Canon verpakt in een strip over God

In veel Amerikaanse wolkenkrabbers ontbreekt de 13e verdieping. Nu ja, hij zit er natuurlijk wel in, maar wordt niet als zodanig benoemd, want niemand zou er willen wonen of werken....

Hoofdredacteur Dave Eggers, die letterkundig Amerika verraste met de kolderieke autobiografie A Heartbreaking Work of Staggering Genius uit 2001, is onmiskenbaar een stripliefhebber. Aflevering tien van zijn tijdschrift, McSweeney's Mammoth Treasury of Thrilling Tales, werd al samengesteld door Michael Chabon, die naam heeft gemaakt met twee romans over comic-tekenaars. En de omslagen van Dave Eggers' andere literaire tijdschrift, The Believer, worden ontworpen door stripmaker Charles Burns.

Nu is er dus een dertiende nummer van McSweeney's, 264 bladzijden dik, in linnen gebonden, en verpakt in een stripverhaal over God. Dat wil zeggen: het omslag kan worden uitgevouwen tot een beeldverhaal op krantenformaat, waarin Chris Ware kleine poppetjes laat peinzen over kunst & leven. In dat ingewikkeld gevouwen omslag zitten overigens weer twee kleine stripboekjes verstopt, van Ronald Regn van John Porcellino. Je moet dus drie strips lezen voordat je toe bent aan het eigenlijke tijdschrift.

Inhoudelijk gezien is deze McSweeney's vooral een eerbetoon aan grootheden uit de stripgeschiedenis. Naast een keur van stripverhalen van bekende auteurs zijn er artikelen te vinden over George Herriman (

Krazy Kat), Charles Schulz (Peanuts), Rodolphe Ter (

Prikkebeen) en Philip Guston. Het nummer is opgedragen aan Art Spiegelman en Franse Mouly, die in de jaren tachtig een belangrijke bijdrage leverden aan de volwassenwording van het stripmedium met het tijdschrift RAW. Meerdere van de vaste tekenaars uit dat blad duiken op in deze McSweeney's, zoals Spiegelman zelf, Mark Beyer en Kaz. Gastredacteur Chris Ware heeft er een rijtje tekenaars aan toegevoegd die in de jaren negentig groot zijn geworden, zoals Joe Sacco, Julie Doucet en Seth, zodat de complete line-up kan worden opgevat als een canon van de twintigsteeeuwse strip in Amerika.

Dat klinkt zwaarwichtiger dan het is, want bladerend door de bloemlezing valt er genoeg te genieten van fijne plaatjes en spitse teksten. Maar Ware zou Ware niet zijn als zijn selectie niet was doordrenkt van zwarte humor. De laatste strip in McSweeney's is van Ivan Brunetti en gaat over de filosoof Kierkegaard die in de piepzak zat over zijn aanstaande huwelijk met Regine Olsen, tot hij hoorde dat ze haar hart had geschonken aan collega-wijsgeer Schlegel. Was Kierkegaard opgelucht? Nee, hij belandde voor veertig dagen in het ziekenhuis.

Speciaal voor literatuurliefhebbers die vrezen met dit stripnummer niet goed voor de dag te kunnen komen, heeft Chris Ware een essay opgenomen van niemand minder dan John Updike (Cartoon Magic), die ooit striptekenaar wilde worden. In de jaren vijftig gaf hij zijn droom op: '

It took too many ideas, and one walked in too many shoes.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden