Chemische spoelbak met lekkere mosselen

De wereld is op vakantie en de journalistiek (dus) ook...

De internationale media kauwen daarom deze week verder op vertrouwde onderwerpen, mengen enige licht verteerbare kost door hun menu, of nemen zelf een duik.

Dat laatste deed Der Spiegel, dat zes pagina's wijdt aan het zomerse epicentrum, de Middellandse Zee, onder de kop Gift im Paradies (Gif in het paradijs).

Geen verhaal dat uitnodigt na het lezen zelf even lekker te gaan pootje baden. We wisten het al, maar het gaat niet goed met Europa's grootste waterplas.

De explosieve groei van industrie in de mediterrane regio, gevoegd bij de almaar wassende stroom toeristen die naar de stranden trekt, heeft de Middellandse Zee tot een van de grootste vuilnisvaten van de wereld gemaakt. Lang kon de zelfreinigende werking van het ecosysteem de negatieve effecten van de mens compenseren, maar nú heeft de natuur de strijd verloren.

Met een geruststellend 'zwemwater oké' heeft ADAC, de Duitse ANWB, de vakantieganger naar de Zuid-Europese en Noord-Afrikaanse stranden laten afreizen, maar Der Spiegel hecht weinig waarde aan de gehanteerde meetcriteria. Het weekblad haalt rapporten van Greenpeace en het Wereld Natuur Fonds aan waar de overdoses kwik, chloor, zink, koper en andere giffen afdruipen. Olietankers gebruiken de Middellandse Zee als spoelbak en laten jaarlijks twintig keer zoveel teer achter als de Prestige die in november voor de Spaans-Franse kust zonk.

Tijdens een VN-congres in het Siciliaanse Catania in december omschreven milieu-experts de Middellandse Zee als een 'dramatisch noodgeval'. Der Spiegel meent dat de toen afgegeven noodsignalen door alle omringende landen worden genegeerd. Vrijwel alle bedrijven die in grote mate verantwoordelijk zijn voor giflozingen in de Middellandse Zee hebben van hun regeringen ontheffingen ontvangen. In de Afrikaanse landen is milieuwetgeving vaak zelfs geen item.

De gehele kust, van het Spaanse Gribraltar tot Turkije en onderlangs weer terug naar het Marokkaanse Tanger, werd in 1960 bewoond door 120 miljoen mensen. Inmiddels is dat aantal verdubbeld en over twintig jaar zullen ruim 300 miljoen mensen langs de kust hun brood verdienen. Dat is geen wonder, meent Der Spiegel, want de 220 miljoen toeristen die zomers aan de kust neerstrijken spenderen gezamenlijk 130 miljard euro. Een prognose gaat uit van 350 miljoen toeristen in 2025.

Om van de industrie nog maar te zwijgen. Met drie miljoen vierkante kilometer mag de Middellandse Zee dan minder dan 1 procent van het mondiale zeeoppervlak beslaan, het is tevens het toneel voor 20 procent van de internationale olie-scheepvaart. En in de omliggende havensteden groeit de industrie nog altijd explosief. 'De onbegrensde verstedelijking stelt onmogelijke eisen aan het ecologisch systeem', schrijft het weekblad. 80 Procent van de koralen en riffen zijn verwoest en 500 diersoorten worden met uitsterven bedreigd.

Der Spiegel sprong aan boord bij Gino Bonin, chef van de milieudienst die waakt over de kust voor Venetië, en keerde in mineur terug aan de wal. 'Het water is hier zwaar vergiftigd. Vissen en zwemmen is in de baai verboden, maar geen visser trekt zich daar wat van aan. Eén nacht vissen levert ze duizenden euro's op. Nergens zitten zoveel mosselen als hier', zegt Bonin.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden