nieuwsrechtszaak

Celstraf voor zoon die zijn dode moeder in een kist op slaapkamer verborg

Toen moeder stierf stopte hij haar in een kist en verstopte die in huis, zodat haar pensioen nog zou doorlopen. ‘Anders zou ik mijn auto’s moeten opgeven.’

De kist met het overschot van de moeder wordt afgevoerd. Zij zou al meer dan 2 jaar geleden overleden zijn, en al die tijd in een kist in de woning hebben gelegen.Beeld Hollandse Hoogte / Roger Dohmen Fotografie

De 66-jarige Limburger Piet van der M. is maandag in hoger beroep veroordeeld tot tien maanden celstraf (waarvan vijf voorwaardelijk) voor het 2,5 jaar lang thuis verbergen van het lijk van zijn moeder om haar AOW-uitkering en nabestaandenpensioen te kunnen opstrijken.  Aan de pensioenverzekeraar moet hij een bedrag van ruim 15.500 euro terugbetalen. M. accepteert het vonnis niet en gaat in cassatie.

Zijn moeder stierf in juli 2013 op 91-jarige leeftijd in hun huis in Oirsbeek een natuurlijke dood. Volgens Van der M., een vrijgezel zonder broers of zussen die nooit heeft gewerkt en altijd thuis is blijven wonen, was het zijn moeders wens dat hij aan niemand zou vertellen als ze dood zou zijn. ‘Zeg het tegen niemand dat ik dood ben’, zou ze enkele dagen voor haar dood hebben verklaard. In zijn dagboek schreef hij dat zijn moeder had gezegd: ‘Alle poesjes naar het asiel, jij het huis uit en je kunt alles niet meer betalen.’

Dus wikkelde Van der M. - wiens verhaal minutieus is beschreven in de het boek Moeders lichaam - zijn dode moeder na een paar dagen in plastic folie en stopte haar in een tot kist omgebouwde kledingkast. Die kist heeft hij vervolgens hermetisch afgesloten en in een aparte kamer op een matras met daarop kranten gezet. De stank verbloemde hij met geurmiddelen en door ’s nachts het raam open te zetten. Pas na een melding van een verontruste buurtbewoonster – bijna 2,5 jaar later - vond de politie in december 2015 het stoffelijk overschot van de moeder in de kist op de slaapkamer.

Volgens het Hof had de verdachte, ongeacht de laatste wens van zijn moeder, ook ‘zijn eigen verantwoordelijkheid’. Uit zijn verklaringen voor de politie is duidelijk geworden dat hij na haar overlijden op dezelfde voet wilde verder leven. 

‘Omdat ik terug zou gaan naar een bijstandsuitkering en dus de laatste twintig jaar van mijn leven in armoede zou moeten leven, heb ik het overlijden van mijn moeder niet opgegeven’, verklaarde hij medio december 2015 aan de politie. ‘We zijn/waren allebei kattenliefhebbers. Als ik een bijstandsuitkering zou krijgen, dan zou ik die katten moeten wegdoen. Daarnaast ben ik veganist. (…) Dat is ook duur en zou ik dan ook niet meer kunnen doen. Ook mijn auto’s zou ik moeten opgeven.’

Het Hof spreekt van ‘een bizarre constellatie van feiten’, maar onderstreept ook dat bij de verdachte geen psychische of ziekelijke stoornis of gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens is geconstateerd. Hij lijkt ‘normaal intelligent’ en maakt een heldere en vrij rationele indruk. ‘Wel is hij een wat zonderlinge figuur met weinig sociale contacten’, aldus de reclassering.

Lees ook:

Piet, die jarenlang bij zijn moeder Gerda in huis woonde, zou niemand vertellen dat ze was overleden. Dat was haar wens – waar moesten Piet en de katten anders wonen als zij er niet meer was?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden