Braaf dansdebuut voor Station Zuid

Annette Embrechts

Hij zal zich van geen kwaad bewust zijn. Misschien weet de jonge choreograaf Stephen Shropshire (33) niet eens dat de door hem als slot gekozen compositie Spiegel im Spiegel van Arvo Pärt het favoriete muziekstuk was van choreografe Truus Bronkhorst.

En laat net zij, samen met collega’s Hans Tuerlings en Piet Rogie, gesneuveld zijn in de subsidieronde 2005-2008, in welk kunstenplan geld is vrijgemaakt voor het nieuw op te richten Station Zuid. Voor deze nieuwe dansvoorziening maakt Shropshire nu de eerste avondvullende choreografie.

Station Zuid moet in Tilburg het nieuwe Danshuis van het zuiden worden – voor Brabant, Zeeland en Limburg – een functie die volgens de Raad voor Cultuur door Tuerlings gezelschap RAZ te slecht werd ingevuld.

Artistiek directeur Marc Vlemmix zet voorlopig in op vier cho-reografen: André Gingras, Václav Kuneš, Edward Clug en Shropshire. De laatste maakt met zijn zuidelijk debuut The Recital een wel heel brave indruk, in tegenstelling tot zijn eerdere humoristische theaterdansstukken voor Galili Dance (waar hij als danser voor het eerst zelf mocht creëren).

In The Recital plaatst hij drie dansers en drie muzikanten op een podium waar normaal het altaar staat in een katholieke kerk. Een harpiste en een violiste zitten op het missaal, de zangeres loopt rond als de priesteres zelve.

De muziek die zij gezamenlijk en afzonderlijk te berde brengen, is prachtig, vooral de Six Melodies van John Cage, de Händelvariaties voor harp en het spreekzangstuk Sequenza III van Luciano Berio. Mezzosopraan Elisabeth Colson past haar loepzuivere stem en intieme intonatie perfect aan op de kerkgalm.

In motoriek en belichting blijft Shropshire echter hangen in een nostalgische, bijna ouderwets hoofse benadering, vol handreikingen, buigingen, blikken en andere dansante beleefdheden. Sfeervol, maar niet meer dan dat.

Centrale figuur is danseres Sara Wiktorowicz in een zwart baljurkje van ontwerper Jan Taminiau. Zij wordt vagelijk gesecondeerd door de dansers Heleen van Gigch en Jesús de Vega, beiden net als de muzikanten gestoken in Taminiaus vleeskleurige barokkostuums van stretchstof.

De roesjes en de plooien van de beige rokken en blouses vallen echter zo tuttig, dat van het idee weinig overblijft: de doorzichtigheid zou hun geestelijke verschijning benadrukken maar roept nu vooral vragen op over fletse esthetiek.

Ook in de choreografie blijft het onduidelijk waarom Van Gigsch en De Vega zo dienstbaar rondcirkelen om de verbaasde Wiktorowicz. Af en toe zet de laatste sterk aan, versnelt ze haar schouderophalende armbewegingen en schuift ze actief over de vloer, bijvoorbeeld in antwoord op de grillige zangerupties uit Berio’s Sequenza.

Meestal zit het trio echter gevangen in verstarde blikken die overduidelijk de opdracht verraden: verlies elkaar niet uit het oog. Zo veel als er wordt gekeken, zo weinig valt er te zien.

The Recital door Station Zuid. Choreografie: Stephen Shropshire. Muzikale leiding: Yvonne van de Pol.

Sint Jacobskerk, Den Bosch, 12 en 13 augustus; Heerlen (Cultura Nova), 27 t/m 29 augustus; Middelburg (Zeeland Nazomerfestival), 6 t/m 9 september; Tilburg, De Nieuwe Vorst, Tilburg (aangepaste voorstelling), 15 september.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden