Burgemeester Peper niet verrast door lage opkomst bij open huis van sociaal-democraten 'Mag een gewoon PvdA-lid ook nog iets zeggen?'

Al in de eerste zin van zijn betoog grijpt PvdA-kamerlid W. van Gelder naar het politiek jargon. Het woord deregulering valt....

HANS HORSTEN

Van onze verslaggever

Hans Horsten

ROTTERDAM

Van Gelder excuseert zich voor zijn taalgebruik. Het partijlid op de derde rij laat echter niet af. Enkele geestverwanten rond hem ergeren zich luidkeels aan de interrupties, maar de stoorzender krijgt ook bijval. 'Geen slaapverwekkend verhaal graag, dit keer', voegt zijn buurman de parlementariër honend toe.

De PvdA in Rotterdam heeft tegenwoordig tweeduizend leden, ongeveer zo veel als alleen al de oude havenwijk Charlois kort na 1945 had. Zestig van hen verzamelden zich zaterdagmiddag in het Nederlands Onderwijs Centrum aan de Nieuwe Mark: het is een van de vijftig plekken in het land waar de sociaal-democraten in het weekeinde open huis hielden. Daar konden ze met kopstukken als staatssecretaris E. Schmitz en fractieleider J. Wallage discussiëren over de koers van de partij.

Vanaf het begin is de stemming in Rotterdam kregelig. De lokale mandarijnen zijn gekomen om wat van hun geloof in de partij te hervinden, de ouwe getrouwen om aan te klagen. Zij mompelen afkeurend als Wallage van wal steekt.

Als hij de loftrompet over minister Melkert steekt, wordt het een van hen te gortig. 'Werk, werk, werk, ja, ja, ja. Het zijn wel allemaal banen die eerst zijn wegbezuinigd.' Wallage ontkent het niet, maar laat doorschemeren dat gedane zaken nu eenmaal geen keer nemen. Als zijn opponent woedend wil reageren, springt een Rotterdams raadslid in de bres voor de fractievoorman. 'Hou je mond, en laat hem uitspreken.' Een andere criticaster mokt verongelijkt: 'Mag een gewoon lid ook nog iets zeggen?'

Tot verrassing van menigeen is ook burgemeester Bram Peper aanwezig. Peper en de Rotterdamse PvdA, dat zijn inmiddels twee werelden apart. Velen in de partij menen dat de electorale neergang in de havenstad voor een groot deel op het conto van de burgemeester kan worden geschreven. Met zijn regenteske optreden en personalistische bestuursstijl zou hij fractie, afdeling en PvdA-kiezer van zich hebben vervreemd. Onlangs steunde de helft van de PvdA-fractie in de gemeenteraad zelfs een oppositionele motie van afkeuring tegen de burgemeester.

Peper haalt er zijn schouders over op. 'Ik volg de partij veel beter dan de meesten denken. Ik ben een echte PvdA'er met het hart op de goeie plaats. Daarom zit ik ook hier.'

Dat in Rotterdam slechts enkele procenten van de achterban zijn afgekomen op het open huis, verwondert hem niet. 'Het valt me eerlijk gezegd nog mee. Drie weken terug was ik in een enorme zaal in Rotterdam-Zuid met Johan Stekelenburg op de viering van het 125-jarig bestaan van de FNV Rotterdam Die club heeft hier 63 duizend leden in de stad. Op zijn hoogst veertig waren er bijeen in dat enorme complex in zuid. Veertig mensen in zo'n gigantische lege zaal. Dat geeft een gevoel van eenzaamheid.'

Volgens Peper moet zijn partij leren leven met het feit dat elke ideologie, dus ook de sociaal-democratische, heeft afgedaan. 'Kiezers vereenzelvigen zich alleen nog met personen. Als ik in deze stad een Rotterdammer opduikel die deugt, pakt-ie bij de volgende verkiezingen zo zes of acht zetels. Dat gat in de markt zit er. '

Pepers persoonlijke tip voor zijn partij: 'Zet alle kaarten op Kok en discussieer in de luwte van zijn populariteit over de te volgen koers van de partij in de toekomst. Ik vraag me af of de PvdA dat kan opbrengen. Het is natuurlijk toch een beetje een zeurclub met een aangeboren talent om succes om zeep te helpen. Dat begint nu al weer met die kritiek van die partijtijgers dat de sociaal-democratische uitstraling van Kok te gering is. Wat een onzin. Die man is goed voor zetels.'

Aan een handvol senior-partijleden zijn Pepers strategische verkenningen niet besteed. Zij vertrekken al voordat de partij-kolonnes in het Nederlands Onderwijscentrum in drie workshops zijn opgesplitst. Een van hen propt zijn eco-tas vol met folders en brochures. Zijn diepe teleurstelling steekt hij niet onder stoelen of banken. 'Ik kwam hier om te praten, maar ik heb alleen maar mogen luisteren.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden