Cancellara rekent, wacht en slaat toe

OUDENAARDE - De finale van de Ronde van Vlaanderen in één beeld gevangen, 3 kilometer voor de eindstreep: een liefhebbende coureur rijdt op het naastgelegen fietspad voorop. Achter doemen vier professionele wielrenners op, tot in elke vezel klaar om hun droomzege binnen te halen.


De liefhebber, nota bene gekleed in een regenboogtrui, kijkt een paar keer om: komen ze nog? De vier hebben slechts oog voor elkaar. Ze maken schijnmanoeuvres, dringen elkaar de leiding op. Op het moment dat de wielertoerist besluit alvast de eindsprint in te zetten, verliest Stijn Vandenbergh als eerste zijn geduld.


De 98ste editie van de Ronde van Vlaanderen zal de geschiedenis ingaan als een buitengewoon spannende. Het werd een flipperkast van wisselende kansen, van overmacht die de bodem werd ingeslagen, een zenuwslopend kaartspel waarin de troefkaart pas in de laatste meters werd uitgespeeld. Fabian Cancellara had die kaart in handen en wie het koersverloop in herinnering roept, kan dat alleen maar vanzelfsprekend vinden.


Op de affiche voor deze Ronde van Vlaanderen stonden drie namen in hoofdletters opgeschreven. Cancellara had een streepje voor vanwege zijn ervaring. Peter Sagan stond er als aanstormend talent tegenover, brandend van ambitie om de gevestigde orde pootje te lichten. En dan was er Tom Boonen, de nationale favoriet die op het sterkste collectief mocht rekenen.


In de Volkskrant van zaterdag legde Dirk Demol, ploegleider van Cancellara, de sleutel van deze wedstrijd al op tafel. Zijn kopman is nooit voor één gat te vangen, zei Demol. Tien scenario's kunnen van tevoren zijn uitgedacht en als die alle tien in duigen vallen, dan bezit Cancellara de koelbloedigheid een elfde scenario tevoorschijn te toveren.


Zo ging het dus zondag tussen Brugge en Oudenaarde. Net zoals in de afgelopen wedstrijden op de Vlaamse bodem, werd er weer veel gevallen. Daardoor raakte Cancellara al snel geïsoleerd. Zijn trouwe knecht Popovitsj viel uit na een botsing met een toeschouwster. Stijn Devolder, zijn eerste luitenant, raakte achterop toen hij op twee stilstaande coureurs knalde.


Stap achteruit

'Toen heb ik bewust een stap achteruit gedaan', zei de latere winnaar naderhand. Niet dat ze hem zouden vergeten, maar misschien wel onderschatten. De 33-jarige Zwitser wint zijn meeste wedstrijden door waar mogelijk de aanval te zoeken, nu zocht hij noodgedwongen zijn toevlucht in de verdediging.


Het koersverloop deed de rest. Het nieuwe parcours maakte van de Ronde van Vlaanderen een uitputtingsslag. Wie de ene kuitenbijter nog lachend overleefde, kon bij de volgende het loodje leggen.


Op 30 kilometer voor het einde viel de wedstrijd in de beslissende plooi. Een aanval van Greg van Avermaet, een Belg die al jaren tevergeefs streeft naar eeuwige roem, viel aan. Zijn landgenoot Vandenbergh volgde als enige. De laatste behoorde tot de ploeg van Tom Boonen en Niki Terpstra.


Die twee zaten daardoor gevangen. Ze moesten de achtervolging aan de concurrentie laten, maar die was te weinig coherent om dat succesvol te kunnen doen. Maar met Stijn Vandenbergh hadden Boonen cum suis niet de kansrijkste ploegmaat vooruit gestuurd.


Ook toen bleef Cancellara ijskoud. Hij wachtte een aansluiting van een achtervolgende groep af. Daarin zaten ploeggenoten van Sagan, die in staat en bereid waren de kastanjes uit het vuur te halen.


Op dat moment wachtte voor de tweede keer de Kwaremont. Cancellara besefte dat hij daar zijn kans moest grijpen. E3 Harelbeke had hem ruim een week geleden geleerd dat Sagan in die klim niet op z'n best is. Ook Boonen kon niet volgen en dus was de 33-jarige Cancellara de enige die zijn favorietenrol zou kunnen waarmaken. Met Sep Vanmarcke, die wel mee kon, achterhaalde hij de twee koplopers. Eén Zwitser en drie Vlamingen op weg naar de Minderbroederstaat, op weg naar langdurige roem. Cancellara besefte psychologisch in het voordeel te zijn.


Van Avermaet en Vandenbergh waren al blij in deze situatie te zijn beland. Met Vanmarcke was hij vorig jaar ook al naar de eindstreep in Parijs-Roubaix gereden. 'Maar dit was toch iets anders', zei de winnaar achteraf. 'Dit was een race voor eigen publiek.'


Cancelllara speelde het spel perfect. Met hemzelf op kop waagde Vandenbergh zijn wanhoopspoging. Van Avermaet beantwoordde die en Vanmarcke zat in zijn zog. Daardoor kwam Cancelllara in het laatste wiel te zitten. Op iets minder dan 200 meter voor de eindstreep legde hij zijn troef op tafel. Niemand kon zijn krachtige tempoversnelling volgen. Ook Vanmarcke, in feite een betere sprinter, bleef hangen.


En nu behoort Fabian Cancellara dus tot het selecte gezelschap van vijf drievoudige Rondewinnaars. Vraag hem niet naar de namen. 'Museeuw en Boonen, verder kom ik niet.' Historie is voor hem iets dat hij zelf meegemaakt moet hebben. Wel vond hij deze overwinning van alle de mooiste. 'De andere waren aankomsten solo. Eigenlijk is dat mooier. Maar winnen is het moeilijkst als iedereen naar je kijkt en het van je verwacht.'


O ja, die wielertoerist in zijn wereldkampioenentrui heeft de eindstreep nooit gehaald.


VANSUMMEREN IN SHOCK NA BOTSING MET TOESCHOUWER

De Ronde van Vlaanderen werd zondag ontsierd door tientallen ernstige valpartijen. Het ergst was de botsing van Johan Vansummeren met een toeschouwster die zich in het midden van de weg, op een vluchtheuvel, had opgesteld. Na amper anderhalf uur wedstrijd wilde de Belg vermoedelijk op en over de vluchtheuvel naar de andere kant van de weg springen. Hij zag de toeschouwers te laat en botste vol op de vrouw. De vrouw ligt in kritieke toestand in het ziekenhuis en wordt kunstmatig in coma gehouden. Vansummeren hield aan de valpartij een blauw oog en een aantal hechtingen in zijn wang over. De Belg deed in shock zijn verhaal. 'Ik voel me beroerd dat hier andere mensen bij betrokken zijn. Valpartijen horen voor ons bij de koers, maar dit is erg voor de familie. Ik heb geen zin om dieper op de botsing zelf in te gaan. Het zou al snel verzanden in een discussie wie hier schuld aan heeft.' Vansummeren trachtte een oorzaak te vinden voor de vele valpartijen. 'De Ronde is een hype. Er gebeuren elk jaar ongelukken, maar een groot deel van de schuld ligt toch bij alles wat ze op de weg plaatsen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden