Boze mannen, boze boeken

Omslag

Weinig lachende gezichten op het mannenboek.

Maarten Spanjer: Spanjer in stukken Omslagfoto: Daan Brand, ontwerp Studio Marlies Visser. Xander; euro 19,99.

Eerst een citaat: 'Mensen die er een gewoonte van maken om welgemeend te glimlachen, worden meer gewaardeerd en kunnen makkelijker aansluiting bij anderen vinden' (bron: Frank van Marwijk, lichaamstaalexpert en auteur van Manipuleren kun je leren).

Dat mag zo zijn, 'aansluiting bij anderen vinden' is op dit moment geen populair thema. Denk aan de opkomst van de Boze Witte Man en je snapt waarom de glimlach - welgemeend of niet - een onwelkome lading heeft gekregen. Een teken van slapte of onbenul, dat je beter kunt mijden.

Kijk maar in de boekhandel, waar de strakke koppen je van alle kanten aanstaren. Wie de allerstrakste heeft is geen vraag: Vladimir Poetin, op De nieuwe tsaar van biograaf Steven Lee Myers (Prometheus, 2015). Het bikkelharde portret maakte fotograaf Platon Antoniou in 2007 voor de cover van Time Magazine.

Voor zover bekend houdt Maarten Spanjer er geen dictatoriale neigingen op na. Toch verkeert de schrijver op Spanjer in stukken (ontwerp Marlies Visser, foto Daan Brand) in dezelfde regionen als de Russische nummer 1.

Een capo di tutti capi herkennen we ook in Erik de Vlieger op zijn autobiografie Tot hier en nu verder (Kosmos, 2015), al laat Corné van der Stelts portret de optie open dat het hier ironie betreft.

Is Louis van Gaal een boze man, of kijkt hij zo omdat hij nadenkt? Het laatste, leert het omslag van Hugo Borsts O, Louis (VI Boeken, 2014), gezien het drukke speldiagram met pijltjes en kruisjes dat Studio Jan de Boer op het voorhoofd van de trainer tekende. Valt er toch nog iets te lachen.