Carnage, Into the Wild, American Gigolo

Iedere dag zet de Volkskrant de beste filmtips voor u op een rij.

Christoph Waltz en Kate Winslet in Carnage.Beeld -

Carnage (Roman Polanski, 2011)
NPO 2, 23.55-01.13 uur.

Nog één kopje koffie dan. Samengekomen vanwege de uit de hand gelopen ruzie van hun zoontjes, proberen de twee New Yorkse echtparen uit Roman Polanski's Carnage zo beleefd mogelijk met deze geforceerde ontmoeting om te gaan. Ze stellen een heldere verklaring op omtrent de gebeurtenis en willen net afscheid nemen wanneer de Longstreets dat laatste kopje koffie aanbieden. En daarmee hebben de Cowans pas de eerste van zeker drie pogingen ondernomen om te vertrekken. Het is slechts één van de duivelse pleziertjes die het messcherpe Carnage biedt.

Fantastisch is ook het van nerveuze vriendelijkheid bolstaande spel van Jodie Foster, John C. Reilly, Kate Winslet en Christoph Waltz: dat gedraal aan de drempel, jas aan en uit, sjaal om en weer af, het ene zinloze afscheid nog plichtmatiger dan het andere. Maar wat het ook mag zijn dat de personages zo wanhopig aan elkaar kluistert, fatsoen kan onmogelijk het werkelijke motief zijn. Alleen al omdat het een film van Polanski is: in zijn oeuvre loopt gehokt samenzijn consequent uit op een slagveld.

One Night Stand: Basile H. (Janneke van Heesch, 2014)
NPO 2, 20.30-23.05 uur.

De man die wordt genoemd als de volgende president van de Europese Centrale Bank (Hans Dagelet) wordt beschuldigd van verkrachting. Vertelt hij het zijn aardige vrouw (Marieke Heebink) en zo ja, hoe? Spannend uitgangspunt met twee fijne acteurs, maar scenaristen noch regisseur weten welke kant ze ermee op moeten en blijven steken in eindeloze shots van douchende, zwemmende en gamba's etende mensen in een kille designomgeving.

Into the Wild (Sean Penn, 2007)
NPO 3, 22.00-00.45 uur.

Het is een nobel idee, dat de jonge Christopher McCandless naar de wildernis drijft. Alle gemakken der beschaving opzij schuiven en zien waar je dan staat. Maar zijn barre reis heeft ook iets hooghartigs. Hoe kan hij de winter in Alaska overleven als hij eetbare en giftige planten niet uit elkaar kan houden? Sean Penn zag meteen een film in Jon Krakauers biografie, maar moest tien jaar wachten voordat hij 'm kon maken. McCandless' ouders geloofden toen pas dat Penn een oprechte productie voor ogen had, een ode aan het leven van hun zoon. Die ode zit er onmiskenbaar in: als kijker kun je McCandless als held zien en meteen worden aangestoken door diens wanderlust. Maar ook wanneer je geneigd bent de hele missie als heilloos af te schrijven, gunt Penn je die interpretatie.

American Gigolo (Paul Schrader, 1980)
Eén, 23.10-01.05 uur.

Transcendental Style in Film heet het boek dat Paul Schrader, voor hij zelf films ging maken, schreef over de religieuze thematiek bij de filmers Carl Theodor Dreyer, Kenji Mizoguchi en Robert Bresson. Daarin besprak hij onder meer Bressons Pickpocket, waarin een zakkenroller nederigheid en gratie vindt. American Gigolo is een vrije bewerking van dat meesterwerk, waarbij Schrader van de hoofdpersoon, gespeeld door Richard Gere, een emotieloze gigolo maakte. De verschillen tussen de films zijn opvallender dan de overeenkomsten: waar Bresson sober filmde en muziek van Jean-Baptiste Lully gebruikte, koos Schrader voor een gladde stijl. Met luxueuze decors, disco van Giorgio Moroder en een titelsong van Blondie (Call me).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden