Boze Fransen willen tienduizenden váste banen

Frankrijk verwierp de Europese Grondwet onder meer omdat die banen zou kosten. Premier De Villepin creëerde daarop vele nieuwe banen, maar niet zoals de Fransen willen....

'De Villepin heeft ons opgelegd dat mensen een proeftijd van twee jaarkrijgen. Zonder opgave van redenen kunnen ze daarin worden ontslagen! Datis een cadeau aan de werkgevers en voor ons reden genoeg de straat op tegaan.'

Woede klinkt door in de stem van de 31-jarige Philippe Aubert, ook alstaat hij met een groepje mededemonstranten ontspannen een biertje tedrinken bij een café in de buurt van het Place de la République. Alstechnicus bij een groot telecombedrijf wordt zijn baan niet bedreigd, maarhij heeft genoeg andere redenen om te demonstreren.

'Ons bedrijf heeft twee keer zoveel klanten gekregen, maar nauwelijksnieuwe mensen aangenomen. De werkdruk is dus flink toegenomen, maar onzekoopkracht is de afgelopen vijf jaar met 10 procent gedaald', verteltAubert, lid van de gematigde vakbond CFDT.

Die daling doet vooral pijn omdat de directeuren steeds meer verdienen.'Dat is het echte probleem: de rijken worden steeds rijker en wij steedsarmer. Er is rijkdom genoeg in dit land, maar hij wordt steeds slechterverdeeld.'

Op het Place de la République komen op deze grijze dinsdagmiddag zo'n150 duizend mensen bijeen om te demonstreren 'voor werk, salaris enonderhandelingen'. In heel Frankrijk nemen er zo'n één miljoen mensendeel, althans volgens de vakbonden. De autoriteiten houden het op de helftdaarvan. De demonstranten variëren van stewardessen en kunstenaars totcomputerdeskundigen en matrozen. Zij hebben gemeen dat zij een waarschuwingwillen uitdelen aan de 'liberale' regering van premier De Villepin. 'Gaatdie door met zijn keiharde beleid, dan volgt de explosie', zo voorspelt eenvan hen.

In reactie op het vorige volksprotest, het 'nee' tegen de EuropeseGrondwet in mei, bedacht president Chirac dat de boodschap van de kiezersvooral was: we willen werk, werk, werk. Hij gaf daarom zijn nieuwe premierDe Villepin als taak de werkloosheid te bestrijden. Die bedacht het ideeom het voor kleine bedrijven aantrekkelijker te maken personeel aan tenemen.

Als middel koos hij voor een proeftijd van twee jaar waarin hetbedrijven vrij staat om iemand aan de kant te zetten. Enkele tienduizendenbanen zijn het gevolg, maar de vakbonden vonden onzekerheid voor werknemers'asociaal' en organiseerden hun staking. Daarin weten zij zich royaalgesteund: volgens peilingen vindt bijna 75 procent van de Fransen hetprotest gerechtvaardigd, ook al ondervinden zij daarvan hinder.

De regering is zich van die steun bewust en gaf daarom dinsdag tweesignalen af: begrip voor de stakers, onbegrip voor 'Brussel'. PresidentChirac beet voor het eerst na zijn beroerte en daaropvolgende wekenlangestilte weer van zich af. Hij haalde uit naar de 'desinteresse' van deEuropese Commissie voor de sociale problemen in Frankrijk. Enkele wekengeleden had hij Brussel tot actie gemaand, omdat de Amerikaansecomputerfabrikant HP 1200 ontslagen in zijn land had aangekondigd. Deweigering van Brussel om zich daarmee te bemoeien, noemde Chirac dinsdag'niet normaal'.

[Vervolg op pagina 5, kolom3]

Parijs zegt ditmaal wel te zullen luisteren naar de straat

[vervolg van pagina 1]

Parijs zegt ditmaal wel te zullen luisteren naar de straat

Volgens Chirac verklaart de houding van de Commissie ten opzichte vanhet bedijfsleven zelfs 'de huidige afkeuring van Europa' door de Fransen.Want wanneer 'een groot, internationaal bedrijf in Europa flinke winstenmaakt en beslissingen neemt met zulke vergaande, sociale consequenties',dan behoort de Commissie zich ermee te bemoeien, zo betoogde hij.

In het parlement richtte De Villepin zich ook indirect tot de stakers,maar met een andere boodschap. Zijn voorganger Jean-Pierre Raffarinprobeerde een nationale stakingsdag af te doen met de opmerking: 'Frankrijkwordt niet door de straat geregeerd', maar De Villepin toonde zich juistvol begrip voor de protesten: 'Ik luister naar het signaal dat de Fransenvandaag afgeven. De hele regering luistert. Ik hoor het ongeduld en demoedeloosheid van sommigen. De Fransen willen resultaten en daar strijdenwij voor.' De doelstellingen van de stakers, meer banen en een hogerekoopkracht, maakte hij zich eigen: 'Alle marges in onze begroting hebbenwe juist daarvoor aangewend.'

Maar op straat viel er bar weinig fiducie in het vermogen van DeVillepin om écht te luisteren, te noteren. Jérôme, een 51-jarigebankemployee met een zwarte alpinopet en een rood hesje van de vakbondForce Ouvrière, noemt deze regering 'nog harder dan de vorige. Raffarindeed nog alsof hij een dialoog wilde, maar De Villepin regeert perordonnantie. Hij heeft ons het nieuwe arbeidscontract van bovenaf opgelegd,zonder zelfs maar het parlement te consulteren.'

In het voorjaar organiseerden de vakbonden drie stakingsdagen, maarbleven concessies van de regering uit - gaat die dit keer wel luisteren?'In ieder geval is dit soort acties de enige manier waarop je kans maaktdat dat gebeurt', antwoordt Jérôme. 'Mochten ze nu weer niet luisteren,dan staan we straks weer in de straat. Net zolang tot ze het begrepenhebben.' Bernard Thibault, de leider van de communistische vakbond CGT, zeidinsdagavond de regering 'enkele dagen' te geven om tot acties ten gunstevan de stakers over te gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.