Charmante leugenaar is justitie niet altijd te slim af

Henk Orlando Rommy dankt zijn bijnaam aan zijn lenigheid als inbreker in de jaren zeventig. Maar nu zit de Zwarte Cobra vast en lijkt zijn criminele carrière voorbij....

Marc van den Eerenbeemt en Kim van Keken

Welbespraakt, optimistisch en uitermate charmant, maar ook meedogenloos, onbetrouwbaar en –naar het schijnt– platzak. Het zijn slechts enkele kwalificaties die vriend en vijand Henk Orlando Rommy toedichten. Zo sluw, wordt beweerd, dat justitie maar nauwelijks greep op hem krijgt. Zijn gladheid en gewelddadige reputatie zouden de drugshandelaar zijn bijnaam hebben bezorgd: de Zwarte Cobra.

Maar Rommy kreeg zijn slangennaam niet tijdens zijn toptijd in de drugshandel; de periode dat hij banden onderhield met mafiakopstukken als Klaas Bruinsma. Zijn alias stamt ook niet uit de tijd dat hij opschudding veroorzaakte in het Hakkelaar-proces. Daar legde hij, met zijn kasjmieren jas zorgzaam over zijn schoot gedrapeerd, een bizarre getuigenis af tegen de kroongetuige in deze drugszaak.

Zijn bijnaam Zwarte Cobra stamt uit de tijd dat Rommy een onbekende dief was. In de jaren zeventig glipte hij als inbreker, lang en lenig, door menig raampje. ‘Hij had het figuur, vertelde hij zelf, dat zelfs door een sleutelgat paste’, zegt Oscar Hammerstein, een van de vele advocaten die Rommy heeft versleten.

Momenteel houdt de Surinamer, wiens haren op de slapen grijs worden, verplicht rust. Misschien is zijn criminele loopbaan voorgoed voorbij. Hij verblijft in een huis van bewaring vlak bij de Brooklyn Bridge in New York. Een jury sprak onlangs het ‘schuldig’ tegen hem uit. De Amerikanen achtten Rommy schuldig aan het opzetten van een xtc-lijn tussen Nederland en de Verenigde Staten. De rechter beraadt zich nog op een straf, die kan oplopen tot twintig jaar cel.

Rommy is een xtc-kingpin, een spil in de drugshandel, die voor meer dan twintig miljoen dollar aan drugspillen aan de Amerikaanse jeugd wilde voeren, zegt de Amerikaanse aanklager. De Nederlander is een ‘machtige internationale drugshandelaar’ die handelt in cocaïne en hasj en in Nederland een aantal xtc-laboratoria bezit. Laboratoria die, zo zou Rommy hebben gezegd, de krachtigste xtc ter wereld produceren.

Henk Orlando Rommy wordt op 4maart 1951 geboren in Paramaribo. Zijn vader, een ambtenaar, vertrekt drie jaar later met het hele gezin (vijf dochters en drie zonen) naar Nederland. Rommy komt terecht op het Rooms Katholieke jongensinternaat Don Bosco in Leusden. Hij haalt keurige resultaten. Van rekenen tot Nederlands, op zijn rapporten prijkt bijna overal een ‘goed’. Snel is hij ook. In 1966 haalt Rommy de tweede plaats bij de 400meter sprint tijdens de Olympiade van Don Bosco.

Aan de school Sint Maarten in Utrecht rondt Rommy een cursus metaalbewerken af. Hij werkt daarna een korte periode in Zwitserland bij een vliegtuigfabrikant. Al snel keert hij terug naar Nederland. De verdiensten in het metaalwerk zijn hem te gering. Hij kiest voor het snelle geld en ontpopt zich in de jaren zeventig tot een dief en ritselaar. De politie pakt hem een paar keer op voor inbraakjes. Hij handelt in tweedehands auto’s en gestolen antiek. In 1977 wordt Rommy veroordeeld tot ruim drie jaar cel wegens criminele activiteiten rond onder meer een Rembrandt en een Gerard Dou.

Zijn liefde voor het grote geld, zijn gladde babbel en gebrek aan respect voor de wet brengen hem in de drugshandel. Dat gebeurde aanvankelijk in België, waar hij betrokken was bij een criminele organisatie die haar drugshandel smeerde met corrupte contacten onder opsporingsambtenaren.

In 1986 wordt Rommy opgepakt in Marokko wegens hasjhandel. Hij zit achttien maanden vast in een dodencel, maar hij heeft geluk. Op de verjaardag van koning Hassan krijgt hij gratie. Terug in Nederland gaat hij weer in zaken met de grote Nederlandse drugshandelaren, zoals de kamper JohanV., alias de Hakkelaar.

Het kan niet op voor Rommy in de jaren negentig. Mooie auto’s, grote huizen en uitbundige feesten. Hij beheert zijn imperium vanuit een schitterend gerenoveerde boerderij met binnenzwembad in Abcoude. Voor zijn bruiloft huurt hij een heel eiland in de Loosdrechtse Plassen en laat zanger René Froger en tv-ster Caroline Tensen optreden. Mannen verkleed in jasjes van de Amerikaanse drugsbestrijdingsdienst DEA maken de pret compleet.

Terugkijkend lijkt die periode het hoogtepunt van zijn criminele carrière. In 1993 wordt Rommy opnieuw gearresteerd, nu wegens het smokkelen van duizenden kilo’s hasj vanuit Marokko. Na een jaar komt hij weer vrij; het Openbaar Ministerie in Utrecht had zijn recht op vervolging verspeeld door het verzwijgen van inkijkoperaties in drugsloodsen.

Een jaar later wordt hij wederom gepakt, dit keer voor wapenbezit. En zo loopt hij van de ene arrestatie naar de andere. De mythe dat hij justitie telkens weet te ontlopen, is inmiddels verbleekt.

Bij het beroemde proces in 1996 tegen de Hakkelaar verbaast de Zwarte Cobra vriend en vijand als hij zijn entree maakt als getuige à decharge. Hij weet zelf dan wel niks van drugs, verklaart Rommy, hij weet verdomde goed dat kroongetuige Fouad Abbas veel groter was dan de Hakkelaar en dat hij zelfs in de heroïne zit.

Abbas doet op zijn beurt weer een boekje open over Rommy, die volgens hem duizenden kilo’s hasj van hem afnam en ijverig hielp bij het wegsluizen van crimineel vermogen naar onder meer Zwitserland en Dubai. Tegen de Volkskrant zegt Rommy in de gang van de Amsterdamse rechtbank dat justitie niets zal vinden van het vermogen van de Hakkelaar. ‘Nul’, roept hij terwijl hij een rondje met zijn vingers maakt. ‘Dat geld weten ze niet te vinden. Echt niet.’

Een jaar later sluit de Cobra een deal met de Belastingdienst, die geld wil zien van de inkomsten over de drugshandel tussen 1990 en 1995. Rommy hoeft niet de beoogde 20 miljoen gulden te betalen, maar slechts 4 miljoen. Hij betaalt, maar loopt korte tijd later opnieuw tegen de lamp in een van de grimmigste zaken uit zijn loopbaan.

Een transport van 50 kilo cocaïne, 364 kilo hasj en 198 kilo marihuana naar Groot-Brittannië flopt jammerlijk. Rommy ontkent betrokkenheid, maar chauffeur Willy R. verklaart dat de Zwarte Cobra persoonlijk heeft geholpen met het laden van de smokkelwagen. Uit angst voor represailles verdwijnt de man in een beschermingsprogramma van justitie.

Mogelijk is die angst terecht. Justitie bracht Rommy een paar keer in verband met liquidaties, waaronder een dodelijke aanslag op een Griekse drugshandelaar en diens vriendin in Antwerpen. Ook wordt Rommy, overigens niet als enige, genoemd als opdrachtgever van een autobom voor een Joegoslaaf in Amsterdam. Die overleeft de explosie, zijn Nederlandse vriendin overlijdt. De aanslag is nooit opgehelderd.

Zelf wordt de slang ook bedreigd. Aanklager Fred Teeven waarschuwt hem voor een Joegoslaaf die het op Rommy zou hebben gemunt vanwege het mislukte drugstransport naar Engeland. De explosieven voor een aanslag lagen al klaar. ‘Rommy vindt het wel een mooi verhaal, of het nu waar is of niet’, zegt zijn huidige advocaat Mark Teurlings.

De Joegoslaaf en een zoon van de Zwarte Cobra, Gilbert, krijgen lange straffen voor de smokkel. Rommy, die wegens de smokkelzaak is aangehouden in Spanje, krijgt 3,5 jaar cel.

In de periode in Spanje bevestigt Rommy voor zijn toenmalige advocaat Oscar Hammerstein zijn reputatie als onbetrouwbare opportunist. De strafpleiter beloofde de Nederlandse justitie dat Rommy zou instemmen met een snelle uitlevering, op voorwaarde dat hij niet zou worden vervolgd voor deelname aan een criminele organisatie. Zijn cliënt zou zelfs al zijn handtekening onder een regeling hebben gezet. ‘Voor de Spaanse rechter ontkende hij dat ineens’, zegt Hammerstein. ‘Hij is een leugenaar en heeft met zijn actie mijn carrière in gevaar gebracht.’ Achter deze ommezwaai voor de Spaanse rechter zaten volgens Hammerstein zijn vrouwen. ‘Zijn Spaanse vriendin wilde dat hij in Spanje bleef, zijn Nederlandse wilde dat hij terugkwam.’ De Zwarte Cobra heeft altijd veel vrouwen. ‘Ze zijn stapelgek op hem. Hij schijnt geweldig goed in seks te zijn.’

Charmant is hij zeker, volgens Hammerstein, die na Spanje niet meer voor hem werkt. ‘Wat me in hem trof, was dat hij altijd opgewekt is. Of je hem nu ontmoette in een kerker in Marokko of in een gevangenis in Spanje.’

Ook in New York blijft Rommy zijn best doen. Zijn zus had zijn advocaat Mark Teurlings twee pakken meegegeven en twee paar schoenen. Haar broer zou het alternatief voor het bruine bajespak niet zelf kunnen betalen. Zijn Amerikaanse advocaat Richard Willstatter: ‘Rommy rijk? Ik wou dat het waar was.’

Het lijkt een sober einde voor de Zwarte Cobra. Als de rechter hem inderdaad twintig jaar oplegt, is Rommy 74 jaar als hij vrij komt. Een winkelier van de PC Hooftstraat in Amsterdam, de mode-avenue voor beter bedeelden en criminelen, schonk Rommy twee nieuwe overhemden voor zijn gang naar de Amerikaanse rechter. Teurlings: ‘De ondernemer kende Rommy nog uit betere tijden, vandaar.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden