Camperts mannen: tevreden sukkels

'Trouwens, mijn hele leven zou wel wat geordender kunnen zijn. Daar moet ik morgen toch eens werk van gaan maken.' Dit is typisch de verzuchting van een mannelijk personage uit het werk van Remco Campert....

Anders dan men zou verwachten, wordt de pret van Camperts mannen hierdoor niet gedrukt. Integendeel, ze slaan hun eigen onhandigheid met geamuseerdheid gade. Vandaar die opgewektheid, die ook weer in de nieuwste bundel verhalen en columns Een mooie jonge vriendin en andere belevenissen (De Bezige Bij; * 34,90) de boventoon voert. Het leven is vaak behelpen, maar dat is nog geen reden om in peilloze zwaarmoedigheid te verzinken. Je kunt ook glimlachen, als je je eigen gehannes gadeslaat.

De mannen van Campert (dikwijls ik-figuren) mogen dan sukkels heten, het zijn ook tevreden sukkels. Ze willen hun slordige bestaan niet verruilen voor een ander, of het met ingang van vandaag opgeven. Ze dromen weliswaar over een leven van luxe en gestroomlijnde handelingen, maar besluiten zo'n mijmering dan met die Campertiaanse verzuchting, dat daar 'morgen' toch eens werk van gemaakt moet worden. Vandaag dus nog niet. En morgen doemen er natuurlijk weer andere obstakels op, zodat het leven van ernst, plicht en altijd orde weer even is uitgesteld. Daar gaat het ze heimelijk om.

Diep graaft het allemaal niet, maar leuk is het bij vlagen zeker, dit nieuwe boek over onder meer een kunstenaar die een verwoestende oudejaarsavond heeft meegemaakt, de verveling van een puber, over kamperen in Frankrijk, een sukkelige schrijver die op de tv mag alleen omdat hij met een ander is verwisseld, en over het fenomeen van de 'ongelukjesdag' - de goudmijn van Campert. Niet de daverende slagen, maar de vervelende ongemakken die een dag grondig kunnen verzieken.

Campert roept ze met groot gemak op, en laat ons in de lach schieten. Zijn zonnige toon geeft de burger moed: wij zijn niet de enigen wie het wel eens tegenzit. 'Ik heb zelf nooit een 'ernstig gesprek' met iemand gevoerd', schrijft Campert in ernst. Wel eens geprobeerd, maar iets weerhield hem: 'Met al mijn eigen fouten sta ik zwak.' Maar wat is nu het aardige, zo blijkt uit zovele columns en verhalen van zijn hand: zonder loodzware ernst gaat het ook! Kom daareens om, in de vaderlandse letteren.

Arjan Peters

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden