliteit, versheid en milieu'. Persoonlijk ben ik wel voorstander van kwaliteit, versheid en zeker van het milieu, maar in het vliegtuig wil ik vooral iets lekkers eten. Daar gaat het mis. De keuze uit 'twee rijkelijk belegde broodjes' staat me niet aan. Je mag ze zo maar uit het mandje van de stewardess pakken - dat is vanwege het milieu - maar tot nu toe hielden ze mij alleen het soort voedsel voor dat je kwajongens meegeeft op een zware fietstocht, en niet het lekkere hapje dat je je geliefde voorzet op een gezellig zondagochtendbrunchje. Driehoekige zware deegpunten belegd met een laag worst of kaas; ik ben er nooit in geslaagd ze voor de landing weg te werken.

Dat heb ik de KLM al eerder laten weten op het vragenformulier, maar ze hebben er nog steeds niks aan gedaan. Ik heb ze bovendien meegedeeld wat ik van de informatieservice vind, want daar vroegen ze me ook naar. Met die meer-keuzevragen heb je het niet zelf voor het zeggen. Je kunt namelijk niet invullen dat je te veel informatie krijgt, dat ie te uitstekend is dus eigenlijk. Tijdens die paar kwartier zit er vrijwel voortdurend een purser, een co-piloot of een captain door je eten heen te wauwelen en je af te leiden van je examenvragen. Dat we welkom zijn (hebben we voor betaald, niet), dat we gaan opstijgen (kwamen we voor), over de piepjes die je hoort (dat we gaan opstijgen), over de wind, de temperatuur, de hoogte, de plaats, dat we gaan landen (mooi meegenomen) en dat we bedankt worden - dan laat ik de veiligheidsinstructies en de mededelingen voor de cabin crew nog buiten beschouwing. Omdat dit allemaal in twee, drie talen moet, moeten ze soms nog behoorlijk doorlullen via de intercom.

Volgens de KLM ben ik een uitzondering 'in de toeristenklasse op de commuters', zoals die vluchtjes daar heten, en heb ik ook nog pech. Op andere vluchten worden soms croissantjes rijkelijk belegd met Franse kaas geserveerd, en 'voor die ene passagier aan boord die voor het eerst vliegt, is al die informatie waarschijnlijk geruststellend'. De volgende keer zal ik voor de zekerheid een croissantje meenemen en het vragenformulier in het Frans invullen. Cher passager de KLM. . .

Nell Westerlaken

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden