Camp Comfort

Je bent een festivalganger, wat ouder, met kinderen. 'Into the great wide open' zit in je hoofd, maar je lijf snakt naar rust en gemak. Vlieland biedt wat je zoekt: hippe knusheid.

Op het Vlielandse strand smeult nog een vuurtje na van het kampvuur de nacht ervoor. Het is tien uur 's ochtends. Kinderen spelen in het water, groepjes vrienden liggen languit in de zon hun kater te verwerken en een jongen, met in zijn rechterhand een biertje, is verdiept in een roman.


Het is de vierde editie van het gemoedelijke popfestival Into The Great Wide Open. Voor de douches geen lange rijen en tussen de tenten op camping Stortemelk kun je zowaar lopen. Een patatje uit een plasticbakje wegwerken terwijl je in snelpas onderweg bent naar de volgende band, is er niet bij. Je pasta met balsamico, Parmezaanse kaas en walnoten krijg je op het sportveld - onderdeel van het festivalgebied - op borden van aardewerk. Vers gevangen scheermesjes worden gegrild en twee volledige varkens draaien boven een bak met smeulend houtskool op een zwartgeblakerd, ijzeren spit.


Rustig aan doen en genieten, daar gaat het om op Into The Great Wide Open. Het Vlielandse festival is goed voor zesduizend bezoekers. Al tweeduizend bezoekers meer dan het eerste jaar, maar nog steeds is het festival klein vergeleken met een festival als Lowlands, dat 55 duizend bezoekers telt.


Dit jaar waren de kaarten voor Into The Great Wide Open binnen een kwartier uitverkocht. Maar bang dat het festival nog groter wordt, hoeven liefhebbers van het kleinschalige niet te zijn. Met dit aantal zit het festival op de maximale capaciteit die Vlieland verdraagt.


Kleinere en luxere festivals zijn een trend. Bezoekers willen goed eten, lekker slapen en de mogelijkheid hebben aan het festivalterrein te ontsnappen. Zo werd vorig jaar in het vakantiepark Centerparcs voor het eerst het dancefestival Bungalup gehouden. In maart komt concert- en festivalorganisator Mojo met een antwoord hierop: het popfestival Where The Wild Things Are, ook in Centerparcs. Niet doorweekt in een tentje, maar warm en droog in een bungalow met een douche die je alleen met je vrienden deelt.


Laura Vogelsang - dit weekend ook op Vlieland - van festivalorganisator Plus1, mede-organisator van Bungalup en Where The Wild Things Are, onderschrijft de tendens van comfortabele festivals. 'Mensen gaan steeds langer uit. Het publiek dat ooit naar Lowlands, Pinkpop en Werchter ging, wil nog steeds het festivalgevoel ervaren. Alleen zijn ze nu ouder en hebben veel van hen kinderen. Ze hebben daarom andere behoeften.'


Op comfortabele festivals zie je dan ook een iets ouder publiek dan op festivals waar je met je poten in de modder staat. Toch is het niet alléén de oude garde die hier op afkomt. 'Voor een groot gedeelte zie je het Lowlandspubliek ook weer hier', zegt Vogelsang. 'De kleine en grote festivals bestaan naast elkaar. Er is een festivalcultuur ontstaan en daarom wordt het aanbod steeds groter en gevarieerder.'


Mirella Driessenaar (42) uit Purmerend is samen met haar zoontje Mink (10) voor de derde keer naar dit eilandfestival gekomen. 'Het publiek wordt elk jaar jonger', merkt zij. In badkleding zitten ze voor de gehuurde tent met echte bedden en een kookstel. Ze hebben zojuist een duik in de zee genomen en stillen hun trek met een croissantje. 'Dat het nu ook is ontdekt door jongeren is niet erg, maar ze hebben wel zoiets van: wat doe jij hier eigenlijk?'


'Een camping met een heel goede campingdisco', zo ziet Gijs (36) uit Amsterdam Into The Great Wide Open. Zijn armen zijn bedekt met tattoos, hij draagt een felgele korte broek, een grote zonnebril en heeft wild krullend haar. Met een groep vrienden en zijn zoontje Elvis (7) zit hij 's ochtends voor de tent. Ze zetten net de eerste blikjes Heineken aan hun mond. 'Het voelt echt als vakantie', beaamt Marit (36), een rode zonneklep beschermt haar gezicht tegen de zon. 'Op Lowlands moet je continu keuzes maken', vindt Brigitte (34) met een getatoeëerd anker op haar onderarm. 'Hier heb je die keuzestress niet en dat is lekker rustig.'


'Mensen laten hier op zich afkomen wat er komt', vindt Jolanda Brils (38), ze heeft haar dreadlocks in een staart gebonden. Samen met haar vriend Peter Moerkens (38) is ze voor het eerst op dit festival. Ze hebben net in het zonnetje geluisterd naar de Nederlandse Case Mayfield bij het fraaie, nieuwe podium Vuurboetsduin, waarvoor je door de duinen moet hiken om er te komen.


Het publiek zit op de grond en luistert in stilte naar de intense zang van Mayfield. Kinderen met grote gehoorbeschermers op kruipen en lopen tussen het publiek door op zoek naar dennenappels of lege bekertjes. Die laatste kunnen ze tegen muntjes inwisselen op het festivalterrein. Hiermee heeft Into The Great Wide Open de eerste bekerrapers die niet worden veracht.


Brils en Moerkens zijn vooral grote festivals gewend. Afgelopen jaar waren ze voor de achttiende keer naar Lowlands. 'Het mag allemaal wel weer wat kleiner', vindt Moerkens nu. 'De combinatie van natuur en cultuur spreekt me erg aan. Als je even genoeg hebt van het festival pak je de fiets zonder te weten waar naartoe.' 'Het echte partypubliek vind je hier niet', voegt Brils toe. 'Er hangt een beetje een sixtiessfeertje', zegt Moerkens.


Door het kleinschalige karakter van het festival hangt er een ons-kent-ons-stemming. Mensen lachen elkaar vriendelijk toe, wanneer hun blikken elkaar kruizen. Velen gaan al jaren en met de hele vriendenschare. Brils: 'Je komt veel bekenden tegen uit Amsterdam en mensen die je op andere festivals hebt leren kennen.'


Ook onder bands gaat het er gemoedelijk aan toe. Speciaal ter gelegenheid van het festival worden er samenwerkingsverbanden gesmeed. Zo speelde Alex Kapranos, de zanger van de Schotse band Franz Ferdinand, een nummertje mee met de Nederlandse postpunkband Rats on Rafts. 'Het ontstaat vanzelf', zegt Bas Jansen, die de communicatie van Into The Great Wide Open doet. 'We programmeren veel muzikanten die elkaar leuk vinden. Kapranos vertelde fan te zijn van Rats on Rafts. Wij regelen dan dat die bands samen kunnen spelen.' De Canadese Ben Caplan zong met zijn raspende strot mee met oud-zangeres van Room Eleven Janne Schra en later ook het voor de gelegenheid geschreven nummer Kapitein met de Eindhovense rapper Fresku, die met een ooglap over het podium stuiterde.


'I had so much fun, it was such a bless', zegt Caplan na afloop backstage tegen de Eindhovenaar. Fresku benaderde de Canadees samen een nummer te schrijven voor dit festival. Een week van tevoren oefenden ze al een dag samen en de ochtend voor de show hadden ze ook nog even tijd om het voor te bereiden. 'Hij is een echte entertainer, één met het publiek, snap je wat ik bedoel? Dat is alles wat ik zelf ook wil zijn', aldus Fresku.


'Eén met het publiek, dat zijn eigenlijk alle muzikanten hier. Op geen enkel ander popfestival is de afstand tussen het publiek en de artiesten zo klein. Met dezelfde boot meer je aan in de haven van Vlieland. Bandleden staan met een biertje in de hand naast je een optreden te checken. 's Avonds wagen ze een dansje in De Bolder en daarna warmen ze zich bij hetzelfde kampvuur op het strand. Als je geluk hebt, spelen ze ook daar nog een riedeltje. Zoals Kurt Vile en Erland Øye, zanger en gitarist van Whitest Boy Alive en Kings of Convenience, vorig jaar onder anderen deden.


'We hebben geen echte backstageruimte en de artiestencatering is gewoon op het festivalterrein', zegt Jansen. 'Waarom zou je de muzikanten achter het podium wegstoppen? We vragen altijd aan de bands of ze een fiets willen en geven ze een plattegrond van het eiland mee. Voor de artiesten is het ook leuk het echte festival mee te pakken.'


Dat laatste blijkt ook uit de woorden van Joe Newman, zanger van de Britse popfolkband Alt-J, na afloop van het optreden. 'We lopen hier het hele festival nog rond, literally. Spreek ons alsjeblieft aan, als je wilt.'


Laat ook de kinderen komen

Into The Great Wide Open is het enige Nederlandse popfestival dat de komst van kinderen bewust faciliteert. Kinderen kunnen bijvoorbeeld hun knuffel laten parachutespringen, als pizza- bakkers in dienst treden bij Wietse's Pizza's of een stuk grondgebied veroveren waarover zij de baas zijn. Bezoekers moeten daar de regels opvolgen van de grondeigenaar, zoals keiharde boeren laten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden