Brieven vanuit Idomeni, naar de jeugdliefde uit Brabant

Marieke van der Velden vertrekt maandagavond naar het vluchtelingenkamp in Idomeni in Griekenland. Niet als hulpverlener of journalist, maar omdat ze haar jeugdliefde wil vertellen wie het nu zijn, al die mensen die hier asiel willen aanvragen.

Kinderen in de regen in het kamp bij Idomeni. Beeld epa

Dit moet u even uitleggen. U gaat naar een vluchtelingenkamp omdat u via Facebook weer contact heeft met uw ex-vriend?
'Haha, ja. Joep was een van mijn eerste liefde, ik was veertien toen we verkering hadden, maar nadat het 'uit' was en ik uit Brabant vertrok, verwaterde het contact. Ik had hem al 27 jaar niet gezien toen we elkaar weer op Facebook tegenkwamen, en toen zag ik op zijn tijdlijn allemaal berichten over asielzoekers. Hoe gevaarlijk die voor ons zouden zijn.'

Die worden door heel veel mensen geplaatst.
'Zeker. Maar veel van die berichten kloppen niet. Wordt er bijvoorbeeld een oud filmpje van een caféruzie gebruikt om zogenaamd te laten zien hoe een asielzoeker zich in Duitsland misdraagt. Ik zoek direct uit waar die beelden vandaan komen en het raakt me als het niet waar blijkt te zijn. Daar ging ik met Joep over in discussie. Toen bleek dat Joep zich vooral zorgen maakte over wat er allemaal kan veranderen in dit land als er zoveel vreemdelingen komen. Ik snap het wel, je doet de krant open, zet de radio of televisie aan en ziet de berichten op Facebook: het gaat allemaal over vluchtelingen, vluchtelingen, vluchtelingen. Met die berichten wil Joep andere mensen waarschuwen.'

Maakt u zich daar zelf nooit zorgen over? De impact die de komst van al deze mensen kan hebben?
'Natuurlijk. Misschien heeft Joep wel gelijk. Ik zit er ook niet op te wachten als bijvoorbeeld religie ineens een veel grotere rol in onze samenleving gaat spelen door de veranderingen. Maar ik denk dat het zo'n vaart niet zal lopen.'

In elk geval: u was in discussie op Facebook met een ex-vriendje. Dat is nog steeds geen reden om op het vliegtuig te stappen. Hoe kwam u daar op?
'Ik vroeg hem of het geen goed idee was om zelf een keer te gaan kijken en dan zijn eigen verhalen op Facebook te posten? In Idomeni in Griekenland zitten momenteel meer dan 10 duizend vluchtelingen vast aan de grens, waaronder heel veel ouders zoals hij. Maar dat wilde Joep niet. Hij had geen vrije dagen meer en ik kan me ook voorstellen dat hij iets had van: 'Wat moet ik daar in vredesnaam?' Twee dagen later werd ik 's morgens heel vroeg wakker en besloot dan maar alleen te gaan. Dan kan ik hem brieven schrijven. Vertellen wat ik tegen kom, foto's laten zien.'

Wat wilt u daar mee bereiken?
'Ik wil zelf zien hoe het echt is. En Joep laten zien hoe het echt is. Verder kijken dan de Facebookberichten.'

Die verhalen staan toch ook in de krant?
'Ja, maar die worden alleen gelezen door mensen die er toch al in geïnteresseerd zijn. Heel veel anderen komen niet verder dan de Facebookberichten. En als de foto's en brieven van mij zijn, zijn jeugdliefde, is dat toch anders dan van zomaar een journalist.'

Een foto van Marieke uit de tijd dat ze verkering had met Joep. Beeld Marieke van der Velden
Het dagboek van Marieke, waarin ze vroeger over Joep schreef. Beeld Marieke van der Velden

Zit Joep hier op te wachten?
'Hij was verrast natuurlijk, dat ik zoiets doe, maar hij vindt het volgens mij ook heel leuk. En terwijl onze briefjes vroeger natuurlijk heel geheim waren, zijn ze nu voor iedereen te lezen op mijn blog brievenaanJoep.'

Gaat hij reageren?
'Dat hoop ik natuurlijk! Iedereen krijgt graag een briefje terug.'

Lees hier hoe de PVV-stemmer uit Brunssum reageert als hij door de burgemeester wordt meegenomen naar de vluchtelingen in Libanon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.