Broersen naar goud op vijfkamp indoor

Voor het eerst in 25 jaar heeft Nederland met meerkampster Nadine Broersen weer een wereldkampioene indoor. In het Poolse Sopot bleef ze tot het einde geconcentreerd.

SOPOT - Nadine Broersen mocht van zichzelf niet te ver vooruit denken bij de WK indoor. Ze weet dat ze dan het ongeluk over zichzelf afroept. Ze vergooide haar kansen op een hoge klassering al eens op het eerste onderdeel van een zevenkamp, de horden, en op het laatste nummer van een vijfkamp, de 800 meter.


In het Poolse Sopot hield de 23-jarige atlete haar gedachten op bewonderenswaardige wijze in bedwang. De vurige brekebeen uit het Brabantse Dongen bleef zelfs ijzig kalm nadat ze zichzelf had overtroffen op het tweede onderdeel van de vijfkamp, het hoogspringen. Ze wist vanaf dat moment dat de wereldtitel binnen bereik lag, en vergaloppeerde zich in de resterende drie onderdelen niet.


Broersen veroverde de wereldtitel haast geroutineerd, alsof het een alledaagse bezigheid voor haar is. Het tegendeel is waar. Ze is de eerste wereldkampioene vijfkamp uit de Nederlandse geschiedenis en de eerste wereldkampioene indoor sinds de titels van Nelli Cooman (60 meter) en Elli van Hulst (3.000 meter) uit 1989, twee jaar voor de geboorte van Broersen.


De Brabantse atlete verbeterde met haar puntentotaal van 4.830 het Nederlandse record van Karin Ruckstuhl. En ze bewees dat de meerkamp een echt Nederlandse vrouwenspecialisme is. Ze is sinds 2006 de vijfde atlete die een medaille verovert op een internationaal titeltoernooi: na Ruckstuhl, Jolanda Keizer, Remona Fransen en Dafne Schippers.


Schippers, die afgelopen zomer bij de WK atletiek in Moskou verrassend brons veroverde op de zevenkamp, deed in Sopot niet mee aan de vijfkamp: te belastend voor haar kwetsbare linkerknie om op één dag mee te doen aan hoog- en verspringen. Ze doet dit weekeinde mee aan de sprint.


Het sterke lichaam van Broersen heeft geen moeite met de vijf onderdelen: 60 meter horden, hoogspringen, kogelstoten, verspringen en 800 meter hardlopen. Haar hoofd brengt haar eerder in problemen. Bij de WK in Moskou schakelde ze zichzelf vroegtijdig uit door tijdens het hordenlopen ten val te komen. Zonder die fout had ze misschien kunnen meedoen om de medailles. Nu eindigde ze als tiende.


Dat ongelukkige resultaat maakte haar in Sopot voorzichtig. Ze wilde niet denken aan medailles, ook al stond ze dankzij een uitstekende vijfkamp in het Britse Sheffield in januari derde op de mondiale seizoensranglijst. Onderdeel voor onderdeel afwerken werd het devies, vooral niet naar de totalen van haar concurrenten kijken voor het laatste onderdeel, de 800 meter.


Op de 60 meter etaleerde Broersen meteen haar vorm. Ze verbeterde haar persoonlijke record tot 8,32, de derde tijd van de acht uitgenodigde deelneemsters. Het vormde de opmaat tot haar beste onderdeel, het hoogspringen. Daar sloeg ze haar slag.


Vanaf haar aanvangshoogte van 1.75 meter werkte Broersen zich in zes foutloze sprongen naar 1.90, een evenaring van haar persoonlijke record en de hoogte die geen van haar rivales bereikte. Maar ze wilde meer. Ze liet de lat op 1.93 leggen. Haar eerste poging mislukte, maar in haar tweede sprong zeilde ze zo ruim over de lat dat zelfs 1.96 mogelijk leek.


Dat haar drie pogingen op die onwaarschijnlijke hoogte mislukten, drukte de pret nauwelijks. Met haar 1.93 verbeterde ze het nationale record van trainingsmaat Remona Fransen met een centimeter. Waar de lange Fransen slechts 2 centimeter verder reikte dan haar eigen lengte, klom Broersen 22 centimeter hoger dan ze lang is. Slechts één meerkampster sprong ooit hoger dan Broersen tijdens een WK indoor. Dat was de Belgische Tia Hellebaut, die in 2008 olympisch goud pakte als hoogspringster.


Door het hoge aantal punten (1.145, het hoogste aantal van alle atleten op alle onderdelen) keken de concurrenten van Broersen tegen een haast onoverbrugbare achterstand aan. Wereldkampioene Hanna Melnichenko, wereldranglijstaanvoerder Sharon Day-Monroe en het Canadese talent Brianne Theisen-Eaton konden slechts hopen dat Broersen de kolder in de kop zou krijgen.


Bij het kogelstoten gebeurde dat niet, al was haar 14.59 bijna een halve meter minder ver dan de 14.93 in Sheffield. Bij het verspringen liet Broersen evenmin blijken dat titelkansen haar uit balans brachten. Ze sprong 6.17 meter, bijna even ver als haar persoonlijke record van 6.20. Ze wist toen dat ze op de 800 meter 7 seconden mocht verliezen op haar naaste concurrent.


Broersen besefte niettemin dat een kleine fout fataal kon zijn. Vorig jaar, bij de EK indoor, werd ze gediskwalificeerd nadat ze zich in de eerste bocht buiten de lijnen had laten drukken. Met die fout in gedachten vertrok ze rustig. Ze liet expres een gat vallen, maar zorgde er vier ronden lang voor dat het nooit te groot werd.


Na de finish, in een persoonlijk record van 2.14,97, duurde het lang voordat ze besefte dat ze wereldkampioen was. Pas toen fotografen haar vroegen te poseren met de Nederlandse vlag, die ze ondersteboven om haar schouders had geslagen, toonde ze emotie.


'Ze heeft een harde leerschool gehad', zei haar coach Ronald Vetter, doelend op de valpartij en diskwalificatie van vorig jaar. Hij noemde haar 'kampioen boos kijken', zo gefrustreerd was ze over die mislukte toernooien. Maar Broersen heeft leren vergeten. Ze is een volwassen atlete geworden die met tegenslag en voorspoed kan omgaan.


En aangezien ze voor een meerkampster uitzonderlijk weinig geblesseerd is, hoeft het niet bij één titel te blijven. Broersen gaat veelbelovende tijden tegemoet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.