Britten begrijpen verzet van hun premier

De strijd van de Britse premier David Cameron tegen de benoeming van Jean-Claude Juncker tot voorzitter van de Europese Commissie leidt in Groot-Brittannië amper tot debat. Dat heeft ermee te maken dat vrijwel geen Brit van deze Luxemburgse federalist heeft gehoord. Zij die hem wel kennen herinneren zich hem vooral van zijn uitspraak dat bedrog bij de politiek hoort.

LONDEN - Geen Brit heeft bovendien op Juncker gestemd, zelfs niet indirect, daar Cameron zijn partij uit de Europese Volkspartij heeft gehaald, dit tot woede van Angela Merkel. In Westminster heeft de campagne tegen Juncker voor een unieke unanimiteit gezorgd binnen de gepolariseerde Britse politiek. Zelfs de eurogezinde ex-Eurocommissaris Peter Mandelson ziet Juncker als een bezoeking.


Met weemoed moet David Cameron daarom hebben gedacht aan de Eton Boating Song, het meeslepende roeilied van zijn alma mater, toen hij eerder deze week met Angela Merkel, Mark Rutte en de Zweedse gastheer Frederik Reinfeldt met zwemvesten in een roeibootje ronddobberde: Swing swing together / With your bodies between your knees / Swing swing together / With your bodies between your knees. Hij had gehoopt op internationale steun bij zijn strijd tegen de benoeming van Juncker, maar hij lijkt meer op de kapitein van het dolende spookschip De Vliegende Hollander.


De vraag is of Cameron er verstandig aan heeft gedaan om zoveel politiek en diplomatiek te investeren in het verzet tegen het onvermijdelijke. Het doel van Cameron was zich, na de eurosceptische wending bij de verkiezingen, op te werpen als de aanjager van hervormingen in Brussel.


Cameron had zijn collega's zekerheidshalve laten weten dat zonder hervormingen de kans op een Brexit, een Brits vertrek uit de EU, toeneemt. Voor UKIP is Juncker de ideale lijstduwer. Deze waarschuwing is geïnterpreteerd als chantage. Vervolgens kwamen er twee onverwachte ontwikkelingen die de positie van Cameron hebben verzwakt. In Duitsland kwam Merkel onder druk van pers en politiek te staan om in te stemmen met Juncker, terwijl Conservatieve europarlementariërs de Alternative für Deutschland toelieten tot de fractie van Conservatieven en Hervormers. Opeens was Juncker de speelbal bij een Brits-Duitse prestigestrijd.


Binnen het Europese toneelstuk is Cameron nu de rol van schurk toebedeeld. Ten onrechte, oordeelt Nina Schick van de denktank Open Europe. 'Er zijn nogal wat Europese leiders die Juncker niet zien zitten, maar Cameron is een van de weinigen die openlijk campagne voert en vragen zet bij Junckers mandaat. Terecht stelt hij dat de Raad van Ministers, ofwel de nationale parlementen, meer democratische legitimiteit hebben.'


Schick betwijfelt het dat Cameron grote schade heeft opgelopen. 'Op korte termijn zal de affaire-Juncker worden gezien als een nederlaag, maar Cameron weet dat Europese leiders ver zullen gaan om een Brexit te voorkomen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden