Byron reikt van Puccini tot Stevie Wonder

Klarinettisten die even goed jazz als klassiek spelen, zijn niets nieuws onder de zon. Benny Goodman zette al in 1938 Mozarts klarinetkwintet op de plaat, Woody Herman bracht de première van Stravinsky's Ebony Concerto, en een halve eeuw later zijn het Richard Stolzman en Eddie Daniels die virtuoos van beide...

Aan de grenzen tussen beide genres werd ondertussen nauwelijks gemorreld, tot de komst van Don Byron: een klassiek geschoolde blazer met dreadlocks, die begin jaren negentig kamermuziek, jazz en politiek engagement in een en het zelfde programma goot. Op zijn eerste cd arrangeerde de New Yorkse klarinettist een ontmoeting tussen Robert Schumann (Auf einer Burg) en Duke Ellington (Mainstem), als om te bewijzen dat je ook over de diepste kloof een handzaam bruggetje kunt leggen.

Die boodschap keert nog sterker terug in A Fine Line - de titel van zijn nieuwe Blue Note-cd, waarop de klarinettist 'arias and lieder' uit twee eeuwen combineert: van Puccini en Schumann tot Henry Mancini, Ornette Coleman en Stevie Wonder. 'Is er ooit een mooiere aria geschreven dan Roy Orbinsons It's Over?', luidt de retorische vraag, voor Byron een hartstochtelijk motief op basklarinet inzet, dat antwoord krijgt in de liefdevol voor piano en klarinet bewerkte aria Nessun Dorma uit Puccini's Turandot.

Het is jammer dat zanger Mark Ledford niet kan tippen aan Orbinsons origineel, maar overigens pakken Byrons bewerkingen overtuigend uit. Basgitarist Jerome Harris en pianist Uri Caine (bekend van Mahlers verjazzte Urlicht) volgen de klarinettist op de voet in diens doordachte, afgewogen en uiteindelijk moeilijk te classificeren improvisaties.

Een verrassing is de kristalheldere sopraan Patricia O'Callaghan, die eerst met technisch bravoure de show steelt in Bernsteins Glitter and be Gay en vervolgens gevoelige snaren raakt in de Stevie Wonder-ballad Creepin'. Om in stijl te blijven: een van de mooiste Lieder van de twintigste eeuw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.