BUITENLANDSE BLADEN

TIME De wetenschapsredacties scoren deze week; het verschil tussen mannen en vrouwen in het gebruik van de hersenen haalt de omslag van Newsweek....

Het is de toevoeging SKG die 't 'm doet. Geef ons twee miljard dollar, zei het team van DreamWorks. De geldschieters kwamen grif over de brug. SKG staat voor Spielberg (Jurassic Park), Katzenberg (The Lion King) en Geffen (Nirvana). Voor een succesvol showverleden dus en zeer wel mogelijk voor een gouden toekomst: de drie zijn vastbesloten het mediabedrijf van het nieuwe millennium op te bouwen. Binnenkort moet DreamWorks films, tv-shows, muziekopnamen, speelgoed en computer-software brengen.

Behalve financiële toezeggingen en enthousiasme is er nog niets: geen filmstudio, geen opname-studio, geen produkt. Hollywood-ingewijden geven SKG evenwel kans.

Time is trots op zijn inside-informatie over de 'grootste deal van Hollywood'. S, K en G hebben elk 33.3 miljoen dollar in de zaak gestoken. Geen probleem voor regisseur Steven Spielberg, die naast Jurassic Park kassuccessen als E.T. en Jaws op zijn naam schreef. Ook geen punt voor David Geffen, die de muzikanten van de Guns N' Roses en Nirvana tot sterren maakte, en die Time toevertrouwt zoveel geld te hebben dat hij niet meer kan verzinnen waar het aan uit te geven.

Voor Jeffrey Katzenberg - die onder meer de eindverantwoordelijkheid droeg voor de hit van Walt Disney en Co., The Lion King - ligt het anders: hij heeft zijn hele bezit verhypothekeerd om mee te kunnen doen. Om te bewijzen dat hij het project serieus neemt, heet het.

Ook geldschieters passeren de revue, zoals Microsoft-magnaat Gates, die een vinger in de pap heeft. Sommigen werden afgeschrokken door de onconventionele plannen van DreamWorks: alle werknemers, tot en met secretaresses, moeten op voet van gelijkheid meedelen in de successen. Iedereen krijgt een deel van de brutowinst.

Grootse plannen, maar filmster Tom Hanks waarschuwt: 'Ik garandeer je dat na de première van hun eerste film iedereen zal zeggen: ''Dit is het dan? Is dit het enige waarmee drie genieën op de proppen kunnen komen?'' Iedereen is gespitst op hun mislukken.'

THE ECONOMIST Zullen de Europese burgers zich vanavond, gekluisterd aan de beeldbuis, weer laven aan de gemeenschappelijke Europese cultuur? The Economist weet het antwoord: jazeker, maar dat betekent nog niet dat Wagner, Shakespeare of Fellini in de belangstelling staan. Eerder dat Europa eensgezind afstemt op de Amerikaanse serie Baywatch. Want, sneert het Britse blad in een commentaar, de culturele banden die het continent bijeenhouden, worden gesmeed in Hollywood.

Dat baart een aantal Europese regeringen zorgen. Volgende week buigt de Europese Commissie zich over een voorstel om buiten Europa gemaakte tv-programma's aan een quota-regeling te onderwerpen.

In 1989 werd al eens een protectionistische poging gedaan met een document waarin werd bepaald dat tenminste de helft van al het uitgezonden tv-amusement (sport-en nieuwsprogramma's niet meegeteld) in Europa moest zijn geproduceerd, althans wanneer en waar maar enigszins mogelijk.

Deze laatste zinsnede was voor menig tv-station een welkom excuus om tot aankoop van niet-Europees materiaal over te gaan. Daar wil de EU onder leiding van haar Franse voorzitter verandering in brengen. Om de eigen filmindustrie te beschermen, heeft Parijs zelf bepaald dat tijdens prime time alleen Franse produkties mogen worden uitgezonden. Maar op de belangstelling voor Amerikaanse films had de maatregel geen effect.

Een van de redenen die de EU aanvoert voor het invoeren van televisie-quota is dat de Europese cultuur zo zou worden ondersteund. Deze veronderstelling, als zou er een Europese cultuur bestaan die behoefte heeft aan een bepaald beleid, is bizar, denkt The Economist. De Commissie dient hard te maken dat dit het geval is, om het subsidiariteitsprincipe te omzeilen, dat stelt dat cultuurbescherming een zaak van afzonderlijke EU-regeringen is.

Mocht de EU-interventie al enig effect sorteren, is het toch vooral op nationaal niveau. Het verbannen van Amerikaanse soaps van de buis zal Fransen en Duitsers aanmoedigen hun replica's te maken. Daarnaast zullen tv-stations proberen onder de quota uit te komen door Euro-rotzooi aan te kopen om die vervolgens midden in de nacht uit te zenden, zo voorziet The Economist.

Een andere mogelijkheid, die het blad meteen weer verwerpt, is belastingverhoging. Fout. Regeringen moeten de burger niet via een omweg laten betalen voor iets dat hij zelf nooit zou hebben uitgezocht. Als de Europese films goed genoeg zijn, komt het geld er vanzelf.

Karin Veraart

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.