Brama's zeldzame trouw aan FC Twente

ENSCHEDE - FC Twente - Roda JC 3-0

Nog een paar weken, dan is Sander Boschker een wandtegel. De doelman van FC Twente weet het al. Hij wijst blindelings aan waar zijn beeltenis straks komt te hangen. Maurice Postma en Youri Mulder worden zijn eeuwige buren, in een gang van stadion de Grolsch Veste.


Beiden keerden de club al in 1993 de rug toe. Boschker zou nog elf jaar blijven, onderbroken door een seizoen als reservekeeper bij Ajax. Hij is van een zeldzaam ras, vindt hij zelf. 'Spelers als ik kom je in de voetballerij sowieso niet meer tegen. Als je bij Feyenoord of Ajax drie jaar in het eerste speelt, ben je zo weg als je een beetje goed bent. In Engeland heb je Giggs, in Italië Totti. Dat is het wel zo'n beetje.'


Achter hem langs beent Ger Senden richting de uitgang. 'Mister Roda JC' hield het negentien seizoenen vol in Kerkrade. Zaterdag treurt ook de teammanager om wat na de kansloze 3-0-nederlaag bij Twente onvermijdelijk lijkt geworden: de aftocht naar de eerste divisie, een novum in de clubhistorie.


Ze zijn schaars geworden, spelers die de aanbiedingen van grotere, exotischere en rijkere clubs kunnen weerstaan. Maar Boschker heeft er nooit spijt van gehad dat hij bij FC Twente is gebleven. 'Ik heb hier altijd redelijk in de subtop kunnen spelen, zag de club groeien tot waar die nu staat. Ik had ook niet de behoefte om weg te gaan. En, eerlijk gezegd: de echte klapper zat er ook niet tussen.'


Bij Twente kan Wout Brama nog niet tippen aan de staat van dienst van de doelman. Toch zijn er maar weinigen in de eredivisie die al sinds 2005 voor dezelfde club uitkomen. Alleen Quansah van Heracles en de doelmannen Boer (PEC) en Vandenbussche (Heerenveen) overtreffen hem.


Of Brama ook na de zomer nog in Enschede actief is? Boschker denkt van wel. 'Omdat hij zo lang geblesseerd is geweest.' Tegen Roda, in wat zijn vier wedstrijd is sinds hij elf maanden aan de kant stond met een hielblessure, valt de middenvelder een kwartier voor tijd in. Het duel is dan allang gespeeld, dankzij twee treffers van de alerte spits Børven en een van Ebecilio.


De club deed hem een bijzonder aanbod: de 27-jarige Brama mag zelf de duur van zijn nieuwe contract invullen. Zoiets klinkt verleidelijk, erkent hij. 'Ik weet dat ik in een luxepositie zit en dat vind ik mooi van Twente. Ik wil ook geen misbruik van de situatie maken. Maar voor vijftien jaar bijtekenen?' Lachend: 'Dan kom ik op de leeftijd van Sander uit. Als keeper kan zoiets misschien nog net.'


Brama zal zijn opties naast elkaar leggen deze zomer. Verlengen is er zonder meer een van, verzekert hij. 'Zonder die blessure had ik vorig jaar al de stap naar een andere club kunnen maken. En nog steeds ga ik alleen weg naar een betere competitie. Maar ik ga deze club niet zomaar verlaten.'


'Heuuuhhhh', scandeert de Grolsch Veste, onderkoeld en op z'n Twents, als Brama zaterdag Ebecilio aflost. De Almeloër is een kind van de streek. Hij speelt al vanaf zijn 12de voor Twente. Boschker, zelf geboren in het Gelderse Lichtenvoorde: 'Hier vinden ze het belangrijk, dat er jongens uit de eigen regio op het veld staan. Er zijn er wel meer die bij Twente spelen, maar die breken niet zo één, twee, drie door. Wout is de uitzondering.'


Brama kan zich er nog steeds over verbazen, de snelheid waarmee spelers van club veranderen. 'Sander en ik keken laatst naar een teamfoto van drie jaar geleden. Er was bijna niemand meer van over.' Ook de spelers aan de wand tussen wie hij straks komt te hangen, zijn al weg uit Enschede: Kennedy Bakircioglu en Robbie Wielaert.


Brama: 'Ik vind het jammer, dat het zo gaat. De binding is minder als spelers zo snel vertrekken, de relatie met je teamgenoten ook. Ik ken deze club nu heel goed, dat vind ik fijn. Ik heb een relatie met de mensen hier, ook van ticketing of communicatie. Dat heeft me geholpen bij mijn revalidatie.'


Boschker mag van Twente zelf zijn afscheidswedstrijd op 20 mei inkleden. 'En er komt nog een boek over mij uit en mijn standbeeld is al klaar. Ik ben nog wel even onder de pannen hier.'


Na het landskampioenschap, vier jaar geleden, gingen de supporters met de pet rond om twee van hun clubhelden in brons te laten gieten. Spits Blaise N'Kufo vertrok, zodat zijn standbeeld meteen op zijn sokkel voor de hoofdingang kon worden gezet. Dat van Boschker ligt nu al vier jaar te wachten tot het in de open lucht kan worden tentoongesteld.


Steeds weer verlengde hij zijn contract met een jaar. Of de beeldhouwer er niet ongeduldig van is geworden? Lachend: 'Vast niet. Dat beeld hebben ze in China laten maken.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden