Business is shit, zegt de standhouder

De Britse hoofdstad zou uit haar voegen barsten tijdens de Spelen, was de angst. Dat heeft iedereen goed in zijn oren geknoopt. En dus klagen de ondernemers.

LONDEN - Het is lunchtijd in Soho wanneer Albert Siu als een treurwilg voor zijn uitgestorven restaurant Melanie staat. 'Ik werk hier al dertig jaar en dit heb ik nog nooit meegemaakt. Zelfs na de metro-aanslagen was het drukker,' zegt de uit Hong Kong afkomstige ondernemer. De klaagzang van de 54-jarige Siu staat niet op zichzelf. Het Londense West End is tijdens de Olympische Spelen veranderd in een stiltegebied.


In de aanloop naar de Spelen waren de Britse autoriteiten en media uitgegaan van het slechtst denkbare scenario, een uit haar voegen barstende hoofdstad. Wekenlang was de Britten voorgehouden niet naar olympisch Londen te komen. Massaal blijken de Britten naar de dringende adviezen te hebben geluisterd. Werkgevers, topambtenaren voorop, stimuleerden personeel om thuis te werken, terwijl veel mensen vakantie opnamen.


Forensen die wel naar hun werk moeten, kunnen eindelijk eens zitten in de metro en fietsers profiteren van de autoluwe binnenstad met haar olympische rijstroken. Zelfs bij Madame Tussaud staat geen rij.


Nabij Covent Garden, waar je de vogels kunt horen kwetteren, is de stemming niet veel opgewekter. Terwijl het zonnetje doorbreekt, zet Natalia de stoelen nog maar eens recht. 'Het is al een week doodstil hier,' zegt de Colombiaanse serveerster van Diana's Diner in Covent Garden. 'De Olympische Spelen zorgen voor lachende gezichten maar niet bij de horeca in de binnenstad.' Iets verderop bouwt de Bulgaarse standhouder Gynner zijn marktkraampje op. 'Business is shit,' luidt zijn kernachtige analyse, waarna hij niettemin doorgaat met het ophangen van T-shirts met naakte tennisspeelsters en rokende fotomodellen.


Zelfs het seksleven ligt plat. 'Het is shit,' zo herhaalt Tony Curran, eigenaar van de Sunset Stripclub de klacht van de marktkoopman, 'we hadden gehoopt op een lichtpuntje tijdens de recessie, maar het is alleen maar erger geworden.' De schone kunsten lijden evenzeer. In de National Portrait Gallery loopt de Italiaanse suppoost Katia door een stille zaal met portretten van Jonathan Swift en Christopher Wren. 'Het is rustiger dan ooit, maar dat biedt bezoekers wel de gelegenheid om een keer rustig te kunnen kijken,' zegt ze optimistisch.


Ook bij andere bezienswaardigheden is het veel stiller dan normaal, zo weet Bernard Doneghue van de Association of Leading Visitor Attractions 'Het bezoek is afgelopen week met 40 à 45 procent gedaald. Ervaringen in Sydney, Athene en Peking hadden al geleerd dat buitenlandse toeristen wegblijven als er Spelen plaatsvinden, maar in Londen zijn ook de binnenlandse bezoekers afwezig.'


De enige gebieden waar de zaken goed gaan, is het nieuwe Westfield-winkelparadijs dat tactisch tussen station Stratford en het Olympisch Park ligt, en de omgeving van King's Cross waar de internationale media verblijven.


Toch heeft de regering vrijwilligers als toeristisch ambassadeurs naar het West End gestuurd. Op het pleintje Seven Dials staat de vrijwilliger Richard Gauld in zijn roze hesje plattegronden en uitgaansgidsen uit te delen. 'Minder toeristen? Volgens mij zijn er juist meer, of denk je van niet?', houdt hij de moed erin.


Langs de rustige straten van Soho blijken niet alleen de horecabazen op klanten te wachten. Op Wardour Street, voor de oude flat van Keith Moon, hebben de parkeerwachten Larry en Frankie zowaar tijd voor een praatje. 'Klagen de restauranteigenaren?' lacht de laatste, 'we denk je van ons? Ik heb al een half uur geen bon uitgedeeld.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden