Column

'Brexitvluchtelingen welkom'

Henk Nijboer, een fris-blozend Kamerlid van de PvdA, had nog maar net een blogje gepost waarin hij trots rept van 'de strengste bonuswetgeving van Europa die dankzij de PvdA vruchten afwerpt tegen de hebzucht van bankiers', of de premier walste alweer oneerbiedig over een sociaal-democratische verworvenheid heen.

Mark Rutte. Beeld anp

Die verschrikkelijk strenge Nederlandse bonuswetgeving die Londense banken en effectenhuizen ervan zou weerhouden in Amsterdam neer te strijken? Die is heus zo streng niet hoor, suste de premier vrijdagmiddag. Lees de wettekst maar. Er staat niet wat er staat.

Reuters, financieel persbureau, maakte er prompt een berichtje van, zodat de boodschap nog voor het sluiten van de markt op Londense handelsvloeren werd bezorgd: Dutch prime minister Rutte ziet 'enige flexibiliteit' in de regel dat een bonus in de financiële sector maximaal 20 procent van het salaris mag zijn.

Pak de koffers maar.

Zo wegwuiverig deed de premier niet eerder over de pogingen van zijn eigen regering om bonusbankiers te kwellen. Een jaar geleden stond hij bankpersoneel dat naar bonussen verlangt nog enthousiast uit te zwaaien, in originele Ruttetaal: 'Toedeledoki, ga dan!'

Maar dat was vóór de Brexit. Nu doet de mogelijkheid zich voor dat de City en Canary Wharf op drift raken - en een nieuwe werkelijkheid vergt een nieuwe opstelling. Want een Brexit is misschien hartstikke zielig voor de Britten en vast heel slecht voor hun economie en ongetwijfeld fataal voor hun financiële centrum, maar dood, brood en koopman, dus reed de Amsterdamse wethouder Kajsa Ollongren subiet naar Schiphol om daar bij gate H de Easyjetpassagiers op te wachten met een bord 'Brexitvluchtelingen welkom'.

Dat er gaatjes zijn in de Nederlandse bonuswetgeving, weten ze in de City al langer, want twee jaar geleden wees Hans Stoter van ING ze al behulpzaam aan in The Financial Times. Het in de wet vastgelegde maximum van 20 procent geldt voor de totale loonsom, dus wie een paar mindere goden met een fooi bedeelt, houdt genoeg over om de uitverkorenen heel fatsoenlijk te belonen.

Of Londense banken zich na de geruststellende mededeling van Mark Rutte groepsgewijs op de Zuidas zullen melden, valt nog te bezien. In Frankrijk is iedereen die ertoe doet al in stelling gebracht om kwispelend en zachtjes jankend voor de deur van te gaan liggen bij alle grote Londense financiële instellingen. En maar jokken dat ze in Parijs zo goed Engels spreken.

In Frankfurt doen ze niet eens moeite, daar gaan ze er gewoon van uit dat op de vlucht geslagen bankiers vanzelf hun kant wel op komen.

In Nederland weten ze ondertussen: Amsterdam is de toplocatie voor het geldwezen, want dat heeft in The New York Times gestaan. Er is weinig waarmee je Nederlandse beleidsmakers zó blij kunt maken als met een positief stukje over Nederland in een buitenlands dag- of weekblad. Dan gaan ze blozen en glimmen, als een voetbalsupporter die zichzelf terugziet op het grote scherm in het stadion. Het stukje in de NYT is van een columnist die op eigen houtje een lijstje bij elkaar heeft gefantaseerd, maar dat dondert niet. We zijn genoemd. En als die bonuswetgeving een obstakel mocht vormen, dan is de premier niet te beroerd om te wijzen op de mazen.

Arme Henk Nijboer. Die mag straks tegen briesende kiezers het bestaan van gedoogbonussen uitleggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.