Buiten de branche kent niemand Nidera

Het handelshuis haalt zelden tot nooit het nieuws. Toch is het mondiaal goed voor een omzet van 17 miljard dollar.

Ze staan niet in de Quote500, de families Drake, Mayer-Wolf en Salzer-Levy. Wellicht komt daar verandering in nu 'hun' Nidera is verkocht aan de Chinezen. Het staatsbedrijf Cofco telt naar verluidt bijna 1,5 miljard euro neer voor de meerderheid van de aandelen in de Rotterdamse handelaar in granen, zaden en oliën. Een deel gaat naar die families, waarmee ze de ondergrens van de rijkenlijst ruim passeren.


Dat de genoemde families niet in de Quote staan, kan ook te maken hebben met de onbekendheid van Nidera in Nederland. Buiten de branche heeft vrijwel niemand gehoord van het handelshuis, dat mondiaal toch goed is voor een omzet van 17 miljard dollar (12,3 miljard euro). Nidera haalt het nieuws ook zelden tot nooit, en dan alleen met minder fraaie zaken. In 2003 deed Brussel een inval bij diverse handelaren vanwege mogelijke miljoenenfraude door voorkennis van de graanprijzen. In 2011 werd het bedrijf zelfs beschuldigd van slavernij. Op een maiszadenplantage in Argentinië zouden 133 werknemers volgens justitie in concentratiekampachtige omstandigheden hun werk moeten doen. Van de inval van de Europese Commissie werd voor zover bekend niets meer vernomen, op de Argentijnse plantage bleek een jaar later alles in orde. De vraag was alleen of dat kwam door de publiciteit, of dat er - zoals Nidera zelf stelde - nooit iets aan de hand was en dat het ging om een politiek gemotiveerde actie van president Cristina Kirchner, die wilde laten zien dat ze het grote bedrijfsleven hard aanpakte. Het was goed dat de zaak zo werd opgelost, want met hun bekendste strijdmiddel - de kopersstaking - zouden de actiegroepen weinig kans hebben gemaakt. Nidera handelt in landbouwproducten als graan, zaden, oliën en biodiesel en vervoert ze ook, maar heeft geen consumenten als klant.


Het handelshuis werd in 1920 opgericht in Rotterdam en genoemd naar de landen waar zaken werden gedaan: Nederland, Indië, Duitsland, Engeland, Rusland en Argentinië. Nidera werd opgericht door enkele Joodse handelsfamilies, van wie een deel voor en tijdens de oorlog naar Argentinië vluchtte. Het hoofdkantoor verhuisde naar Buenos Aires. Na de oorlog werd dat weer in Rotterdam gevestigd, en keerde ook een deel van de families terug.


Het bedrijf heeft nu grote kantoren in Rotterdam, Buenos Aires (Argentinië), Sao Paulo (Brazilië) en Singapore. Dankzij de overname door Cofco krijgt Nidera meer toegang tot China.


Nidera verhandelt jaarlijks 33 miljoen ton granen, oliezaden en producten voor de bio-energiemarkt aan afnemers in Europa, Noord-Afrika, het Midden-Oosten en Afrika, in 2012 goed voor 71,8 miljoen euro winst. Het bedrijf distribueert ook kunstmest en gewasbeschermingsmiddelen en geldt in Zuid-Amerika als een belangrijke veredelaar. Er werken 3.800 mensen, van wie krap 300 op het hoofdkantoor in Rotterdam. De topman van Nidera is sinds kort ook weer een Nederlander: Ton van der Laan (60), een werktuigbouwkundige (Universiteit Twente), die ooit begon bij Unilever en in 2007 de baas werd van diervoederbedrijf Provimi, dat later werd overgenomen door het Amerikaanse Cargill.


49 procent van de aandelen blijven in handen van Nidera Capital. Daar is Martin Mayer-Wolf president-commissaris. Ook Robert Drake is er bestuurder. Hij werd vorig jaar in Wassenaar benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau, als vrijwilliger bij en sponsor van tal van organisaties, waaronder The American School in Den Haag en de Stichting Vrienden van de Israeli Cancer Association Nederland. De Quote 500 haalden de Drakes dus niet, wel de prestigieuze Top 200 van belangrijkste kunstverzamelaars die het Amerikaanse vakblad ARTnews samenstelt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.