Carl Cox op ADE: het wordt tijd het rustiger aan te doen

Amsterdam Dance Event gaat niet alleen om tot diep in de nacht dansen op de muziek van dj-grootheden van over de hele wereld, het is ook een goede gelegenheid om de mensen achter de draaitafels beter te leren kennen. Zo organiseert ADE verschillende Q&A-sessies. Vandaag is de Britse dj-legende Carl Cox aan de beurt.

Heleen van Lier
Carl Cox wordt geïnterviewd door Gary Smith. Beeld
Carl Cox wordt geïnterviewd door Gary Smith.

Carl Cox is bijna 50, maar draait nog steeds op 130 feesten per jaar. Gisteren stond hij nog in Paradiso, waar de zweetdruppels van het plafond naar beneden kwam druipen, voor een publiek dat varieerde van 16 tot 60 jaar. Naast draaien en remixen maakt hij ook zijn eigen muziek. Journalist Gary Smith en het ADE-publiek interviewden hem.

Wat was de eerste muziek die je kocht?
Het eerste plaatje dat ik kocht was in mijn schooltijd: Hangover, van Diana Ross. Het was een rib uit mijn lijf, want ik verdiende maar 2 pond per week met mijn krantenwijk. Mijn eerste elektronische plaat was van Gary Newman; Cars. Hij heeft mij enorm geïnspireerd. Newman een pionier van de pop-electro-cultuur en was zijn tijd echt vooruit. In die tijd was elektronische muziek nog controversieel. Newman werd beschouwd als een freak.

Hoe ben je een dj geworden?
Toen ik een optreden zag van Grandmaster Flash wist ik dat ik dat ook wilde. Ik heb mezelf geleerd om te mixen, was altijd aan het experimenteren met draaitafels. Ik heb ook veel draaitafels gemold. Mijn eerste dj-set kocht ik uit een postordercatalogus van mijn moeder, voor 547 pond. Heel veel geld in die tijd. Ik moest 2,25 pond per week afbetalen, anders zou mijn moeder mij uit huis trappen. Later heeft ze dat alsnog gedaan, omdat ik teveel herrie maakte. Ik was toen 17 en toen begon ik te draaien op schoolfeesten. Tijdens mijn eerste optreden blies ik mijn box op, toen dacht ik: ik ga het nooit redden. Ik deed ondertussen alles om aan geld te komen: auto's wassen, tapijt leggen, grasmaaien. En hoewel meisjes, voetbal en stappen tot diep in de nacht me afleidden, hield ik mijn oog op mijn carrière.

De eerste 10 jaar was ik een bruilofts-dj en werd ik betaald in bier. Rond 1986 ben ik daarmee gestopt en richtte me op evenementen. In 1988 kwam mijn doorbraak.

Wat kun je jonge dj's die door willen breken adviseren?
Vooral heel hard werken. Ik heb heel langzaam een achterban opgebouwd, en heb een naam opgebouwd. Ik organiseerde mijn eigen feesten. Eerst stond ik voor een paar vrienden te spelen, en dat werden er steeds meer. Van 20, naar 40, naar 100. Dj's zijn tegenwoordig lui, ze willen al dat veldwerk niet doen. Het kost jaren om ontdekt te worden - je moet de test van de tijd doorstaan en in jezelf blijven geloven. Rome is ook niet in de dag gebouwd.

Je maakte in de jaren 80 met de rave-party's die je in Groot-Brittannië organiseerde deel uit van een revolutie. Wanneer besefte je dat?
Toen ik in '88 een weekend in de bak moest zitten. We vochten voor ons recht om te feesten. Clubs mochten niet na 2.00 uur muziek draaien, dus organiseerden we illegale raves. Ik werd gevolgd door de politie. Mijn telefoon werd afgetapt. Toen lokte de politie ons in de val: alle organisatoren van de rave werden opgepakt. Ze hoopten ook drugs te vinden, maar dat hadden we niet. Het was een interessant weekend in de bak. Het eten was niet lekker.

Welke optreden is je het meest bijgebleven?
Ik heb op geweldige feesten gestaan, maar de Love Parade in Berlijn was wel één van de mooiste. Van een bruilofts-dj stond ik daar voor 1.8 miljoen mensen te dj'en. Dat is geweldig. Wat ook grote indruk op me heeft gemaakt was de millenniumwisseling in Sydney. Na een optreden van 3 uur en het inluiden van het jaar 2000, vloog ik terug in de tijd naar Hawaï, om daar hetzelfde nog eens te doen.

Je maakt ook je eigen muziek. Wat is je favoriete eigen nummer?
Ik ben nu bezig met mijn vierde album, maar mijn eigen werk is altijd wat ondergesneeuwd in de publiciteit. Met het nummer I want you forever accepteerden mensen me ook als artiest. Ik kreeg een platencontract en stond bovenaan de dance-hitlijsten. Ik was overigens één van de eerste dj's die zijn eigen muziek ging maken.

Denk je er al eens aan om het rustiger aan te doen?
Ja daar denk ik nu heel serieus over na. De tijd tikt. Ik wil een gezin stichten en aan mijn kwaliteit van leven werken. Meer motorrijden, waar ik ontzettend van houd. Mijn werk heeft zijn tol geëist van mijn persoonlijke leven, dus het wordt wel eens tijd om daar meer tijd voor vrij te maken.

Volg de Volkskrant op Twitter

Word vriend van de Volkskrant op Facebook

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden