Britten beleven weer succesvolle zomer

Een klein jaar na de successen op de Olympische Spelen, beleven de Britten opnieuw een dolle sportzomer. Het koninkrijk is in de ban van Murraymania, in Frankrijk leidt Chris Froome het Tourpeloton en in Australië heersen de Britse rugbyers.

VAN ONZE CORRESPONDENT PATRICK VAN IJZENDOORN

LONDEN - 'And of Hope and Glory.' Met een kleine woordspeling op Murray's voornaam vatte The Sun het gemoed op het eiland samen. 'Het lange wachten op Wimbo' is voorbij. Voor het eerst in 77 jaar - vijftien premiers en drie vorsten verder - heeft een Brit Wimbledon gewonnen. Toen was het de gentleman-amateur Fred Perry, nu de stugge Schot Andy Murray, wiens shorts bijna even lang zijn als de katoenen tennisbroek van diens voorganger.

De kranten raken niet uitgeschreven over hoe een 'kerkmuisje met een waterig Schots accent' is uitgegroeid tot de nationale held. Bijna elke krant opende met een foto waarop Murray - binnenkort Sir Andy - de zilveren trofee kust.

Bedwelmd door de hitte, de vruchtenlikeur Pimm's en patriottisme lieten sportverslaggevers hun Britse gereserveerdheid varen. 'Deze zege bewijst opnieuw hoe goed wij in sport zijn,' schreef The Daily Telegraph. Elders op de nieuws- en sportpagina's bogen psychologen zich over de rol van 'tijgermoeder' Judy, bespraken moderecensenten de zomerjurkjes van Murray's vriendin Kim en kregen de lezers voorpagina's van 4 juli 1936 onder ogen, met ingetogen verslagen van Perry's overwinning. In The Guardian zei Richard Krajicek ervan te balen dat hij Murray niet al voor Wimbledon had vastgelegd voor het tennistoernooi van Rotterdam.

De vreugde-explosie is begrijpelijk. Driekwart eeuw zagen de Britten hoe die verduivelde buitenlanders zich niet alleen hun grastoernooi, maar hun sport toeëigenden. In de jaren tachtig - toen de Britten al blij waren wanneer een van hen de derde ronde haalde - was de vertwijfeling zo groot dat ze de aimabele Zweed Stefan Edberg gemakshalve begonnen te beschouwen als een Engelsman. Daarna kwamen de bijna-jaren van Tim Henman, die heroïsch verliezen, een Britse specialiteit, wist te perfectioneren. En nu de verlossing.

'You got the silver' zongen The Rolling Stones zaterdagavond tijdens een reünieconcert in Hyde Park, maar een dag later had Murray goud, onder toeziend oog van gitarist Ron Wood.

Murray's overwinning zit ook vol symboliek. Zo wees The Daily Mail erop dat de datum 7/7 nu niet langer staat voor de datum van de Londense metroaanslagen. Van belang is de overwinning ook voor Murray's geboorteplaats Dunblane, waar een loslopende gek in 1996 zestien kinderen doodschoot op Murrays basisschool.

Tevens zit er een politiek tintje aan de zege. In de koninklijke loge wapperde de Schotse eerste minister Alex Salmond met de Schotse vlag, hoewel de overwinning wordt gezien als een zege voor de Britse unie.

De kranten kwamen zondagavond niet alleen superlatieven, maar ook ruimte tekort. In de Tour de France is Froome op weg naar de tweede, opeenvolgende Britse Tourzege. Ondertussen zijn de Lions - de beste rugbyers van het Verenigd Koninkrijk en Ierland - bezig met een verpletterende zegereeks in Australië.

The Summer of Sport kan nog mooier worden. Deze week beginnen de Engelse en Australische cricketers aan The Ashes. De gastheren zijn van plan de 'Kangaroos' met 5-0 af te drogen, als wraak voor de vernederingen uit het recente verleden.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden