Broeierige smeltkroes

Je moet er even doorheen: de Amerikaanse Robin Wright als Zweeds-Engelse en de Française Juliette Binoche als Bosnische moslima, beide levend in de broeierige smeltkroes Londen. Maar als je die opmerkelijke casting eenmaal pikt, en het ook geloofwaardig kunt vinden dat beide vrouwen licht zelfdestructief cirkelen om een wat lijzige Jude Law, valt er aan Anthony Minghella's melancholieke Breaking and Entering veel te genieten. Law speelt architect Will Francis, die met zijn bedrijf moedig is neergestreken in de Londense probleemwijk Kings Cross. Al op de eerste avond wordt ingebroken, terwijl Will thuis al genoeg te stellen heeft met zijn emotioneel verkrampte geliefde Liv (Wright) en dier autistische dochter Bea (Poppy Rogers).


Wederwaardigheden die worden afgewisseld met glimpen uit het leven van de jonge, acrobatische inbreker Miro (Rafi Gavron), die met zijn moeder Amira (Binoche) in een schamel flatje leeft sinds ze uit Bosnië zijn weggevlucht. Op de door hem gestolen Mac ziet Miro dan weer homevideo's uit Wills familiebestaan. Zo worden alle verhaalelementen en thema's door Minghella keurig in de lucht gehouden; Breaking and Entering gaat over het onvermogen tot communicatie, over de culturele getto's die in een moderne metropool naast elkaar bestaan, over de kwetsbaarheid van liefde en zo nog meer, zonder dat het ooit geforceerd gaat aanvoelen. Zelfs wanneer Will op het spoor van Miro komt en al spiedend op Amira verliefd wordt, gaat dat nauwelijks ten koste van de geloofwaardigheid van de film. En of de personages elkaars leven binnendringen door in te breken, bij elkaar in de auto te gaan zitten of met een te repareren jas als smoes voor de deur staan, Minghella voert hen in zijn gloedvol gefilmde mozaïekdrama allemaal met evenveel respect en warmte op. 'De film probeert iedereen te vergeven', zei hij zelf. Breaking and Entering zou Minghella's filmisch testament worden; twee jaar na de premiere overleed hij aan een hersenbloeding, vlak nadat hij was geopereerd aan tumoren in de nek en keel.


Breaking and Entering (Anthony Minghella, 2006)


Eén, 23.15-1.15 uur.


The Devil's Own

(Alan J. Pakula, 1997) Op 19 november 1998, een jaar na de voltooiing van The Devil's Own, overleed regisseur Alan J. Pakula bij een verkeersongeluk. Pakula verwierf in de jaren zeventig roem met intelligente thrillers als Klute (met Jane Fonda) en de briljante Watergatethriller All the President's Men en boekte in 1993 nog commercieel succes met de John Grisham-verfilming The Pelican Brief. Zijn laatste film deed het minder goed. De productie van The Devil's Own, waarin een IRA-terrorist (Brad Pitt) in New York onderdak vindt bij een nietsvermoedende Iers-Amerikaanse politieagent (Harrison Ford), werd geteisterd door problemen. De twee hoofdrolspelers konden het slecht met elkaar vinden - Pitt vond dat het script niet deugde en dat Fords personage te veel aandacht kreeg - en het verhaal werd uiteindelijk zeven keer herschreven.


RTL 8


20.30-22.45 uur.


Presumed Innocent

(Alan J. Pakula, 1990) Nog meer moois (of mooiers) van Pakula en Ford, met deze vakkundige, uitstekend gespeelde thriller. Een officier van justitie (Harrison Ford) wordt opgedragen de moord op een vrouw met wie hij ooit een affaire had (Greta Scacchi) te onderzoeken. In het goed opgebouwde scenario, op basis van Scott Turows succesvolle debuutroman uit 1987, merkt hij dat veel bewijs hemzelf als mogelijke dader aanwijst.


BBC 1


0.50-2.55 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden