Brandstapel

Montpellier, 6 januari 1554..

Anno 1554 op 6 januari is Willem d'Alencon, die 11 weken geleden gevangen werd gezet, ter dood veroordeeld. Hij werd 's middags gehaald en voor de poort bij een klooster gebracht, waar de rechters zaten en een brandstapel klaar stond. Twee gevangenen volgden hem, een snijder in hemdsmouwen met een bundel stro op de rug, en een eerzame, goed geklede man, die uit domheid openlijk het ware geloof had verlaten.

D'Alencon zong onophoudelijk psalmen en toen hij bij de brandstapel kwam, klom hij erop en kleedde zich tot op zijn onderhemd uit. Hij legde zijn kleren netjes op een stapeltje, alsof hij ze nog nodig zou hebben. Hij sprak de beide anderen ernstig toe, waarbij de man in hemdsmouwen zweetdruppels zo groot als erwten van het gezicht rolden.

Toen de geestelijken, die op paarden en muildieren om hem heen stonden, hem maanden te zwijgen, sprong hij kwiek op de brandstapel en ging hij tegen de paal zitten die midden in de houtstapel stond. In de paal was een gat geboord, waardoor een touw liep met aan het einde een strop. De beul deed de strop om zijn nek, bond zijn handen vast, legde de religieuze boeken die hij uit Gen had meegenomen in zijn handen en stak het hout aan alle zijden aan.

De martelaar bleef rustig zitten, met zijn ogen naar de hemel gekeerd. Zodra het vuur de boeken bereikte, trok de beul aan het touw en wurgde hem, tot zijn hoofd op zijn borst zakte en hij niet meer bewoog. Hij verbrandde tot as terwijl de beide anderen gedwongen werden toe te kijken, waarvan ze het flink warm kregen. Daarna bracht men ze naar het raadhuis. Naast de Onze Lieve Vrouwe-kerk was een stellage gebouwd met een Mariabeeld erop, waar ze hun geloof moesten herroepen. Er werd lang gewacht. Uiteindelijk kwam er maar . Want de snijder weigerde zijn geloof af te zweren en wilde zonder genade ter dood worden gebracht. Daarop werd hij opnieuw gevangen gezet. De andere, die zo'n voorname persoon leek, werd op de stellage gezet. Hij moest knielen voor het Mariabeeld, met een brandende kaars in zijn hand, waarop een beambte iets voorlas waarop hij moest antwoorden. Hij behield het leven maar eindigde als een geketende galeislaaf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.