Bovag niet enkel voor pomphouder

De Bovag ziet zijn imago aangetast. De branche-organisatie, bekend van de Bovag-garantie, blijkt begin jaren negentig achter het vermeende benzinekartel te hebben gezeten....

De Bovag bestaat sinds 1930. De Leidse autohandelaar Gerard Boon had twee jaar lang stad en land afgereisd om medestanders voor zijn ideaal te zoeken. Op 6 mei 1930 had hij dan veertig collega's in het Utrechtse hotel Noord-Brabant verzameld om de Bond van Garagehouders op te richten. Een in die dagen slepend conflict tussen dealers en bandenimporteurs bleek groot genoeg om de sector te verenigen: een jaar na oprichting telde de Bovag al 750 leden. Het eerste doel: reglementering van de bandenhandel.

Inmiddels behartigt de Bovag meer belangen dan die van de autohandel en de pomphouders. Sloten zich in 1939 de motorfietsbedrijven aan, in de jaren vijftig volgden de revisiebedrijven en een decennium later de rijscholen. Nog weer tien jaar later volgden de fietsenwinkels en de caravanbedrijven.

Als een van de grootste wapenfeiten van de organisatie noemt de woordvoerder de betrouwbaarheid voor de consument die uitgaat van het Bovag-lidmaatschap. Wie lid wil worden bij de Bovag, gaat door een uitgebreide ballotage en zal ook daarna regelmatig aan onderzoek worden onderworpen.

Maar de belangen van de steeds diversere achterban begonnen elkaar te bijten. Zo verlieten de landbouwmechanisatiebedrijven en de watersportbedrijven de bond. En tien jaar geleden zegde een hele groep pomphouders zijn lidmaatschap op om een eigen belangenorganisatie op te richten, de Beta. Net als de Bovag sluit de Beta CAO's af, is zij een vraagbaak voor leden en komt zij in het geweer als de belangen van de benzinebranche in het geding zijn. Veel leden voeren het merk van een van de grote oliemaatschappijen.

Daarnaast kunnen pomphouders nog terecht bij de Nove, de Nederlandse Organisatie voor de Energiebranche die ook de belangen van de oliegroothandel behartigt. Anders dan de Bovag, tellen de Nove en Beta veelal zelfstandige pomphouders als lid. 'Bij de Nove krijg ik toch meer een warm gevoel', stelt een pomphouder van een klein benzinemerk die van geen branche-organisatie lid is. 'Die staan voor de onafhankelijke pomphouder.'

De drie belangenorganisaties mogen met elkaar concurreren, toch trekken ze ook geregeld gezamenlijk op. Zo hebben ze samen gelobbied tegen het 'kwartje van Kok', tegen de MDW-operatie van het Ministerie van Economische Zaken ter bevordering van meer concurrentie langs de snelweg en tegen de accijnsverhoging.

Anders dan zijn collega-brancheverenigingen, telt de Bovag veelal pompstations die eigendom zijn van en geëxploiteerd worden door grote benzinemaatschappijen. Daarom is het ook niet vreemd dat zij indirect lijkt te fungeren als een zetbaas van de grote oliemaatschappijen, zoals het ECD-rapport stelt. Net als indertijd in het autobandenconflict, beheert de bond alleen de belangen van zijn leden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden