CD Recensies

Een plaat die betovertWild BeastsZijn stem trekt je de speakers in Ulver

POP / Tyler, The Creator * * *

Tyler, The Creator: Goblin. XL Recordings/V2


In een paar maanden tijd is het Californische hiphop-collectief Odd Future uitgegroeid tot een van de meest besproken fenomenen in de popmuziek. Spraakmakende shows op South By South West dit voorjaar, werden gevolgd door een Europese tournee, met een volle bak op Koninginnedag in Paradiso.


Odd Future Wolf Gang Kill Them All, zoals de volledige naam van het veelkoppige gezelschap heet, bestaat eigenlijk al sinds 2008 en bracht al een dozijn albums uit die allemaal gratis te downloaden zijn.


De eerste cd-release is van hun voorman, de nog maar 19-jarige rapper Tyler, The Creator. Goblin is zijn tweede soloproject en het is een aanmerkelijk donkerder album dan de live-shows van OFWGKTA doen vermoeden. Duistere beats, sinister klinkende synths en vaak kale arrangementen hebben even tijd nodig om in te werken. Soms verliest Tyler zich ook in al te lange monologen, die ten koste gaan van de muzikaliteit. Maar bijvoorbeeld in She, waarin hij wordt bijgestaan door zanger Frank Ocean, valt alles mooi op zijn plaats en maakt Tyler, The Creator alle publicitaire heisa meer dan waar.


Gijsbert Kamer


----------------------------


POP / Wild Beasts * * * *

Wild Beasts: Smother. Domino/Munich


Het Britse Wild Beasts heeft zich ontwikkeld tot een van de avontuurlijkste Britse popgroepen van het moment. Het was van meet af aan wennen aan de falsetstem van Hayden Thorpe, zeker toen die op het debuut Limbo, Panto van repliek werd gediend door de al even hoge vocalen van Tom Fleming. Maar Wild Beasts wist de luisteraar bij de les te houden met spannend vormgegeven popliedjes.


Het tweede album Two Dancers voerde de groep langzaam naar meer abstracte liedjes, terwijl de invloed van klassieke Britse gitaarpopbands op hun nieuwe plaat Smother helemaal verdwenen lijkt.


Inspiratie zocht de band bij het latere, impressionistische, werk van Talk Talk, terwijl de zang van Fleming dit keer meer in de lage registers blijft hangen. Het is even wennen misschien, want de meezingbaarheid van de liedjes is beperkt, maar de arrangementen zijn prachtig, en Thorpe lijkt eindelijk de juiste toon gevonden te hebben.


Fraaie pianoakkoorden en knap subtiel drumwerk, werken langzaam op de luisteraar in en maken Smother tot een plaat die betovert.


Gijsbert Kamer


----------------------------


HEAVY / Ulver * * * *

Ulver: Wars Of The Roses. KScope Music


De muzikale bespiegelingen zijn nog altijd duister, maar het Noorse Ulver is het genre van de mede zelf vormgegeven black metal flink ontgroeid. Al tien jaar experimenteert de band rond zanger Kristoffer Rygg, beter bekend als Garm, met industrial, ambient en symfo, en op de plaat Wars Of The Roses grijpen die disciplines prachtig in elkaar. Met metal heeft de band intussen niets meer van doen.


De lijvige nummers zijn opgebouwd vanaf de piano, en de schaarse thema's worden bijgelicht door omgevingsgeluid en psychedelische elektronica. De zeer veelzijdige stem van Garm blijft Ulvers troef: hij trekt je vanaf het formidabele openingsnummer February MMX de speakers in, zingt nu eens als een rockgod, dan als een kwetsbare adolescent, een demon of een engel, en steeds kun je niet anders dan geconcentreerd luisteren naar wat deze man te vertellen heeft.


Zijn teksten schetsen een somber mensbeeld maar zijn van grote poëtische schoonheid, en de bijna een kwartier durende voordracht van het gedicht Stone Angels, van de Amerikaanse schrijver Keith Waldrop, is het gepaste slot van een mooie droomplaat.


Robert van Gijssel


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden