Britse arts krijgt alzheimerbonus

Engelse huisartsen ontvangen sinds kort een bonus van omgerekend 77 euro wanneer ze dementie bij een patiënt vaststellen. Door middel van deze financiële prikkel hoopt de overheid mensen die lijden aan de slepende aandoening eerder te helpen. Lang niet iedereen is blij met de invasie van de bonuscultuur in de gezondheidszorg.

Vrijwilligsters lezen gedichten voor aan demente bewoners van een verzorgingstehuis in Stratford upon Avon. Beeld afp
Vrijwilligsters lezen gedichten voor aan demente bewoners van een verzorgingstehuis in Stratford upon Avon.Beeld afp

'Een nationale schande', noemt minister van Volksgezondheid Jeremy Hunt het feit dat zo'n 400 duizend mensen die aan Alzheimer en aanverwante aandoeningen lijden niet als zodanig zijn gediagnosticeerd, ofwel de helft van alle gevallen. De Conservatieve bewindsman is vastbesloten om deze 'vermiste' zieken te vinden, opdat ze snel hulp en medicatie kunnen krijgen. Volgens Hunt kan de 'investering', zoals de alzheimerbonus wordt genoemd, op termijn zelfs geld besparen.

Geheel nieuw is de premiecultuur niet. Engelse huisartsen, die met een gemiddeld inkomen van 125.000 euro tot de best betaalden ter wereld behoren, krijgen al financiële beloningen voor het meten van het cholesterolgehalte, het vaststellen van bloeddrukwaarden en het laten uitvoeren van bloedtesten. Maar het onderhavige initiatief, dat een half jaar duurt, kan volgens huisarts Martin Brunet de vertrouwensrelatie tussen arts en patiënt schade berokkenen.

'De bonus is niet gebaseerd op zorg, maar op een diagnostisch etiket dat we opplakken', zo schreef hij deze week in het medisch tijdschrift Pulse, 'het zorgt voor een belangenverstrengeling die simpelweg onethisch is.' Hij kreeg alom bijval. Zowel de huisartsenvereniging als de vakbond voor medisch personeel keurde de financiële prikkel af. De grootste patiëntenvereniging sprak zelfs over een 'premie op het hoofd van bepaalde patiënten'.

Krankjorem

De Engelse Alzheimer's Society noemde de diagnosebonus 'een stap in de goede richting', maar men keek er van op in het Londense hoofdkantoor van de Alzheimer's Disease International, de overkoepelende federatie. 'Het komt een beetje merkwaardig op me over', zegt plaatsvervangend directeur Johan Vos.

'Je zou denken dat het vaststellen van een juiste diagnose hoort bij het beroep van de arts. Hoe zit het dan met andere ziekten? Krijgen ze daar dan ook een bonus voor?'

Dat is ook de eerste reactie van Leon Smith, directeur van twee Londense verzorgingshuizen. 'Er is een diagnoseprobleem met betrekking tot dementie. Maar deze oplossing is krankjorem.' Niet onwil maar onwetendheid is volgens Smith het probleem.

Bloederige taferelen

'Wanneer een patiënt vertelt dat hij regelmatig alledaagse dingen vergeet, zeggen sommige oudere artsen: 'Dat hoort bij het ouder worden.' Dat is verkeerd. Daarom is het zinniger om geld te investeren in het bijscholen van artsen.'

Bij sommige oudere Engelsen roept de alzheimerbonus herinneringen op aan een vergelijkbare kwestie in de jaren zestig. Om het tandartsentekort te bestrijden, besloot de National Health Service toen tandartsen uit Australië te lokken door ze een premie te geven voor elke geplaatste vulling . Het leidde tot bloederige taferelen in de behandelkamers.

In de volksmond is deze affaire the Aussie trench gaan heten, 'het Australische loopgraaf'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden