Chagrin d'amour klinkt nu eenmaal beter dan luddevudduh

Tijdens het scrabblespel raadpleeg ik vaak de Van Dale op zoek naar een woord waarvan ik hoop dat het bestaat. Soms vind ik het ook. Bij het doorbladeren van dit van leven bonzende woordenboek stuit ik vaak op woorden waarnaar ik niet op zoek ben en blijf daar dan even bij hangen. Wonderlijk genoeg zijn er twee woorden, die met een regelmaat die me eraan doet twijfelen dat toeval bestaat, meer dan andere tegenkom. Het zijn de woorden 'defenestreren' en 'wangzakspringmuis'.


Ik heb geen behoefte om te weten hoe de wangzakspringmuis eruitziet. Ik stel me hem liever voor. Hij is van muizenformaat, dat kan niet anders. Maar die wangzakken, het is me nogal een woord, ik zie ze voor me als met lucht gevulde ballonachtige zakken, die de muis van dienst zijn bij het springen. Zonder wangzak komt de muis niet omhoog. Na het sterven van mijn poes, die altijd naast me op de bank naar televisie keek (als er vogels op de buis waren, rende ze naar het scherm en probeerde die, opgewonden kreetjes slakend, met haar pootje te vangen), werd haar plaats ingenomen door een muis. De muis sprong naast mij op de bank en het moet dus wel een wangzakspringmuis geweest zijn. Gezellig keken we saampjes tv en als er een katachtige in beeld kwam, liep hij niet weg. Hij wist dat hij onder mijn hoge bescherming stond. Maar als degene die ik liefheb binnenkwam, maakte hij dat hij wegkwam.


Vrouwen houden niet van muizen. Ze verdenken hen ervan ontuchtige handelingen jegens hen in het hoofd te hebben. Muizen zijn veel banger voor vrouwen. Misschien denken ze wel hetzelfde. Ik heb weleens gepoogd mijn vrouw een reëel beeld over een muis bij te brengen. Denk nu eens aan Mickey Mouse, zei ik op rustige toon, ken je een vriendelijker diertje? Of aan die schattige Minnie met wie hij eerzaam getrouwd is. Een stelletje waarop niets aan te merken is. Goede kennissen trouwens van Popeye en Olive, verre verwanten van Tom Poes en Ollie B. Bommel. Maar ook al haalde ik er de halve stripwereld bij, het was onbegonnen werk om haar muisvriendelijk te maken.


Laten we de muis nu in zijn holletje en wenden we ons tot het woord defenestreren. Defenestreren wil zeggen 'uit het raam gooien'. Zeg dat dan, zou je zeggen, maar omdat het een paar keer in de geschiedenis gebeurd is op hoog niveau is het diplomatiek verfranst. Chagrin d'amour klinkt nu eenmaal beter dan luddevudduh.


In een ongelukkig huwelijk zijn open ramen te vermijden. Als er geen wolkje aan de horizon is, kun je je vrijuit door het huis bewegen, als je er maar voor oppast bij het openen van de ramen de glazenwasser niet van zijn ladder te stoten. Ik sta regelmatig voor open ramen die uitzicht bieden op de achtertuin, waar ik dan afwezig staar naar de herfstige flora. Ideale gelegenheid om mij te defenestreren of als levensmoeheid zijn intree zou hebben gedaan tot zelfdefenestratie over te gaan. Dat zal niet gebeuren, want alleen al het idee van al dat bloed op het terrasje beneden beneemt me de lust.


Voor mijn gedachten te zwartgallig worden, breng ik dank uit voor deze column aan Van Dale. Van Dale's motto is verba valent usu, woorden ontlenen hun betekenis aan het gebruik. Ik hoop er goed gebruik van gemaakt te hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.