Reportage

Breng ook eens een bloemetje naar je alleenstaande tante

Zondag was het Moederdag, maar wanneer is het Tantedag? Want je alleenstaande tante verdient ook weleens een bloemetje of een bezoekje. Zoals Jenny Brakke uit Staphorst, die de kinderwagens van haar 19 neefjes en nichtjes duwde.

Jenny Brakke uit Staphorst stond altijd klaar voor haar negentien neefjes en nichtjes. Beeld Io Cooman

In de zitkamer van Jenny Brakke valt de berg knuffelbeesten meteen op. 'Die heb ik in huis gehaald toen ik op mezelf ging wonen. Plus een hele doos speelgoed.' Ze raadt het iedere alleenstaande aan. 'Anders voelen kinderen zich niet bij je thuis.' En, weet ze, dan komen de ouders ook minder snel op bezoek.

Het huisje van Jenny Brakke (66) staat aan de Rijksweg in Staphorst. In dit oude deel van het dorp, ook wel 'de streek' genoemd, staat boerderij naast forse boerderij. Fris geverfd met groene luiken, de rietkappen pront op de bakstenen romp. Achterin de stallen met koeien; voor, op het uitgestrekte gazon, was aan de lijn. Dit huisje is klein, heeft dakpannen en een bescheiden voortuintje met één appelboom.

Gedicht aan Jenny Brakke's muur: 'Alleen zijn betekent niet eenzaam / alleen zijn geldt niet als een straf' Beeld Io Cooman

Jenny vormt een uitzondering in het streng gereformeerde dorp. Nergens in Nederland wonen zo weinig mensen alleen. Verweduwde ouders trekken bij hun kinderen in en scheiden doet men hier zelden. Immers: 'wat dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet.' Een boerendochter die trouwt, verlaat de boerderij door de voordeur, die verder alleen voor begrafenissen dient. Wie niet trouwt, blijft vaak onder de rietkap.

Ook Jenny zat als meisje met vriendinnen 'op het hek'. De jongens fietsten dan langs, zo ging dat. 'Ik was de ware niet uit de weg gegaan.' Maar de ware kwam niet en op haar 26e dacht Jenny: wat als ik mijn leven alleen blijf? 'Boerendochters die thuis waren blijven wonen, kregen een paar koetjes. Die zag je dan met melkbussen door het dorp fietsen. Op je 40e, 50e nog van je ouders afhankelijk zijn... het trok me niet. Natuurlijk, ons leven wordt geleid door de Heere. Maar je hoeft ook niet te denken: ik zie wel waar het schip strandt.' Ze volgde een paar cursussen en werd toegelaten op de kraamopleiding. 'Een echte baan! Ik vond het zo leuk. De meeste vrouwen stopten met werken als ze kinderen kregen. Ik kon fulltime aan de slag.'

Nu of nooit

Het besluit om uit huis te gaan viel pas later, toen ook haar jongste zus trouwplannen kreeg. Jenny zou met haar ouders overblijven. 'Het is nu of nooit, dacht ik. Want als een van mijn ouders weg zou vallen, zou ik dan nog gaan?'

Dit huisje lag niet ver van hun erf. Van het begin af vond Jenny het heerlijk om alleen te wonen. 'De zelfstandigheid. Geen verantwoording hoeven afleggen als je naar een zangavond gaat, of naar de vrouwenvereniging.' Ze reisde naar Zuid-Afrika, Zimbabwe, Canada, nu eens met vriendinnen, dan met een gelijkgezinde groep.

Een vol leven, en Jenny treurt niet om het feit dat ze geen kinderen kreeg. 'Ik ben alleenstaand, dus dan hoor ik geen kinderen te hebben.' Maar haar liefde voor kinderen was er niet minder om. Die kon ze kwijt in haar werk als kraamverzorgster. En als tante van 19 neefjes en nichtjes. 'Ik heb wat achter de kinderwagen gelopen. En op de fiets nam ik ze ook, één voorop en één achterop.'

Tantedag in de VS

In de VS is 26 juli Auntie’s Day. De dag werd in het leven geroepen door schrijfster/onderneemster Melanie Notkin, zelf een single vrouw zonder kinderen. Op haar online community Savvy Auntie bespreken biologische en niet-biologische tantes vragen als: in hoeverre mag je je bemoeien met de opvoeding van je nichtjes? En: wat zeg je als je neefje je vraagt waarom jij geen kinderen hebt? Lees ook: ‘Wél een leuke tante’.

Nu Jenny met pensioen is, en de kinderen groot, zijn de knuffels in de zitkamer in onbruik geraakt. Soms komt er nog een nichtje langs na school, voor thee en haar zelfgemaakte Zuid-Afrikaanse beskuit. Maar de dagen zijn stiller dan vroeger. 'Voorheen kwam ik uit mijn werk en dan had een neefje of nichtje gebeld. Nu gaat alles per email. Dan kan een mens vereenzamen.'

Niets ten nadele van haar neven en nichten, hoor. Maar als Jenny iets mocht wensen voor de alleenstaanden in Nederland, dan zou het zijn: kijk om naar je alleenstaande oom of tante. 'In sommige families hebben ze zo'n lijst: die en die week moet je naar opa. Als je met z'n elven bent, hoef je niet zo vaak. Op zo'n lijst zou je de alleenstaande tante ook kunnen opnemen.' En toen ze laatst op moederdag met de vrouwenvereniging van de kerk een verkoop organiseerden, had ze gezegd: een officiële oom- en tante-dag zou helemaal niet zo'n gek idee zijn.

Jenny Brakke: 'Nu gaat alles per email. Dan kan een mens vereenzamen.' Beeld Io Cooman

Single Issue Partij

Wat zou er op het programma van een partij voor alleenstaanden moeten staan? En wie vormen het electoraat? Als lijsttrekker van de Single Issue Partij blogt journalist, radiomaker en ervaringsdeskundige Maartje Duin over deze groeiende groep. Volg de partij op Facebook of Twitter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden