Britse politici begrijpen het volk nog steeds niet

Het is of er een hijskraan met een sloopkogel staat geparkeerd aan Parliament Square. Elke ochtend opnieuw slaat de stalen bal een gat in de gevel van het Paleis van Westminster....

Aanvankelijk leek de schade overzichtelijk. En lang niet alle bressen zijn afzonderlijk even indrukwekkend. Maar na drie weken systematisch sloopwerk is de totale berg puin zo groot, dat niemand lijkt te weten waar te beginnen met opruimen.

Zo valt het werk samen te vatten van de Daily Telegraph, de krant die dagelijks publiceert over declaraties van politici. De kogel verliest aan kracht, en de nieuwswaarde slinkt, maar de schade is al aangericht.

Partijen buitelen over elkaar heen met beloftes om ‘de macht terug te geven aan het volk’. De een is nog radicaler dan de ander, en schermt met plannen die tot voor kort werden afgedaan als kansloos.

Meer macht voor het parlement, een nieuw kiesstelsel, inkrimping van het Lagerhuis – constitutioneel allemaal zeer spectaculair. De fijnproevers weten echter dat dit jaren gaat duren, als er überhaupt iets gaat veranderen.

Zorgwekkender is dat veel politici nog steeds niet lijken te begrijpen waar het eigenlijk om gaat. Veel voorstellen hebben namelijk helemaal niets te maken met hun eigen gedrag. En dat is waarover de Britten zo boos zijn.

Zij willen bloed zien. Volgens peilingen wordt de helft van het Lagerhuis weggestemd, als er nu verkiezingen zouden zijn. Die komen er echter niet. En dus zijn de Britten overgeleverd aan individuele gestes.

Het valt de Daily Telegraph te prijzen dat zij hierbij ook de eigen achterban achter de broek zit. De krant is namelijk aartsconservatief, en heeft niet voor niets de bijnaam Torygraph.

De adjunct-hoofdredacteur, Simon Heffer, dreigde zich woensdag verkiesbaar te stellen om Alan Haselhurst uit zijn zetel te verdrijven. Haselhurst, een Conservatief uit het dorp Saffron Walden, is vicevoorzitter van het Lagerhuis. Hij had ruim 13 duizend euro gedeclareerd voor ‘hulp bij het tuinieren’. Ondanks de woede van zijn kiezers weigerde hij tot dusverre iets terug te betalen. Maar nu Heffer zich heeft gemeld, doet Haselhurst dat plotseling toch.

Het is dit soort gedrag waardoor steeds meer buitenstaanders – zoals de schrijver Robert Harris en enkele andere bekendheden – zeggen te overwegen de politiek in te gaan.

Frisse, charismatische types zouden er meer dan welkom zijn. Iedereen is uitgekeken op de lichting van Gordon Brown, de premier die in de affaire vooral opvalt door zijn onzichtbaarheid.

Een commentator vroeg zich onlangs in de Financial Times af waar de grote persoonlijkheden in de politiek zijn gebleven, mensen die ook buiten Westminster iets voorstellen. Ooit werd het Lagerhuis bevolkt door types als de filosoof John Stuart Mill, de natuurkundige Isaac Newton en de architect Christopher Wren. Op de banken van het parlement speurde de commentator naar lieden die ooit iets hadden gepresteerd. Hij kwam niet verder dan William Hague, auteur van ‘twee verdienstelijke biografieën’, en Derek Wyatt, ex-rugbyspeler voor Engeland.

Het lidmaatschap van het Lagerhuis, schreef hij, ‘is een tweederangs baan geworden waarop veel tweederangs mensen afkomen, die niet eens handig genoeg zijn om met hun declaraties te knoeien. Dat is het echte schandaal’.

Gert-Jan van Teeffelen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden