'Brengen wat er echt leeft'

Omstreden en in de steek gelaten. Imam Haselhoef spreekt alleen nog voor zichzelf...

ABDULLAH Haselhoef is terug in beeld. Na zijn afscheidstournee langs de media op 5 november, de dag van zijn zogenaamde ontmaskering als nep-imam door het Algemeen Dagblad, was het even stil rond de omstreden spreekbuis van islamitisch Nederland. Anderhalve maand later rinkelt de telefoon weer constant in zijn huis in het Zeeuwse Krabbendijke.

Trouw, Vrij Nederland, Radio 1-Journaal hangen aan de lijn, de Volkskrant is op bezoek. 'De kakelende puntmuts', of het 'ziekenhuis-imampje', zoals hij zichzelf spottend noemt, had een optreden in De Firma Interview, publiceerde in de Gay Krant en gaat op eerste kerstdag in debat met Paul de Leeuw. Waarom dit hernieuwde optreden in de media, die hem toch met grimmig genoegen tot de grond toe afbrandden na zijn boude uitspraken over de homoseksuele praktijk?

'De confrontatie met Paul de Leeuw, daar zie ik wel een beetje tegenop. Dan denk ik: waarom doe ik dit in godsnaam? Ik ga bij mezelf te rade of het geen narcisme is, ijdeltuiterij. Maar voorop staat toch dat ik de dialoog, de eerlijke dialoog belangrijk vind. Daarom ben ik destijds ook naar Barend & Van Dorp gegaan. Ik wil me niet zoals zoveel woordvoerders verbergen achter politiek correcte uitspraken, maar naar buiten brengen wat werkelijk leeft in de moslimgemeenschap. Ik denk dat ik dat goed kan, omdat ik thuis ben in beide culturen.'

Hij maakte de fout te denken dat hij over een hypothetische straf kon praten. Hij heeft geen mediatraining gehad en zich onvoldoende gerealiseerd dat slechts de soundbites blijven hangen. 'Wat men zich herinnert, is dat ik homo's dood wil hebben en een nep-imam ben. De komma's en punten, de nuanceringen gaan verloren.'

De affaire heeft een geweldige impact gehad. 'Ik zou een boek gaan schrijven met psychiater Frank van Ree, die zegde af. Grote bedrijven annuleerden de lezingen die ik zou houden. Zelf moet je oppassen dat je niet steeds denkt dat ze het hebben over die puntmuts die een hakbijl achter de deur heeft staan om homo's mee te lijf te gaan.'

Terugkijkend denkt hij dat vooral de publicatie in het Algemeen Dagblad hem heeft genekt. 'Die was volkomen onterecht, maar kwam bovenop de uitspraken over homoseksualiteit. Daarvoor had ik mijn excuses al aangeboden. Die werden geaccepteerd. Ik zou daar 's maandags met het COC verder over praten. Zondag werd ik door twee AD-redacteuren geconfronteerd met de valse beschuldiging.'

Hij toont een verklaring van het Moslim Informatie Centrum Nederland uit 1994, waarin zwart op wit staat dat hij voldoet aan de voorwaarde om als voorganger in de functie van imam op te treden.

Wat hem het meest pijn heeft gedaan, is dat de islamitische organisaties die hem steeds als onafhankelijke imam, let wel als imam, naar voren hadden geschoven, niet voor hem opkwamen. Hij beschouwt dat als een broedermoord, vergelijkbaar met die op CDA-leider De Hoop Scheffer. 'Jaloezie speelde mee. Ze waren bang dat ik de paus van de Nederlandse moslimgemeenschap zou worden.'

Hij spreekt nu alleen nog maar namens zichzelf. Dat is ook afgesproken met zijn werkgever, psychomedisch centrum Parnassia. Hij heeft geleerd van het soundbite-effect. Maar toch zal hij proberen zo authentiek mogelijk te zijn. Zeggen wat leeft, zoals Pim Fortuyn ook doet. Alleen zo'n eerlijk debat heeft nut. En als het Bekende-Nederlanderschap gaat botsen met de dienende, maar prachtige functie van hulpverlener, moet hij wellicht gaan uitkijken naar nieuw werk. 'Misschien de politiek in. Als staatssecretaris van spirituele zaken onder Fortuyn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden