Catalonië huilde nog één keer om Cruijff

Voetbalverdriet kent vele gezichten. Nu eens hartzeer om de succesvolle trainer en zijn droomploeg die nooit meer terug zullen keren. Dan weer bittere treurnis om een nederlaag tegen de gehate aartsrivaal. Beide vormen van rouw waren zaterdagavond te zien in de tranen van de Barcelona-supporters: een uitverkocht Camp Nou huilde om het requiem voor clublegende Johan Cruijff en het verlies tegen Real Madrid in El Clásico (1-2).

Voorafgaand aan El Clasico werd in Camp Nou Johan Cruijff geëerd met een enorm supporters-mozaïek.Beeld Olaf Kraak / ANP

Natuurlijk speelde de onlangs onverwacht aan longkanker overleden Cruijff nog eenmaal een hoofdrol in Spanjes belangrijkste voetbalconfrontatie. Zoals Cruijff dat bij leven ook decennia lang had gedaan bij zijn geliefde Catalaanse club. Achtmaal als Barça-voetballer, met die memorabele 0-5 in het Bernabéu-stadion in februari 1974 als hoogtepunt. Zestien keer als coach van Barcelonas zogeheten Dream Team, waarvan de spelers zaterdagavond in een indrukwekkend filmpje vol Cruijffiaanse uitspraken afscheid nam van de trainer die hun voetballeven tussen 1988 en 1996 voorgoed veranderde.

Ook Josep Lluís Núñez

Zelfs de acht voorzitters waarmee Cruijff bij Barcelona te maken kreeg, namen voor één keer gezamenlijk plaats op de eretribune van Camp Nou om de op 68-jarige leeftijd overleden Amsterdammer hun laatste eer te bewijzen. Neem Agustí Montal die Cruijff in 1973 naar Barcelona haalde. Joan Laporta die Cruijff zag als zijn leermeester en diens voetbalfilosofie het gretigst bij Barcelona omarmde. Maar ook Josep Lluís Núñez die Cruijff vernederde door hem in 1996 twee duels voor het einde van de Spaanse competitie als trainer te ontslaan. Sandro Rosell die in 2010 openlijk Cruijffs erevoorzitterschap van Barcelona in twijfel trok waardoor hij jarenlang de club de rug toekeerde. De huidige voorzitter Josep Maria Bartomeu die in de laatste maanden van Cruijffs leven weer de banden tussen Cataloniës trots en de nummer 14 wist aan te halen.

Het ereterras van Barcelona tijdens de wedstrijd.Beeld anp

Verdeeldheid

Gezamenlijk zaten de acht voorzitters bij elkaar. In een poging een gevoel van eenheid uit te stralen bij Barcelona, dat zich altijd voorstaat Mès que un club' ('Meer dan een club') te zijn. Achter de schermen had echter een ingewikkelde stoelendans plaatsgevonden om een aantal oude bazen, dat al jarenlang in onmin of zelfs in juridisch conflict met elkaar leven, zover mogelijk bij elkaar te laten zitten. Het typeert de verdeeldheid bij een topclub als Barcelona, ondanks de vele sportieve successen. Een verdeeldheid die juist Cruijff zo vaak zichtbaar maakte.

Enerzijds was er de groep die Cruijff haast religieus adoreerde als El Salvador (De Verlosser) die Barcelona en zelfs Catalonië verloste van zijn minderwaardigheidsgevoel ten opzichte van Real Madrid en Spanje. Anderzijds de groep die de eigenzinnigheid en eigenwijsheid van de Nederlandse voetballer en trainer hekelden, maar weldegelijk Cruijffs voetbalfilosofie konden respecteren.

Beide stromingen lieten zich vorige week zien bij de condoleanceruimte voor Cruijff in Camp Nou. Of lieten van zich horen in het debat of het bijna zestig jaar oude stadion, dat binnenkort in een futuristische voetbaltempel moet veranderen, wel of niet Cruijffs naam zou moeten dragen. En terwijl consensus daarover uiteraard nog altijd ontbreekt, bleken in Camp Nou beide stromingen weldegelijk eensgezind in hun massaal en bedroefd eerbetoon voor Cruijff: 'Gràcies Johan'.

Johan Cruijff overal aanwezig bij ruime zege van Ajax op Zwolle

Om 17.01 uur zondagmiddag nam het Nederlands voetbal, het Amsterdamse in het bijzonder, voorgoed afscheid van Johan Cruijff. Net als op de velden elders in de eredivisie werd de wedstrijd tussen Ajax en PEC Zwolle in de 14e minuut demonstratief stilgelegd.

Slechts een doelpuntenmaker

Eerst een kleurrijk mozaïek door bijna 100 duizend mensen. Vervolgens een minuut stilte waarbij jonge en oude supporters het niet of nauwelijks droog wisten te houden. Ten slotte een ovationeel applaus vanaf de tribunes in de veertiende minuut, dat helaas wat ruw werd verstoord door de overtreding van Real-spits Cristiano Ronaldo op Neymar. Het bleek achteraf een voorbode van de pijn die de meest gehate Madrileense voetballer Barcelona zaterdagavond zou toebrengen.

Hoezeer Ronaldo door de Catalanen wordt gehekeld, bleek vorige week nog toen een Barça-fan zijn hond in diens witte Real-shirt hees om, net als ruim 60 duizend andere mensen, bij de condoleanceruimte in Camp Nou afscheid te nemen van Cruijff. Dezelfde Cruijff die Ronaldos kwaliteiten openlijk in twijfel trok toen de Portugees in 2014 voor de derde keer tot wereldvoetballer van het jaar werd gekozen.

Lionel Messi is een teamspeler die Barcelona als ploeg beter maakt. Ronaldo is weliswaar een geweldige speler, maar slechts een doelpuntenmaker, doceerde Cruijff. En dat is precies wat Ronaldo zaterdagavond was.

Anders dan de onzichtbare Messi en Neymar, of de onfortuinlijke Luis Suárez, de zo geroemde drie aanvallers van Barcelonas tridente, scoorde Ronaldo in de 85ste minuut de winnende goal voor Real in Camp Nou. Omdat El Clásico zich net als de dood nu eenmaal niet laat regisseren.

Cristiano Ronaldo scoort de 2-1 voor Real Madrid.Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden