Brief van de dag: Pia Dijkstra's visie op democratie is erger dan geknoei Zijlstra en Rutte

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 17 februari 2018.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: Pia Dijkstra's visie op democratie is erger dan geknoei Zijlstra en Rutte

De democratie in Nederland, en daarmee de Nederlandse samenleving, maakt een bijzondere week door. De affaire-Zijlstra heeft ons laten zien, dat het zelfreinigend vermogen van de politiek alleen werkt als de pers dat onvermijdelijk maakt. Dat is treurig én hoopgevend.

Treurig, omdat democratisch gekozen politici zelf de normen hoog moeten stellen en het voor hen een principe-zaak moet zijn daaraan te voldoen.

Hoopgevend is dat we actieve journalisten hebben die hun werk goed doen en daar ook de ruimte voor krijgen van hun hoofdredacteuren en kranteneigenaren.

Zo mogelijk nog lastiger is de gang van zaken rond de Donorwet. Het gaat hier om een wet die bepaalt dat u uw organen afstaat tenzij u zich daar expliciet tegen verzet. Dat is een enorme ingreep van de staat in het leven van burgers.

In de Tweede Kamer is deze wet aangenomen met 75 tegen 74 stemmen. Een tegenstemmer had zijn trein gemist. In de Eerste Kamer was de verhouding 38 tegen 36. Eén Kamerlid bleef weg omdat ze de afweging te moeilijk vond (Ten eerste, 14 februari).

Een ingreep in ons persoonlijk leven van ongekende heftigheid wordt met toeval en minimale meerderheid tot wet. Voor ingrepen van de overheid van deze strekking is een brede steun, van politici en van de samenleving, essentieel. Pia Dijkstra daarover: 'De helft plus één is in ons stelsel ook een meerderheid.'

Ik kan haar verzekeren: dat geldt voor elk stelsel. Maar dat zij niet snapt dat het daar niet om gaat, is schokkend en aanzienlijk erger voor ons democratisch stelsel dan het geknoei van Zijlstra en Rutte.

Ferry de Rijcke, Den Haag

Beeld Bas van der Schot
Beeld Freek van den Bergh

Regionale krant leunt op amateurs

Hoofdredacteur Martha Riemsma van Tubantia schetst een rooskleurig beeld van de verslaggeving in Twente. Waarschijnlijk onbedoeld stipt ze toch ook de verschraling van de regionale journalistiek aan. Ze roemt de bijdrage aan de krant van correspondenten 'die het leuk vinden om tegen een vergoeding voor hun regionale krant te schrijven'. Zo is het altijd geweest, schrijft ze.

Dat ligt toch iets anders. Tot in de jaren zestig maakten regionale kranten inderdaad veel gebruik van zulke correspondenten. Veelal onderwijzers, ambtenaren en mensen die actief waren in het plaatselijke verenigingsleven. Ze leverden keurige, vaak brave verslagen en berichten; journalistiek spitwerk kon je van hen niet verwachten.

Toen ook de kranten volop gingen profiteren van de groeiende welvaart (hogere oplages, meer advertenties) zijn die amateurs geleidelijk vervangen door professionele journalisten. Voor sommige burgemeesters, middenstanders en schooldirecteuren was dat een hele schok, maar de brede overtuiging was dat deze professionalisering goed was voor de samenleving.

Bij de regionale kranten van de Persgroep, waartoe ook Tubantia behoort, volgen ze sinds een paar jaar de weg terug. De redacties zijn sterk ingekrompen en voor de berichtgeving uit de regio wordt steeds zwaarder geleund op de door Riemsma zo hoog gewaarde, goedkope amateurs.

Op haar gezag moeten we aannemen dat de lezers van haar krant niets tekort komen. In mijn eigen regio zie ik toch iets anders. Sinds ik stopte bij de krant kreeg ik tijd en gelegenheid voor bestuurlijke activiteiten. Bij dat werk zie ik regelmatig zaken waarbij ik denk: hier zou een journalist eens diep in moeten duiken. Tegelijk besef ik dan dat voor zulk spitwerk de menskracht op de sterk uitgedunde redacties vaak ontbreekt.

Zo zijn de lezers al heel wat relevante informatie mis gelopen. Neem van mij aan dat er bestuurders zijn die dat helemaal niet erg vinden.

Rimmer Mulder, Goutum (Friesland)

De internetredactie van het dagblad Tubantia.Beeld Carlo ter Ellen DTCT
Beeld Bas van der Schot

Politici vinden ons vervelend

Ollongren en D66 zijn het spoor bijster. Volgens hen is het referendum niet nodig als de gemeente als duizenddingendoekje inspraak geeft (zie de column van Sheila Sitalsing). Het raad- gevend referendum is niet fraai, maar een stap op weg naar het bindend referendum. Nu verdwijnt het referendum compleet en moet die heuvel opnieuw genomen worden. Politici willen graag dat je je vier jaar lang nergens mee bemoeit verkiezingen zijn al vervelend genoeg. Zij weten het beter. Zoals bij het EU-referendum: we gaan het nog een keer doen en we vertellen je wat het antwoord moet zijn. Als het kabinet-Rutte III valt of na 4 jaar eindigt, kunnen de verkiezingen ook tot een referendum worden: weg met deze partijen.

Theo de Klerk, Bussum

D66 wil toporgaan niet doneren

Pia Dijkstra (D66) heeft nog maar koud haar nieuwe donorwet door de Tweede Kamer geloodst, of we zien al wat de gevolgen zijn. De nabestaanden hebben het laatste woord ten nadele van de zelfbeschikking van de donor. Dit laten minister Ollongren en Kamerlid Jetten prachtig zien. Terwijl de oppositie stampvoetend eist dat het 'toporgaan' uit het politieke lichaam van wijlen Hans van Mierlo gedoneerd gaat worden aan ons parlementaire stelsel, geven zij geen krimp. En Van Mierlo zou toch niets liever hebben gewild, dat is zonneklaar. Mijn vraag is of ze bij D66 last hebben van gestagneerde rouwverwerking van de dood van de oprichter of zelf als partij reeds hersendood zijn?

Martin van den Berg, Utrecht

Sorry D66

Al 34 jaar stem ik D66. Zelfs toen er maar 3 Kamerzetels waren. D66 helpt het raadgevend referendum om zeep, terwijl in dezelfde krant Pechtold beleert dat 'Wilders zijn ogen sluit voor aantasting democratie'. Sorry D66, maar dit trek ik niet, ik ga niet meer op jullie stemmen.

Herman Couperus, Ermelo

Haast

Begrijp ik het goed, dat de invoering van de Donorwet nog ruim twee jaar duurt en het afschaffen van de Referendumwet voor de gemeenteraadsverkiezingen geregeld moet zijn?

M.G.M. Dekker, Krommenie

Sheila en de buurman

Ik ben het niet altijd eens met Sheila Sitalsing, maar er is maar weinig in dit land dat vaak zo treffend is als haar column. De column van vrijdag 'Ollongrens buurman' is van de buitencategorie. De wijze waarop Sheila Sitalsing de kloof tussen regering en parlement aan de ene kant en de burger vooral mijn buurman helder maakt in nauwelijk 450 woorden is een soort troost. Iemand die mijn buurman begrijpt, voor hem opkomt en dat Den Haag fijntjes uitlegt. Mijn stem is voor haar.

Peter Jansen, Rotterdam

Geachte Sven Kramer,

Ik ben blij dat u de 10 kilometer op de Olympische spelen niet hebt gewonnen. Als u had gewonnen, dan zouden we het fantastische interview kort na de deceptie hebben gemist.

Om een paar minuten na deze geweldige teleurstelling de pers te woord te staan en duidelijk balend uit te leggen dat je gewoon tekort bent geschoten en dat niemand en niets de schuld heeft behalve jezelf, vond ik groots.

Ook al doet de vragensteller alle moeite om oorzaken te zoeken, de mens Kramer blijft eerlijk en recht door zee. Als u gewonnen had, had ik u een groot sportman gevonden, nu vind ik u naast een groot sportman een groot mens.

Hans van der Heijden, Purmerend

Zilver telt niet?

Wat jammer dat de Volkskrant, net als veel media gisteren, opgaat in Sven Kramer. Jorrit Bergsma reed een fantastische rit maar hier wordt amper over gesproken, laat staan dat er een artikel aan hem gewijd wordt. Klopt het echt wat Sven zegt? Zilver telt niet?

W. Harts, Venlo

Lubbers als vijand of vriend

In de Voetnoot van gisteren gaat Grunberg in zijn betoog voorbij aan de waarschijnlijk zwaarst wegende factor, namelijk die van zijn eigen ontwikkeling van jongen tot man. Van aanschoppen tegen het establishment tot het er zelf onderdeel van worden. Ik denk dat die ontwikkeling van grotere invloed is geweest op het ervaren van Lubbers als vijand of vriend dan de veranderingen in de politiek.

Martijn Haentjens, Amsterdam

Lubbers II groener dan Rutte III

Het kabinet-Lubbers II viel over het reiskostenforfait. Dat was onderdeel van het Nationaal Milieubeleidsplan (NMP), dat voor het milieu de groei van het autogebruik wilde halveren. Dat plan was mondiaal uniek en werd internationaal geprezen als het radicaalste milieuplan in die tijd.

Dankzij VVD-ministers Nijpels en Kroes en de dirigerende hand van Ruud Lubbers werden de auto en andere vervuilende sectoren aan strenge milieudoelen gebonden. Rutte I heeft veel kapot gemaakt van wat toen is opgebouwd. Het moet nog blijken of Rutte III, het zelfbenoemde 'groenste kabinet ooit', het groene beleid van Lubbers II én III gaat overtreffen.

M.C. Kroon, Leidenoud-beleidsmedewerker verkeer en milieu VROM

Amerika is een ander land

Na de zoveelste massamoord in de Verenigde Staten volgt in de Nederlandse media de pavlovreactie 'wapenbeheersing'. Een patstelling door herhaling van zetten. De werkelijkheid is dat strengere wapenwetten in een land met zoveel wapens, en zo weinig bereidheid om deze in te leveren, het fenomeen van moordlustige Einzelgänger niet zou oplossen.

Het probleem is veel complexer dan aanpassing van de wapenwet. Zaken als extreem individualisme als ideologisch ijkpunt en lage maatschappelijke cohesie spelen een grote rol.

Maar ten principale: als de Amerikaanse maatschappij kennelijk bereid is om individuen op te offeren aan de religie van het Second Amendment, wellicht moeten wij onze berichtgeving dan aanpassen. Dit is gebeurd. Punt. En nu eens kijken wat er in de rest van de wereld is gebeurd. Daar woont tenslotte 95 procent van de mensheid.

Marcus van Engelen, Leiden

Hoe bemoeienis te voorkomen?

Op voorhand aangifte doen wegens diefstal, mochten mijn nabestaanden de donatie van mijn organen willen tegenhouden. Is dit de enige mogelijkheid om bemoeienis te voorkomen?

Henk Lüken, Purmerend

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden