Postuum Burt Reynolds

Burt Reynolds (1936 - 2018): veelgevraagd, een tijd de bestverdienende acteur van Hollywood, maar altijd het idee dat hij veel rollen was misgelopen

Burt Reynolds, op 82-jarige leeftijd in Florida overleden was een aantal jaar lang de populairste Amerikaanse acteur. En succesvol, al zijn de verhalen over de rollen die hij níet speelde hem altijd blijven achtervolgen.

Burt Reynolds in 1977 in Smokey and the bandit. Foto Imageselect

De laatste film die Burt Reynolds maakte, op 82-jarige leeftijd, heette The Last Movie Star, een film op zijn lijf geschreven, decennia nadat hij zijn torso met regelmaat ontblootte, het beroemdste borsthaar uit de filmgeschiedenis had en naakt op een centerfold in de Cosmopolitan van 1972 stond.  Hij speelde een ster wiens licht allang vervaagd was, krom van de pijn, omdat hij al zijn stunts zelf wilde doen en altijd zelf achter het stuur wilde zitten. Hij hoefde niet diep te graven; hij liep zelf al jaren kromgetrokken rond met een stok en vol van wroeging over de grote rollen die hij aan zich voorbij had laten gaan. Het leek lang of de verhalen over zijn levensloop, gezondheid en zijn spectaculaire scheidingen zijn loopbaan als acteur zouden overschaduwen.

De op 82-jarige leeftijd in Florida overleden Burton Leon Reynolds was een aantal jaar lang (eind jaren zeventig tot begin jaren tachtig) de populairste Amerikaanse acteur. Zijn handelsmerk was onverwoestbare grijns onder een fraaie snor en een blik die verried dat hij niets serieus nam; ook niet de film of de rol waarin hij toevallig verzeild was geraakt. Het was lichtgewicht materiaal, met ronkende motoren, vette grappen en hoogblonde vrouwen. Na jaren theater en televisie brak hij door met zijn rol in de klassieker Deliverance (1972). Maar zijn kaskrakers waren films als Smokey and the bandit (1977), Semi-Tough (1977), Hooper (1978), Smokey and the bandit II (1980) en The Cannonball Run (1981). Hij koos voor een film, gaf plankgas (letterlijk),  en wist een paar jaar lang dat hij de bestverdienende acteur van Hollywood was.

Hij weigerde James Bond

Er was altijd het idee dat Reynolds iets te makkelijk koos voor het genre dat hem succes bracht, waardoor hij als acteur veel misliep. Talloos zijn de verhalen van rollen die hem werden aangeboden en die uiteindelijk naar Jack Nicholson en Harrison Ford gingen. Hij weigerde een aanbod om James Bond te spelen.  

Erkenning voor zijn niet geringe acteertalent kwam pas met een bijrol in Boogie Nights (1997) van Paul Thomas Anderson, waarvoor hij een Golden Globe won en een Oscar-nominatie kreeg. Maar hij weigerde, geheel in stijl,  een rol in Andersons volgende film, Magnolia.

In het interview met The New York Times, vlak voor de zomer, werd Reynolds gevraagd waarom hij niet met pensioen ging en altijd maar weer ja zei tegen de rollen die langskwamen. ‘Misschien doe ik het omdat mijn beste rol nog moet komen, iets wat de mensen niet van me verwachten. Een film waarin ik niet achter het stuur van een truck zit. Misschien ben ik dan wel een man die op zoek is naar zichzelf.’

Burt Reynolds op een foto uit 2015. Foto REUTERS
Burt Reynolds in Deliverance. Foto ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.