Brons moet wond Peking zien te helen

Beachvolleyballers Richard Schuil en Reinder Nummerdor hadden afgelopen nacht in Londen geen schijn van kans in de halve finale tegen Reckermann en Brink.

LONDEN - Beachvolleybal/ Mannen

Op zijn vijfde en laatste Spelen hoopte Richard Schuil de tweede volleyballer na de Amerikaan Karch Kiraly te worden die in de zaal en in het zand een olympische medaille wint. Meer dan brons kan het echter niet meer worden. In de halve finale van het beachtoernooi in Horse Guards Parade waren de 39-jarige Schuil en zijn vier jaar jongere partner Reinder Nummerdor in twee sets (21-14 en 21-16 ) kansloos tegen de Duitsers Julius Brink en Jonas Reckermann.

De wereldkampioenen van 2009 spelen donderdag in de finale tegen het favoriete Braziliaanse duo Emanuel en Alison. Schuil kan zijn olympische afscheid een bronzen glans geven tegen de Letten Plavins en Smedins, die het Nederlandse team in de laatste poulewedstrijd versloegen. Goud hoefde het niet eens te worden voor Schuil, die aankondigde over alle hekken in het stadion te springen als hij al verzekerd was van een zilveren medaille.

In een troosteloze ambiance van een verregend Horse Guards Parade hadden Schuil en Nummerdor weinig in te brengen tegen hun Duitse rivalen. Hoewel Schuil (2.02 meter) nog twee centimeter langer is dan Reckermann, bleek de 33-jarige Duitser de betere blokkeerder. Een spetterend killblock op de allereerste aanval van Nummerdor zette de toon voor een eenzijdig en troosteloos potje beachvolleybal. De Nederlanders, grossierend in onnodige fouten, wisten de Duitsers niet onder druk te zetten.

In de tweede set was de marge ook al vlot vier punten in het voordeel van Reckermann en zijn partner Brink. Beachvolleybal is een combinatie van sport, entertainment én schaken. Telkens hadden de Duitsers een antwoord op de geplaatste, tactische ballen van Nummerdor, terwijl Schuil zelden zijn specialiteit aan het net kon tonen.

Nog één kans krijgt Schuil om zijn droom te vervullen, want voor de gezelligheid in het olympisch dorp komt hij allang niet meer naar de Spelen. 'Het dorp, daar is helemaal niks aan. Als je er voor de vijfde keer zit, ben je er wel klaar mee.'

De naar Amsterdam verhuisde Fries is misschien wel de puurste atleet in de Nederlandse delegatie. Schuil en Nummerdor kregen er in Londen dan ook prominente supporters bij. De tennissers Robin Haase en Jean-Julien Rojer zaten in hetzelfde appartement als de beachvolleyballers en werden fanatieke volgers.

Bij de tafeltennissters mocht Schuil zelfs douchen, omdat hij op zijn kamer geen warm water had. 'Li Jie gaf me haar shampoo, voor die paar haren die ik nog heb.'

Volgend jaar stopt 'Skule' op zijn 40ste. 'Ik ben fitter dan twee jaar geleden. Maar ik merk wel dat ik ouder word. Voor onze derde poulewedstrijd moesten we om zes uur opstaan. Toen was ik een beetje stram.'

Ervaring won het maandagnacht nog van de jeugd, toen Schuil en Nummerdor in de kwartfinales afrekenden met het Italiaanse duo Daniële Lupo en Paolo Nicolai. 'We hebben nog niks', zei Schuil, nuchter als altijd. En dat bleek ook dinsdagnacht tegen Reckermann en Brink.

De Nederlanders hadden slechts één barrière overwonnen. Op de Spelen van Peking verloren Schuil en Nummerdor in de kwartfinales verrassend van de Braziliaanse Georgiërs Geor en Gia. Schuil: 'Die nederlaag deed ontzettend veel pijn. Die heeft er echt een jaar ingehakt. En ik heb er nog steeds last van. Het was een megakans om een medaille te halen. Het gekke is dat die jongens goede vrienden van me zijn geworden. Maar telkens als ik ze zie, denk ik aan Peking.'

Schuil heeft overal ter wereld gevolleybald, in volle zalen, op mooie stranden en andere fraaie beachlocaties. Maar het stadion op de Horse Guards Parade, met uitzicht op Buckingham Palace, slaat alles, zei hij.

'Dit is de mooiste plek waar ik ooit heb gespeeld. Elke dag vijftienduizend mensen, ongelofelijk. Ik kan alleen mijn vrouw en mijn 4 maanden oude dochter niet vinden. Ik zocht ze maandag de hele wedstrijd, moet ik de volgende keer niet meer doen.'

Het vaderschap sleet de scherpste randjes af van de uitschakeling in Peking. 'In Londen zal het gevoel anders zijn als we verliezen', aldus Schuil. 'In Peking heb ik uit woede zelfs een kleedkamer verbouwd. Nu geef ik de tegenstanders een hand als ik verlies. Winnen is leuk, maar het is niet meer zaligmakend.'

Zal een bronzen medaille het beachvolleybal in Nederland definitief op de kaart zetten? Schuil twijfelt. 'In Nederland blijft het een kleine sport.' Ook met brons zal hij worden uitgeluid als een groot sportman.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden