Calimero

HET IS grijs en vroeg. Later zal de zon doorbreken, maar nu lijkt het waarschijnlijker dat de Messias zich per mobiel zal melden....

Stephan Sanders

De aardige vrouw staat in de krantenkiosk. Zij kijkt mij twee seconden aan, zoals je moeders die aan automatische afschrijving doen wel hoofdschuddend ziet staren naar de foto's van hun Foster Parents-kinderen.

'Je ziet er moe uit', zegt ze.

Nu heb ik net mijn tanden gepoetst, dus ik denk: weet je wat? Ik ga die zeurderige ochtend met een mint-lach aan stukken scheuren.

Ze denkt, geloof ik, dat ik geeuw.

'Laat geworden, zeker.'

En ineens schiet haar iets te binnen: ze slaat met haar hand op de toonbank, alsof zich onder de vitrine een drukknop bevindt die weer is aangesloten op een alarmbel, waarna de quizkandidaat het goede antwoord mag geven:

'Je bent naar het boekenbal geweest.'

Ik zeg dat ik verkouden ben.

'Met die man, Rash?, Rash?, Rushdie, en zo'n mooie vrouw als die heeft, op tv.'

Nee, ik heb niet zo'n mooie vrouw.

'Maar je doet toch wel aan schrijven?'

Ik wil ja zeggen en niezen tegelijk, met als resultaat betraande ogen.

'Het komt wel goed, jongen', weet ze zeker.

Later die dag zal de zon gaan schijnen, maar eerst kruist nog een man mijn pad die aan iedereen folders uitdeelt, maar die mij er eentje voorleest:

'Iedere dag vragen steeds meer mensen zich af: wat is toch de Ahmaddiyya Moslim Gemeenschap? Waarom verspreidt zij zich met zulk een snelheid over gehele continenten?'

'Nou?', vraagt hij.

Ik moet weer niezen.

Dan krijg ik een vlekkerig prentje van Hazrat Mirza Ghulam Ahmad de Beloofde Messias en Mahdi in mijn snotterige handen gedrukt.

Per folder, dus.

Later die dag zal de zon gaan schijnen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden