Serierecensie Catastrophe

Catastrophe is een ruwe romkom met ordinaire grappen ★★★★☆

Sharon Horgan en Rob Delaney roepen herinneringen op aan screwball en romkom, maar zijn voor beide gelukkig te politiek incorrect.

In 2015 kon je nog goed grappen over kanker maken. Als de 41-jarige Sharon, hoofdpersoon in Catastrophe, zwanger bij de gynaecoloog ligt, rept deze van een ‘verder niet zo heel belangrijke’ vondst in haar uitstrijkje, ‘iets wat technisch gesproken een voorstadium van kanker is, wat niet hoeft te resulteren in kanker, en ik vind daarom het woord kanker ook een beetje vervelend, want het is geen kanker, maar omdat het wel kanker...’

En zo ratelt ze nog even door. De geschrokken Sharon kijkt haar vriend Rob aan: ‘Ik telde acht keer het woord kanker; dat is wel erg vaak voor iets wat geen kanker is.’ Later, bij vrienden op bezoek, krijgt het nog een staartje als de gastvrouw en Rob slaande ruzie krijgen over homeopathie. (Gastvrouw: ‘Mijn goeroe heeft zijn prostaatkanker genezen met walnoten.’ Rob: ‘Als ik ook maar een seconde dacht dat ik de kanker van mijn vrouw zou kunnen genezen door een bes in haar vagina te stoppen, zou ik het direct doen, maar ik doe het niet, omdat het totale onzin is.’ De waarschuwing van Sharon dat de gastvrouw zelf homeopaat is, komt te laat. Rob: ‘Had je me dat niet even bij de essentiële-informatie-voorafsessie kunnen meedelen?’)

Enfin, alles ontaardt voortdurend in uit de hand lopende, ongemakkelijke situaties – de scène waarin Rob Sharon, na weer zo’n mislukt sociaal samenzijn met anderen, ’s nachts op een brug ten huwelijk wil vragen, maar waar op dat moment naast hen een starnakel dronken vrouw wijdbeens begint te urineren, is een instant-klassieker.

Dat zijn de toon en het ritme van Catastrophe, een heerlijke vooral komische serie, gemaakt en gespeeld door Sharon Horgan en Rob Delaney. Daarvan zijn sinds 2015 vier seizoenen gemaakt, die nu voor het eerst in Nederland op tv te zien zijn: BBC First zendt ze achter elkaar uit.

Het verhaal gaat dat Horgan en Delaney elkaar op Twitter vonden. Zij, Engelse actrice, en hij, Amerikaanse acteur, herkenden een aangenaam soort sarcasme in elkaars berichten en van het een kwam het ander.

In de serie ontmoeten hun personages elkaar in een Londense uitgaansgelegenheid, waar een korte dialoog aan de bar een vervolg krijgt op zijn hotelkamer en uitloopt op een sixnightstand. Terug in Boston krijgt hij al snel te horen dat zij zwanger is en ook dan komt van het een het ander: aan het einde van het eerste seizoen zijn ze getrouwd en staat zij op punt van bevallen.

Catastrophe is lastig te duiden. Je zou het een romkom kunnen noemen waarvan de zoete randjes stevig opgeruwd zijn, maar dat doet tekort aan de vlijmscherpe dialogen die het tempo er zo heerlijk in houden: een heel seizoen heeft de lengte van een lange speelfilm. Het echoot ook wel screwball, dat oude filmgenre waarin vooral Katharine Hepburn en Spencer Tracy elkaar hoogstaand verbaal vliegen afvingen. Maar dat doet weer tekort aan de politieke incorrectheid waarvan Catastrophe doordrenkt is. En bovendien neemt de serie net zo makkelijk even een dramatische afslag, bijvoorbeeld wanneer wellicht het ongeboren kind van de twee het syndroom van Down heeft. Let dan even op de blik van Sharon Horgan als ze bij de bushalte een downkind aanschouwt. Om even later weer gewoon een moddervette tietengrap te maken.

Catastrophe
Te zien op BBC First.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden